nieuwsbrief
Asset 14

De eerste week

Een paar duizend nieuwe UvA en HvA-studenten doen deze week mee aan de Intreeweek. Als Wiard van der Kooij de eerstejaars studenten met hun gele tasjes door de stad ziet fietsen, moet hij altijd terugdenken aan zijn eerste week in de stad.

Mail

Ik bevind me in de volgepropte Melkweg, zoekend naar mijn vriend die in het voorstelrondje met welluidende professorenstem zei dat hij Jens heet en erg van Frank Zappa houdt. Bliepbliepboem nestelt zich in mijn oorschelp, lichten flikkeren in de rondte en een nieuwe lichting studenten hupst de contemporaine klompendans.

Als ik een van mijn groepsgenootjes tegen het lijf loop, blijkt dat Jens van een trapje sodemieterde en met een gekneusde enkel is afgevoerd. Typisch, al ken ik Jens amper vijf dagen. Ik wens de pechvogel in een sms beterschap en besluit op zoek te gaan naar mijn andere nieuwe vriend Bart. Onze vriendschap vloeit voort uit een gedeelde liefde voor free jazz. Bart is in geen velden of wegen te bekennen, laat staan in deze augiasstal.

Terwijl ik me een weg naar de bar baan, zie ik vanuit mijn ooghoek het lieve meisje dat me twee nachten geleden pardoes om de nek vloog. Ik had haar nog nooit gezien, maar mijn naam wist ze wel. Verrast vroeg ik haar of ze misschien ook uit Hoorn kwam. Op een toon die suggereerde dat ik heus wel wist waar haar roots lagen, antwoordde ze dat ze natuurlijk niet uit Hoorn afkomstig was. Ik had geen benul en zei dat het me erg speet dat ik niet wist wie ze was. Daarop droop ze beteuterd af. Ik kan haar nu beter met rust laten.

Dan maar buiten roken. In frisse door tabaksrook bezoedelde lucht overpeins ik dit dagenlange drankgelag waaraan ik beslist niet mee wilde doen. Mijn moeder wist me over te halen en reed me naar Amsterdam. We zoefden over de A7 en ik maakte me zorgen om wat ik achterliet. Mijn vader, kerkorganist en playboy par excellence, had net mijn moeder aan de kant gezet. Ook was ik bezorgd om een meisje, de liefde van mijn leven, zo dacht ik. Onze relatie liep nu al stroef. Ik was liever bij haar in Hoorn gebleven.

In wezen ben ik een wrak dat zich de afgelopen dagen enthousiast, flamboyant en bij vlagen achterlijk heeft gedragen. ‘Ha bitch, twee bier alsjeblieft!’ zei ik tegen een barman en reageerde verontwaardigd toen hij mij geen drankje schonk. ‘Als ik barman was zou een bitch die bitch tegen me zegt minstens vier bier krijgen!’ schreeuwde ik hem na.

bierfles

Illustratie: Wijtze Valkema

Nu was ik niet louter een rotzak: met veel moeite nam ik de contactschuwe Tim op sleeptouw, zo’n jongen die niets zegt en dan maar wordt genegeerd. Daarbij heb ik andere groepjes uitgedaagd voor breakdancebattles. Ik zoop, onderdrukte mijn zorgen en at iedere dag Turkse pizza met döner als ontbijt.

Nu, op de laatste avond, begrijp ik er geen reet meer van en is de droefenis onontkomelijk. Ik kan beter koers zetten naar mijn logeeradres in Oost, waar dat ook moge zijn. Vlug haal ik mijn jas. Bij wijze van afscheid adviseer ik de agressieve kale uitsmijter zich te beraden op het lidmaatschap van een club als Blood & Honour.

Ik moet plassen. Er is zo’n volkstoilet op het Leidseplein, maar voordat ik mijn blaas soelaas gun zoek ik nog even mijn fiets. Achter me klinkt mijn naam, ik keer me om en slaak een zucht: er verschijnt een beschonken bekende uit Hoorn die ik weinig mag. Hij biedt me een halve liter aan en lult de oren van mijn kop. Ogenschijnlijk gefascineerd neem ik muizenslokjes van het blik. Mijn murwheid legt me het zwijgen op; ik vertel niet dat ik geen zin heb in zijn belevenissen, dat ik in principe nogal nodig moet en dat ik verdriet heb. Ik krom mijn tenen in mijn schoenen en wieg met samengeknepen billen heen en weer.

Hij is weg. Ik vloek en sta op knappen. Tot mijn schrik is het zo erg dat ik nauwelijks kan lopen. Krampachtig nader ik stap voor stap het hooguit tien meter van mij verwijderde urinoir. Het kriebelt in mijn keel. Als ik nu hoest doe ik het in mijn broek. Ik slik en verkeer in opperste concentratie. Nog vier passen. Een kuch klinkt, de sluitspier om mijn blaas ontspant zich en ik plas een beetje in mijn broek. Voorvocht. Voorzichtig zet ik nog een stapje, maar het hek is nu toch echt van de dam en ik zeik een zondvloed in mijn onderbroek. De vloeistof sijpelt geniepig langs mijn been in het gaafste schoeisel van de hele Intreeweek: mijn zwart met paarse Clarks die volgens mij verder niemand heeft.

Ik maak rechtsomkeert, die wc heeft immers weinig zin meer, en waggel in zeiknatte spijkerbroek naar mijn fiets. Gelukkig is er niemand te zien. Nooit voelde ik me zo minuscuul als vannacht.

Als een kip zonder kop verplaats ik me door de stad waar de weg raadselachtig is. Ondanks mijn vaart is de urinelucht met geen mogelijkheid af te schudden. Na een poosje rijd ik langs het Museumplein en weet ik waar ik heen moet. Tien minuten later passeer ik de boel opnieuw. Er verstrijkt een kwartier en de muzen op het tympanon van het Concertgebouw slaan de onwelriekende boerenpummel uit West-Friesland voor de derde maal gade.

De paniekerige dwaaltocht komt na ruim een uur in de Indische Buurt tot een einde. Ik bel aan bij mijn vriend Danny, die ook de Intreeweek liep en vanavond vroeg naar huis ging. Er gebeurt geen fuck, zijn gsm neemt hij ook niet op. Moedeloos pis ik tegen het raam van mijn toekomstige benedenburen. Schofterig, maar ik ben als de dood dat ik het nogmaals in mijn inmiddels enigszins opgedroogde broek doe en neem geen risico.

Een half uur later zwaait de deur naar het wooncomplex eindelijk open. Danny is meteen weer gaan slapen, dat scheelt. Ik poets mijn schoenen, smijt mijn kleren met een flinke dosis Omo in de wasmachine en neem een douche. Mijn pik hangt er beschroomd bij en voelt zich lulliger dan Bob Dylans stembanden, maar mijn hart maakt een sprongetje als ik bedenk dat ik over drie dagen begin met mijn studie geschiedenis aan de prestigieuze Universiteit van Amsterdam.

Deze tekst werd oorspronkelijk gepubliceerd in augustus 2015. 

Wiard van der Kooij dankt je voor het lezen. // wiard@hardhoofd.com

Wijtze Valkema is een illustrator die voornamelijk werkt met een beperkt aantal heldere kleuren met technische beperkingen die zijn geïnspireerd op zeefdruk. Zijn roots liggen in grafisch ontwerp, wat je terug ziet in zijn werk door de nadruk op compositie.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer