nieuwsbrief
Asset 14

Snot

"Wat vervelend voor u," glimlacht de mevrouw van het burgerloket meewarig. Ik ben nummer 93 en wacht al vanaf nummer 75 om mijn huis en parkeervergunning over te zetten op naam van mijn ex. Voor dat soort handelingen moet je bewijzen dat je in ieder geval een half jaar geliefden bent geweest. Gelukkig niet door, zoals ik al paniekerig voor me zag, de berichtengeschiedenis in mijn telefoon uit te draaien, maar gewoon met bankafschriften van de en/of-rekening.
De afschriften van zes maanden terug geven een droog financieel verslag van onze vakantie op de Wadden. Brandts ijsco's, staat er. Vier euro vijfenzeventig. Strand Noord. Vijfentachtig euro. Dat was met die lekkere fles wijn (wat er later nog één werd). Het uitzicht was ansichtkaartmooi en het regende pijpenstelen. De watergeulen over de ruiten van de strandtent deden de gegrilde vis eigenlijk alleen nog maar beter smaken.

Mail

Ik slik een paar keer als ik kijk naar de flarden van wat mijn leven een tijdje geleden nog was en dan zegt de baliemedewerkster dus 'wat vervelend voor u'.
Het is niet eens zo dat ik spijt heb van mijn beslissing om te gaan, maar voor ik het weet barst ik aan het burgerloket, met minstens dertig wachtenden achter mij, in janken uit. En dan ook nog eens janken van het goorste soort, met hardop snikken en snot. De mevrouw, volgens haar naambordje heet ze Janice en ze heeft perfect gemanicuurde handen, weet niet zo goed wat ze met me aan moet en kijkt even om zich heen alsof ze iemand zoekt. Schuift me dan met veel spijt in haar ogen het nieuwe contract toe.

Beeld: Gabor Roozen.

Niet eens veel later gebeurt het me goddomme nog eens. Ik woon inmiddels net één dag in mijn nieuwe huis en word tegenover mijn ook nieuwe Albert Heijn aangereden door een andere fietser, die mij vervolgens - heel kort samengevat - een niet gering aantal keer kankerhoer noemt, mijn fiets nog tweemaal ramt met zijn voorwiel, me vol in mijn gezicht spuugt en weer wegrijdt. Voor ik er erg in heb is dit allemaal gebeurd zónder dat ik terug kon spugen of zelfs ook maar iets beledigends wist uit te brengen. Mijn fantasieën over Laura de Superheld, die in zulk soort situaties direct haar fiets neergooit om de belager zijn strot dicht te knijpen en plat op de grond tot excuses te dwingen, vervlogen even vlug als Superman verdwijnen kan.

Het enige wat ik nog kon doen, bedacht ik (vooral toen ik zag dat ik toevallig precies tegenover het politiebureau stond), was aangifte.

Achter de balie stond een verschrikkelijk aardige agent met roze wangen en blonde krullen.
“Was eerst maar even uw gezicht,” zei hij nadat ik de situatie uit de doeken had gedaan.
Driftig boende ik in het bezoekerstoilet van het politiebureau de rochel van mijn wang en uit mijn hals, spoelde de dikke klodder van mijn zonnebril. Met de TORK-rol die maar een klein stukje per keer kon worden uitgerold kreeg ik mijn gezicht net wel maar mijn hals net niet helemaal droog, maar goed.
Wilde ik een glas water? Ik knikte dankbaar. “Belangrijker nog, gaat het eigenlijk wel een beetje?” De agent met de lieve roze wangen keek meewarig naar me en daar kwam het dus weer. Een niet te verbijten huilbui. Voor de tweede keer ging ik naar het bezoekerstoilet, om opnieuw mijn gezicht te wassen en mijn neus te snuiten. Dik en grijzig snot, anders dan bij een huis-tuin-en-keuken-huilbui. Angstsnot? Zelfmedelijdensnot? Ontladingssnot? Alle-ellendesamengevatsnot. Afijn. De politieagent wist gelukkig wel heel goed hoe je met huilende mensen om moet gaan en ik had me redelijk snel weer herpakt. Gaf het signalement, liet mijn in elkaar geramde fiets zien en knikte mee bij de woorden straatterreur en mishandeling. Dit was mijn wraak, waarschijnlijk stond het toevallig ook nog allemaal op de beveiligingscamera van het bureau, zodat ze hem misschien nog zouden pakken ook. Ik voelde me lichter en kon weer lachen.
“Heb je thuis wel iemand waar je even mee kunt praten?” vroeg de agent toen ik opgemonterd het bureau uit wilde lopen. Ik zag mijn nieuwe woning voor me. De plek waar ik voor het eerst in vijf jaar alleen zou gaan wonen. Waar de dozen nog in stapels van zes hoog in de kale ruimte stonden. Nou goed, het laat zich raden. Voor de derde keer in een half uur bezocht ik het bezoekerstoilet van het politiebureau. TORK-rollen zouden echt verder uitrolbaar moeten zijn.

Laura van der Haar is archeoloog en schrijver.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer