nieuwsbrief
Asset 14

Olympisch gezien

Column: Skaten is overleven

Mijn broertje belt op, dolblij. ‘Idoen Idoen Idoen,’ zegt hij. ‘Ik moet je iets geweldigs vertellen.’ Ik sta op het punt in bed te stappen, zijn timing was al nooit fantastisch en eigenlijk heb ik geen zin om met hem te praten. Ik ben nog steeds een beetje boos. Maar voor ik iets kan zeggen, davert hij door. ‘Dit is het beste nieuws ooit. Wait for it…’ In de korte stilte neemt zijn stem een aanloop voor een sprong. ‘In 2021 wordt skateboarden een olympische sport!!’

Mail

Ik sta op van mijn bed, trek dikke sokken aan en loop naar de woonkamer. Het is al even geleden dat ik met mijn broertje belde, onze stevige broer-zus-relatie heeft de afgelopen tijd wat onderkoeld in een tochtige schuur gestaan. Dat komt omdat hij aan het einde van de zomer niet verscheen op de begrafenis van een ver familielid. De vrouw was op 97-jarige leeftijd vredig in haar slaap overleden, reden voor hem om ervan uit te gaan dat zijn komst niet vereist was. Hij ging die dag met vrienden skaten. ‘Dat heb ik even nodig,’ zei hij. ‘En ze is toch al dood.’
‘Je komt ook niet voor jezelf naar een begrafenis hè? Of voor de overledene,’ zei ik. ‘Je komt voor de nabestaanden. Om mee te leven. Maar ik snap dat dat gegeven jou onbekend in de oren klinkt.’
Na die opmerking had hij niets meer van zich laten horen.

Mijn moeder stond aan zijn kant. ‘Iduna,’ zei ze, ‘laat hem dat nou zelf bepalen.’ Daarvan werd ik nog razender. Deze jongen had geen idee van begrafenisetiquette, en zijn moeder liet het zomaar gebeuren. Ik zei dat ik de opvoedrol dan wel weer op me zou nemen, zij zei: ‘Het opvoeden is gedaan, Idoen. Hij is vijfentwintig. En daarbij: opvoeden was al nooit jouw taak. Jouw normen hoeven niet de normen van iedereen te zijn.’ Nou, toen kon zij ook wel inpakken.

Het werd herfst, langzaam besefte ik dat ik misschien wel wat juffig was geweest. Maar ik belde mijn broertje niet, ik vond dat hij de eerste stap moest zetten. Na een paar weken appte ik hem toch: ‘Hoe bevalt je nieuwe baan?’
‘Supergoed!’ kreeg ik terug. ‘Hoe issie met jou?’
Blijkbaar was de orde hersteld, maar de schuur tochtte nog steeds.

Ik ben in de woonkamer op de bank gaan zitten. ‘Inderdaad prachtig nieuws lievie,’ zeg ik. ‘Ik vind het te gek dat je ambities hebt voor 2021. Als je wordt uitgenodigd zal ik erbij zijn met een spandoek.’
‘Je snapt het niet,’ zegt mijn broertje. ‘Het gaat er niet om dat ik olympisch skater wil worden. Dat gaat niet meer gebeuren. Het gaat om het grotere plaatje, de evolutie.’
‘De evolutie?’
‘Révolutie,’ zegt hij. ‘Erkenning, eindelijk erkenning!’

Laatst zag ik op het IDFA de indrukwekkende documentaire Minding the gap. De film volgt vier tienerjongens in een van armoede, werkeloosheid en huiselijk geweld doortrokken stad in de Amerikaanse staat Illinois. De vrienden hebben rotbaantjes, schulden, alcoholproblemen, krijgen te vroeg kinderen, dreigen de losse handjes van hun vaders te erven. Eén ding houdt ze samen en overeind: skateboarden. ‘Skaten is geen straathobby, zoals veel mensen denken,’ heeft mijn broertje eens gezegd. ‘Skaten is een overlevingstactiek.’

‘Revolutie,’ zeg ik, ‘ik denk dat ik het snap. Het is inderdaad bijzonder. Ga het maar goed vieren. Maar nu wil ik eigenlijk gaan slapen, oké?’
‘Ja,’ zegt mijn broertje. Hij is even stil, ik wandel terug naar bed.
‘Idoen?’ zegt hij.
‘Hm?’
‘Ik had moeten komen. Naar die begrafenis. Dat weet ik heus wel, hoor.’
‘Oh?’
‘Ja.’
‘Echt?’
‘Ja. Ik dacht toen een beetje aan mezelf.’
‘Ik dacht geloof ik ook een beetje aan mezelf,’ zeg ik.
‘Oh?’ zegt mijn broertje.
‘Ja,’ zeg ik.
‘Echt?’
‘Ja.’
We zwijgen.
‘Maar Idoen,’ zegt hij dan, aarzelend. ‘Nog één ding. Denk je dat ik misschien toch ooit mee zou kunnen doen? Ik bedoel, olympisch gezien?’

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Revisor, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. In 2016 won ze de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd. Bij uitgeverij Querido werkt ze aan haar poëziedebuut. // iduna@hardhoofd.com

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer