Asset 14

Ouderlijk onderhoud

Column: Ouderlijk onderhoud 1


Mijn moeder belt op. ‘Idoen,’ zegt ze, ‘ik heb al je columns gelezen en ik ben niet blij.’
Ik sta met een gieter in mijn hand de kamerplanten te bewateren. Ik wil eigenlijk een kat maar woon zonder tuin aan een hele drukke straat, ik wil een hond maar ben zo weinig thuis, ik wil koeien maar heb helaas geen weiland. Dus dan maar planten, en die zijn al een heel project, want in mijn aanpak blijken steeds maar twee uitkomsten mogelijk: óf vergeten en uitgedroogd, óf schimmelig en bleek van het vochtoverschot. Dat ik al mijn planten namen heb gegeven lijkt jammer genoeg niet te helpen.
‘Oei mamsie toch, wat scheelt eraan?’ vraag ik.
‘Ik vind dit moeilijk om te zeggen,’ zegt mama. Ondertussen stroomt de pot van Karin de Scindapsus-hangplant over.
‘Nou jeetje, voor de draad ermee dan.’
‘Ik ben helemaal niet zo,’ zegt mama.
‘Hoezo je bent helemaal niet zo?’
‘Nou, zoals jij schrijft dat ik ben. Zo ben ik niet.’

Mijn ouders doen aan inhaallezen, vaak nadat ze van iemand hebben vernomen dat ik weer eens over ze geschreven heb. Dan gaan ze op een middag achter hun computer zitten, googelen mijn naam, lezen de dingen die ze in de afgelopen maanden gemist hebben en concluderen dat ze een geniale dochter hebben/een maar wat aanklotende dochter hebben, beter op me moeten passen/me meer los moeten laten. Naast hun ontdekkingen over mij doen ze soms ook ontdekkingen over zichzelf. En bij gelegenheid wordt dat naar mij teruggekoppeld.

‘Je maakt een karikatuur van me,’ zegt mijn moeder. ‘De lezers van jouw column denken dat ik de hele dag alleen maar kruidenthee drink en poppenkleertjes punnik.’
‘Maar is dat dan niet zo, mam?’
‘IDUNA, HOU OP.’
Ik proest en sta inmiddels bij Alegra, onze Cactus. Ik weet niet wat er waar is over cactussen en een droog klimaat, maar Alegra houdt heel erg van water, haar omvang is er sinds haar aanschaf door verdriedubbeld.
‘Mamsie,’ zeg ik. ‘Je maakt het veel te groot. Je denkt dat half Nederland die column leest. Dat is helaas niet zo. En de mensen die het wel lezen snappen best dat om van de realiteit een column te maken soms wat wieden en snoeien nodig is.’
‘Wieden en snoeien?’
‘Als jij poppenkleertjes aan het punniken bent volg je toch ook niet precies één patroon? Dan gebruik je toch ook de kleurtjes en de steekjes die je zelf…’
‘IK PUNNIK GEEN POPPENKLEERTJES, IDUNA.’
‘Ja, maar je snapt wat ik bedoel.’
‘Ik vind je beeld van mij gewoon een beetje eenzijdig.’

Ik ben aangekomen bij Mo, onze trots. Zijn stam is een soort vlechtwerk en als ik op de bank lig en in zijn bladeren kijk, overtuig ik mezelf ervan dat ik weet hoe het Amazonewoud eruitziet. Soms fantaseer ik over het nemen van een tuin. Het lijkt me fantastisch en vreselijk eng tegelijk. Het moet zo confronterend zijn om een dor, rottend en ontzield stukje land te zien als je je buitendeur opendoet, en dan te weten dat je dat helemaal aan jezelf te wijten hebt.
Ik denk vaak aan de prachtige roman van Anton Valens, Het compostcirculatieplan, waarin een schrijver samen met zijn al gepensioneerde redacteur een volkstuin onderhoudt. ‘Her en der heb ik gewied,’ schrijft de schrijver na een tuinbezoek aan de redacteur, ‘maar zonder systeem, van de hak op de tak als ’t ware, zodat het nauwelijks opvalt. Enkele zevenbladhaarden zijn oppervlakkig geruimd, maar wanneer je bent teruggekeerd zal dit tuinmansverdriet de kop vast weer hebben opgestoken.’ Misschien is een tuin onderhouden wel een beetje hetzelfde als ouders hebben: als je het te oppervlakkig doet krijg je dat op den duur in je gezicht geboemerangd.

Ze heeft gelijk, denk ik terwijl ik Mo watergeef. Ze heeft gelijk, ik ben eenzijdig bezig.
‘Ik snap je, mam,’ zeg ik, ‘ik snap je. Ik zou in de volgende column over je kunnen zeggen dat je de beste kindertherapeut ooit bent? Dat je prachtig kan zingen? Dat je geweldige sprookjes schrijft? Dat je altijd zo goed kunt luisteren? Dat je je nooit opdringt maar me wel het gevoel geeft dat je er sowieso bent?’
Het is even stil. ‘Ach lieverd,’ zegt ze. ‘Ja nou ja, ja nee, ja dat zou wel weer een beetje too much zijn misschien. Vind je dat allemaal echt?’

’s Avonds appt mijn vader. ‘Zeg tutta, door jouw vorige column weet nu iedereen dat ik binnenkort vijfenzestig word. Niet zo blij mee.’
‘Aha,’ app ik terug, ‘omdat jij al je haren nog hebt, daarvan een heleboel nog geen grijstinten vertonen en je verder ook de looks hebt van een frisse veertiger heb jij zoiets van: mijn echte leeftijd hoeft niemand te weten?’
‘Zoiets ja,’ typt hij, ‘ik bedoel, als je toch de boel aan het fictionaliseren bent, had je ook zestig kunnen doen, of vijfenvijftig. Was ook feestelijk geweest toch?’

Mail

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Revisor, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. In 2016 won ze de Grote Lowlands Schrijfwedstrijd. Bij uitgeverij Querido werkt ze aan haar poëziedebuut. // iduna@hardhoofd.com

Falco Verholen werkt vanuit Haarlem, omringd door pluizige katten, rust en natuur. Zijn grootste passie is het vertellen van vreemde en melancholische verhalen door middel van strips, series van illustraties en sinds kort videogames.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
Lees meer

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer