nieuwsbrief
Asset 14

Hotelbar

Koen Alfons schrijft elke twee weken een column voor Hard//hoofd, afgewisseld door Kasper van Royen.

Mail

We verbleven een paar dagen in Bologna. Het kind gedetacheerd bij zijn grootouders. Het was weer even zoals vroeger.

We arriveerden tegen elf uur s ’avonds, te laat om nog de stad in te gaan. Dat vonden we niet erg, we zochten de hotelbar op.

De bar van het Grand Hotel Elite heeft een donkerbruine lambrisering die vanaf de muren overloopt in het plafond. Je hebt het gevoel dat je in een gezellige, glimmende kist zit. De tijd heeft er sinds 1975 niet geheel stil gestaan: er hangt een foto van Andrea Pirlo boven de sigarettenautomaat.
De barkeeper is oud en te zwaar, zoals dat hoort in een hotelbar. Zijn overhemd is van hoge kwaliteit maar te vaak gewassen. Het bovenste knoopje van zijn gilet ontbreekt. Het ligt waarschijnlijk thuis in de keuken. Zijn vrouw is er nog niet aan toegekomen. Volgens het plaatje op zijn borst heet hij Emanuel. Zo heette de laatste koning van Italië ook.

Hij gaf ons het cocktail-menu en zette pinda’s neer. We namen een dry martini, een drankje dat je nooit ergens bestelt, behalve in een hotelbar. Emanuel ging aan de slag.

tastwostaand

Beeld: Tastwo

Achter de bar, hoog in een hoek tegen het plafond, was een TV gemonteerd. Een minpunt. Hotelbars behoren een vacuüm te zijn. Maar wat altijd gebeurt in de nabijheid van een scherm, gebeurde - ik ging ernaar zitten kijken. Hongaarse agenten wierpen broodjes over een hek. Achter het hek stonden vluchtelingen die naar de broodjes graaiden. Iets verderop zaten mensen op de grond, roerloos. Misschien hadden ze geen zin in broodjes, of waren ze te moe om te graaien.

L. wendde haar blik af. Ze zei dat ze het niet kon aanzien. Ik zei dat ik het ook niet kon aanzien maar dat we toch moesten kijken. Ze vroeg waarom. 'Het verandert niks.'

'Zodat we weten wat er gebeurt,' zei ik. 'En dat verandert ook niks. Maar het niet willen weten. Dat maakt het erger.'

Emanuel legde twee servetjes op de bar en zette de Martini’s er op en zei: 'Prego.' Nog zo’n hotelbarheerlijkheid: geen viltjes maar servetjes. We proostten en keken niet meer naar het scherm. De cocktail was perfect. Geen wonder dat James Bond er al een halve eeuw op draait.

Een paar dagen voordat we weggingen, zag ik voor het eerst De Foto. Een strand. Een Syrisch jochie. Dood. Ik wendde mijn blik af, want ik zag mijn zoontje. Hij heeft ook zwarte sportschoenen.

Graaiende handen achter een hek, uniformen aan de andere kant. Ik hebt het eerder gezien maar dan in zwart-wit. Wat ik ook eerder heb gezien zijn Afrikanen die graaien naar broodjes. Maar dat is Afrika. Daar graaien ze al jarenlang naar broodjes.

Deze vluchtelingen staan op de stoep. Ze willen Europa in omdat er thuis boven hun hoofd olievaten ontploffen. Kan Europa ervoor zorgen dat dit ophoudt? Waarschijnlijk wel. Maar dat geldt ook voor de honger in Afrika.

Een doorsneeburger kan geld geven aan Vluchtelingenwerk. Dat doen veel doorsneeburgers. Een van mijn collega’s is van mening dat die mensen hun geweten afkopen. Maar wat hebben we op ons geweten? Wij laten die vaten niet ontploffen. Onverschilligheid, zegt de collega. Rustig verder leven terwijl mensen verdrinken in de Middellandse Zee. Gruwen van een dood jongetje op een strand, dat posten op Facebook, en vervolgens op vakantie gaan naar, noem eens iets, Bologna.

Maar wat dan? Met z’n allen naar Hongarije om dat hek naar beneden te halen? Lijkt mij onrealistisch en bovendien onzalig.

We zijn rijk. We geven geld. Dat kunnen we. En we kunnen blijven kijken naar beeldschermen zodat we weten wat er gebeurt. En wanneer we zien dat ze aan onze grens staan, kunnen we rustig blijven. Het zijn mensen. Ze zijn van deze planeet.

De belangrijkste reden waarom ik zo graag in hotelbars kom, is het gevoel van een knusse veiligheid. Ik huur een kamer in een hotel. Dat hotel heeft een bar. Dat is een beetje mijn bar, omdat ik hier voor even woon.

Ik voel me veilig op een vreemde plek.

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer