nieuwsbrief
Asset 14

Buurtkinderen

Column: Buurtkinderen

De straat staat vol met politie. Dat bedoel ik letterlijk: het nauwe straatje van onze arbeiderswijk is volledig gevuld met vijf politiebusjes en drie motoragenten. Alle buren komen naar buiten, maar er heerst zoals altijd een ontspannen sfeer. Er wordt onderling gekeuveld met een ironisch lachje: wat overdreven allemaal, vind je ook niet buurman? Uiteindelijk wordt een man uit het huis aan de overkant afgevoerd in een van de busjes, waarna de stoet achteruit de straat uit rijdt.

Mail

Huiselijk geweld, hoor ik later. In het huis waar de luxaflex permanent gesloten is. ‘Ze hebben twee kinderen’, zegt mijn vriendin. ‘Dat dikkige jongetje en dat meisje dat altijd roept dat je op Adam van Maroon 5 lijkt, weet je wel?’ Ik denk na, zij kan de buurtkinderen beter uit elkaar houden dan ik. Dan realiseer ik me met een schok wie het is.

Mijn vriendin had een keer een kindergroepje binnengelaten om ze met ons konijn Benny kennis te laten maken; vervolgens wilden ze niet meer weg. ‘Zie je wel, dat krijg je ervan,’ zei ik. De dagen erna deden we niet open als er werd aangebeld. Een keer ging ik toch naar beneden en toen stond daar een meisje in haar eentje te dralen. ‘Mag ik het konijn aaien?’ ‘Sorry’, zei ik, ‘Anna is ziek. Volgende keer, oké?’ Ze knikte verlegen.

Dat beeld krijg ik nu niet meer uit mijn hoofd. Heb ik haar weggestuurd terwijl ze even wilde schuilen in het huis met het konijn en de boekenkasten?

Het is heel makkelijk om te vergeten dat we in een achterstandswijk wonen. Als de alcoholistische buren ons ’s nachts vrolijk groeten of als de arbeidsongeschikte buurvrouw vertelt dat ze elke dag fanatiek Theme Hospital speelt, is de verleiding groot om het dorpse karakter van de buurt te prijzen. Maar er is een groep waarbij niet te verbloemen valt dat er hier ook een hoop mis is. De kinderen.

Ik heb tijdens mijn eigen kindertijd een keer in een wervingscampagne van de politie gefigureerd. Op de paginagrote foto lag ik op een bank te doen alsof ik moest huilen, met allerlei blauwe plekken op mijn gezicht geschminkt, terwijl een knappe agente over me heen stond gebogen en me over mijn voorhoofd aaide. ‘Soms moet je een kind bijstaan dat zogenaamd van de trap is gevallen’, stond erboven.

Een paar weken later zit ik aan de keukentafel te werken, als er plotseling een enorm gebrul opsteekt. Het komt van de achterkant van ons huis, waar ons balkon over een groot binnenhof uitkijkt. Ik kan het huis aan de overkant niet goed zien, omdat het achter een boom verscholen zit. De ramen van het zolderkamertje zijn geblindeerd met witte verf, en ik heb hier al vaker een moeder uitzinnig van woede horen schreeuwen, waarop dan gebonk en kindergehuil volgde. Nu klinkt de aanhoudende meisjesgil zo angstig. Alsof ze gemarteld wordt.

Ik heb zoals elk modern mens een beschermlaagje ontwikkeld. Om mijn eigen leven vol te houden, moet ik het lijden van anderen buitensluiten. Maar deze instinctieve hulpkreet, zo direct in mijn woonkamer, snijdt dwars door mijn ziel heen. Dit keer moet ik helpen. Ik zoek op Google Maps wat het huisnummer zou kunnen zijn en bel de politie. Ze sturen er een wagen op af. Even later word ik met een anoniem nummer teruggebeld door de agent.

‘U hoorde kindergehuil op nummer 16?’ Hoor ik scepsis in zijn stem? ‘Nou, het was meer kindergekrijs. Maar het kan ook nummer 14 zijn. Of 12. Ik woon erachter, snapt u.’ Ik moet bijna huilen van machteloosheid en staar woedend naar de overkant. Waarom doen de directe buren niets? ‘Juist. Kunnen we op uw balkon komen luisteren?’ Soms moet je een kind bijstaan dat zogenaamd van de trap is gevallen. Dan houdt het gehuil op. ‘Het is net opgehouden.’ ‘Tja meneer, ik kan hier wel bij iedereen gaan aanbellen, maar dat heeft weinig zin.’ ‘Ja. Bedankt.’ Ik hang op. Dan doe ik mijn raam dicht en zet mijn koptelefoon op.

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer