Asset 14

Beamer

Column: Beamer

Na een goed betaalde opdracht had ik voor het eerst in mijn leven geld op de bank staan, waarmee ik iets duurs zou kunnen kopen. Ik heb niet veel wensen, het enige luxeproduct dat al tijden op mijn verlanglijstje stond, was een beamer. Deze aankoop zou mijn woonkamer in één klap omtoveren tot een thuisbioscoop.

Op een winterochtend besloot ik er werk van te maken. Ik googlede ‘Best projector 2015’, en na enige studie concludeerde ik dat ik me moest concentreren op de twee goedkoopste, maar toch kwalitatief hoogstaande apparaten: de Optoma HD141X en de Benq W1070. Inmiddels was het alweer tijd voor het avondeten.

De tweede dag verdiepte ik me in vergelijkingen tussen de Optoma HD141X en de Benq W1070. Die waren er genoeg. Er waren Youtube-filmpjes waarin de Optoma en de Benq in het heelal met veel explosies op elkaar botsten, waarna een voice-over galmde: ‘TECHNO-CLASH’. Er waren intelligente artikelen van meer dan vierduizend woorden waarin alle details zorgvuldig werden afgewogen en fora waar de discussie zestig pagina’s telde. Iedereen was, net als ik, bloednerveus over het maken van de juiste keuze. Maar de strijd bleef onbeslist.

Om de subtiele verschillen tussen de Optoma en de Benq te begrijpen, moest ik me eerst in de beamertechnologie verdiepen. Na een paar dagen vormden jargontermen als Vertical Lens Shift, Keystone Correction, PCART (Particle Chemical Alterior Reboot Tentacle) en lumens geen enkele uitdaging meer. Maar juist op dat moment schreef forumlid ProjectorJoey, die ik vanwege zijn amicale toon als een goede vriend was gaan beschouwen: ‘Dudes, dat soort shit maakt allemaal geen fuck uit, zolang de beamer maar op de juiste hoogte hangt'.

Die hoogte was het thema van mijn tweede beameraankoopweek. In eerste instantie dacht ik dat uit alle beamers hetzelfde magische licht schijnt. Hoe naïef! Elk type beamer heeft een uniek bereik, en bijbehorende ideale afstand tot het scherm. Elke beamer is een individu! Ik moest dus de specifieke capaciteiten van de Benq W1070 en de Optoma HD141X berekenen, vervolgens de verhoudingen van de bioscoophoek opmeten, en die met elkaar vergelijken. Tot diep in de nacht liep ik zwetend en scheldend met mijn meetlint heen en weer tussen de kamer en mijn berekeningen.

Uiteindelijk koos ik de Optoma HD141X, de goedkoopste van de twee.

Toen begon de ellende pas. Volgens mijn berekeningen zou de beamer op een plankje achterin de kamer kunnen staan, misschien met een leuke plant ernaast. Maar nadat ik er een halve dag over had gedaan om het plankje te bevestigen, bleken mijn berekeningen toch niet te kloppen. Ik moest een plafondbeugel van dertig centimeter hebben. Het kostte me drie weken om die te vinden. Ik boorde gaten in het plafond en hing de beugel en de beamer op. Daarna boorde ik twintig centimeter ernaast nieuwe gaten. De muur en het plafond waren uiteindelijk bezaaid met kraters, en de te korte kabels hingen als lianen door de kamer. Maar de beamer hing.

Maar hing hij ook recht? De vorm van het beamerbeeld is alleen bij een rechte straal rechthoekig – anders vormt het een soort trapezium. Dat is lelijk. Dat bederft de kijkervaring. Maar als ik het beeld zorgvuldig met twee handen naar rechts draaide, trok het vervolgens weer van het scherm af, en bij elk gebruik trokken de korte kutkabels het geheel weer in de war. En dan moest ik de kleuren nog afstellen, een ingewikkelde code die het gezicht van Frank Underwood perfect moest accentueren. En was de kamer wel donker genoeg?

Voor elke entertainmentsessie stond ik dus met mijn ogen strak op het scherm gericht het geheel af te stellen, terwijl mijn vriendin achter me op de bank in slaap viel. Als we dan eindelijk toch de intro van House of Cards hoorden, kon ik alleen maar intens neurotisch naar de geeltinten staren, terwijl ik ‘de beeldkwaliteit, de beeldkwaliteit’ prevelde. Beleefden we de serie wel zoals hij bedoeld was?

Afgelopen weekend, bijna een half jaar nadat ik besloot een beamer te kopen, werkte ik de nieuwe, langere draden weg in kabelgootjes. Die avond gingen mijn vriendin en op de bank zitten en zetten hem aan. Het beeld was recht, de kleuren waren perfect. De tranen sprongen in mijn ogen. Ik was nog nooit zo gelukkig geweest.

 

Beeld: Boot voor eiland op de Yangtze, plaat voor toverlantaarn

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
Lees meer

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer