Warning: array_intersect(): Expected parameter 1 to be an array, null given in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200107002828/public/content/themes/hardhoofd6/single.php on line 14
Hard//hoofd - Freelancer Foto: privécollectie Ava Mees List Mees werkt thuis en is daardoor totaal afgesloten van het Ritme van de Wereld." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Mees werkt thuis en is daardoor totaal afgesloten van het Ritme van de Wereld." />
tickets
Asset 14

Freelancer

Als freelancer heb je de vrijheid om te werken wanneer je wilt. Je hebt ook de vrijheid om zo veel te lanterfanten als je wilt, dus enige discipline is genoodzaakt. Voor je het weet is er weer een dag voorbij zonder dat er ook maar iets constructiefs is gedaan.

Ik werk graag in het holst van de nacht. Dan is het stil, dan gaat de telefoon niet, dan kan ik met niemand afspreken. Dan kan ik dicht tegen de deadline aan zitten, dan is er niets op televisie, dan ben ik niet afhankelijk van twaalf koppen koffie. Midden in de nacht zet niemand iets nieuws op Facebook, midden in de nacht hoef ik niet in de zonneschijn te dartelen. Midden in de nacht vind ik de tijd om in alle rust te schrijven, vertalen, en redigeren. Bovendien: als je midden in de nacht iets af hebt, mag je daarna zorgeloos je bed opzoeken. En uitslapen, ook wel bekend als het allerlekkerste wat er op de hele wereld bestaat.

Je eigen ritme bepalen en thuis werken is heerlijk, maar het werkt soms wel enigszins vervreemdend. Terwijl de rest van de mensheid in colonne naar het werk fietst om 9 uur, lig ik nog lang en breed in dromenland, en terwijl iedereen op de werkplek zit, maak ik fluitend om één uur mijn eerste kopje koffie. Onlangs stond de bovenbuurvrouw ’s avonds voor de deur. Omdat de badkamer werd verbouwd moest de hoofdkraan de volgende ochtend een half uurtje worden afgesloten, tussen acht uur en half negen. Het speet haar verschrikkelijk, en ze had nog geprobeerd om het naar een later tijdstip te verzetten, maar tevergeefs. Ze hoopte dat ik begrip had. Ik knikte maar een beetje. De enige mogelijkheid dat ik om 8 uur ’s ochtends water nodig zou hebben is als ik midden in mijn nacht een glaasje water zou blieven, alvorens rustig verder te gaan soezen.


Foto: privécollectie Ava Mees List

Omdat ik veel tijd thuis doorbreng, ben ik ook altijd de enige die opendoet wanneer de postbode aanbelt. Dit betekent over het algemeen dat ik pakketjes aan moet nemen voor het hele appartementencomplex, terwijl ik steevast de deur opendoe in mijn kimono, ongeacht het tijdstip van de dag. Een beetje schuldig kijk ik dan de beste man of vrouw aan, en meestal weet ik er nog een soort leugen er uit te persen dat de reden van mijn pyjamadracht een griepje is. Ik denk dat ze daar inmiddels al lang niet meer intrappen, maar voor de vorm spelen we elke keer weer het toneelstukje. “Beterschap mevrouw.” “Dankje, werkze.” Klik, deur dicht. En weer op blote voeten de trap op.

In San Francisco bezocht ik het Google-kantoor waar een vriend werkte. Het was op zondag en dus uitgestorven, en op de tiende verdieping liepen we tussen de bekende Amerikaanse cubicles door. Ik kende die dingen alleen maar uit films als Working Girl en keek dus mijn ogen uit. Elke medewerker had naast zijn computer persoonlijke snuisterijen en foto’s verspreid. Van die prullaria waar men zich mee wilt onderscheiden, maar als je goed kijkt heeft iedereen dezelfde drie soort foto’s (van kinderen, vrienden in de zomer met opgestoken duim, en van zichzelf tijdens het beoefenen van een grensverleggende sport.)

“Denken jullie dat ik ooit in zo’n ding zal werken?” vroeg ik aan mijn makkers. Zonder ironie in hun stem antwoordden ze me met een stellig “Natuurlijk!” No way, suckers, dacht ik. Mij krijg je met geen drie knollen naar kantoor.

Nog geen jaar later, en wel vandaag, heb ik mijn eerste kantoordag. Niet dat ik nu een vaste nine to five heb, maar in het kader van betrokkenheid bij de werkgever (en voor mij om eens wat welkome priemende ogen in mijn rug te hebben) schuif ik vanaf heden zo nu en dan met mijn collegae aan een groot bureau. Ik ben heel erg benieuwd hoe ik het er van af ga brengen, zo met vijf uur slaap. Dus welterusten, jongens. Anders worden het er vier.

Mail

Ava Mees List

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer