nieuwsbrief
menu Asset 14

Ga naar de Efteling

Tip:
Literair Eva van den Boogaard
Mail

Dit jaar was ik jarig op een woensdag - woensdag 17 oktober. Ik ben niet echt een verjaardagsmonster, maar woensdag is mijn vrije dag en om die nou in mijn eentje thuis te spenderen terwijl ik een boekje las en mijn was deed, leek me niet echt een feestelijk vooruitzicht.

Het was op een zaterdagavond eind september dat mijn zus de Eftelingafspeellijst op YouTube opzocht en aanzette. In eerste instantie verwonderden we ons vooral over de omstreden teksten van Monsieur Cannibale (Il essaya de leur parler Anglais, Espagnol Portugues, Chinois, mais s’en voyant leur mâchoires qui s’ouvraient il se mit à hurler d’effroi ,’ gevolgd door het welbekende refrein: ‘Oh Monsieur Cannibale, je ne veux pas mourir), maar al snel nam nostalgie de overhand. Over hoe onze oom ons als kleine kinderen door de Villa Volta had gesleept, terwijl we doodsangsten uitstonden. Over onze moeder die schrok van de tijger in de Fata Morgana. Over de droomvluchtelfjes die ik in de souvenirshop kocht en boven mijn bed hing. Over de kip die voor een gulden plastic eitjes legde met een klein Eftelingpoppetje erin. Thuis hield ik het eitje zorgvuldig gesloten, want er zat ‘Eftelinglucht’ in. Die lucht wilde ik bewaren als een soort relikwie, een heiligdom uit een andere werkelijkheid die ik op deze manier toch nog een beetje in mijn bezit had. Mijn zus en ik besloten: woensdag 17 oktober gingen we naar de Efteling.

Om negen uur ’s ochtends stapten we in de trein naar Tilburg. Eenmaal in de Efteling werden we verrast door de eigenlijk helemaal niet zo grote omvang van het park en de wachttijden die heus niet oneindig lang waren. Wat ons van alles het meest raakte, was dat dit park voor ons hoorde bij een tijd waarin we nog geloofden in elfjes. We draaiden ons wezenloos in de pannetjes van de Monsieur Cannibale terwijl ik uit volle borst de Franse tekst fonetisch meezong. Ik stond met kippenvel tot op mijn billen bij de Indische waterlelies, alles waarnemend als een echo van iets wat zoveel indruk had gemaakt op mij als klein kind, en wat ik nu, twintig jaar later, nog steeds niet kon afdoen als kinderachtige onzin. Tegelijkertijd stond het park symbool voor een tijd die voorbij is. Een naïef tijdperk dat niet meer terug zal keren nu we begrijpen dat Monsieur Cannibale een racistische attractie is, nu we zien dat de Fata Morgana enkel en alleen gebaseerd is op stereotyperingen, nu het in oktober vijfentwintig graden is, nu we niet meer kunnen doen alsof alles nog vanzelf goed zal komen.

Al snel ontdekten we dat de Efteling in de troosteloze horecagelegenheden bier schenkt. Op deze zomerse oktoberdag rookten we sigaretten en dronken we halve liters in een decor met zoveel betekenis, in een soort oude jas die toch eigenlijk nog wel heel mooi en bruikbaar bleek te zijn. We wilden nog even niet denken aan de wereld buiten de Eftelingmuren, waar we in feite dezelfde lucht inademen als hierbinnen. We sloten voor ons gemak onze ogen voor de werkelijkheid buiten de sprookjes, om heel even te vergeten dat elfjes niet bestaan, en het nu toch echt op ons aankomt.

Lees verder Lees verder Lees verder

 

Beeld: Eva's moeder

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je tip op naar lotte@hardhoofd.com!


Eva van den Boogaard (1990) is literatuurwetenschapper, docent Nederlands en eindredacteur bij Hard//hoofd. Ze rent graag door het Sonsbeekpark, zingt met karaoke het liefst George Michael en vergeet altijd vroegtijdig de klitten uit de vacht van haar witte Maine Coon te kammen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons