nieuwsbrief
menu Asset 14

Hoera?

Column: Hoera?
Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Mail

Ook in de supermarkt is het heerlijk avondje gekomen. Hoor wie klopt daar kinderen in plaats van Sky radio, de kassajongens en -meisjes dragen een fluwelen muts met veer. De rij komt tot de vriesvakken, zo veel mensen die nog snel iets moeten kopen. In mijn hoofd schiet een scène voorbij uit een bekende sinterklaasfilm, waarin een vader een cadeautje voor zijn kind haastig en bij gebrek aan inpakpapier met aluminiumfolie omwikkelt. Wat doen we onszelf aan, denk ik.
‘Kijk eens, kijk eens,’ mompelt de man voor mij in de rij ineens. Hij wijst naar een schap met knuffelpietjes. De pietjes hebben gekleurde gezichtjes. ‘Die koppen, wat een circus hè? Nu zijn ze geel en paars. Hoera.’

Even ben ik in de war. Is deze man echt blij? Is zijn opmerking spottend bedoeld? Is dit verstopte boosheid? Ik besluit van het meest hoopvolle uit te gaan en antwoord: ‘Ja, fijn hè? Ik ben heel blij dat de verandering steeds zichtbaarder wordt. Ik vind ze superleuk, die gele en paarse pietjes.’ Ik lach er breed bij. Daar raakt de man weer van in de war. Ik zie hem denken: meent ze dit? Of bedoelt ze dit spottend?

Als ik thuiskom heb ik spijt dat ik niet met de man in gesprek ben gegaan. Dat we niet duidelijker tegen elkaar hebben gezegd wat we vonden. Want ik kom het vaker tegen: mensen die hun gevoelens onder zo’n dikke laag vrolijk-vage spot verstoppen dat je nauwelijks meer kunt horen wat ze écht bedoelen.

Als mensen wel oprecht en onverbloemd zeggen wat ze vinden, is mijn reactie dan ook vaak schrikachtig. Alsof ik dat niet meer gewend ben. Ik moet denken aan een recente Facebookpost van iemand die ik graag mag. Hij deelde een artikel met de titel: Sinterklaasfeest is een groot volkstoneel en gaat niet over een katholieke heilige en een slaafse Moor. In zijn post citeerde hij erbij uit het artikel: ‘Door Sint en Piet tot die stereotypen te herleiden, miskennen we hun historische voorgeschiedenis en worden we ongevoelig voor het feit dat de dualiteit die ze verbeelden in elk van ons schuilt. Ongeacht onze huidskleur.’

Daaronder barstte een discussie los tussen mensen die elkaar hun vrienden noemen. Ik schrok niet van de discussie an sich, die was te verwachten. Ik schrok ook niet van wat er gezegd werd; de standpunten kennen we. Ik vond het goed dat die werden gedeeld. Het was in mijn ogen een dwaas artikel dat heel duidelijk aan allerlei zaken voorbij ging, en dat zo helder te voelen, sterkte me. Waar ik van schrok was dat het vrienden waren die daar met elkaar in discussie gingen. Geen schreeuwende hooligans met rauwe eieren voor dappere activisten, maar lieve, leuke mensen die elkaar ongenadig scherp en bij vlagen snauwend lieten zien hoe het zat.

Eerst dacht ik: wat een nare discussie. Moet die toon nou zo? Wees eens lief voor elkaar. Maar nu zit ik op de bank, het heerlijk avondje trappelt op het dak en ik denk aan de man in de rij van de supermarkt. Ik heb nog steeds geen idee hoe hij denkt over racisme, over tradities aanpassen omdat ze kwetsend en onhoudbaar zijn. Nu denk ik: als we ook met supermarktburen, met familieleden en met goede vrienden oprecht snauwende discussies durven voeren, weten we dat er echt iets kan veranderen.

Lees verder Lees verder Lees verder

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. // iduna@hardhoofd.com
Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons