nieuwsbrief
menu Asset 14

Ingebeeld lijk

Column: Ingebeeld lijk
Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Mail

‘Ik groeide op met een gewurgd veenlijk,’ zeg ik tegen mijn geliefde. Het is zondagochtend, we liggen in bed. Mijn geliefde wil liever knuffelen dan praten, en ik weet: gewurgde veenlijken zijn niet het meest tedere onderwerp voor een knuffelochtend. Maar ik bedoel er niets lugubers mee. Ik bedoel het eigenlijk heel liefdevol. ‘Ze was zestien,’ zeg ik, ‘ze leek een beetje op mij.’

Ik denk na over mensen die ik niet persoonlijk ken, maar die wel grote invloed op mijn leven hebben gehad. Schrijvers, politici, filmmakers. Personages, muzikanten. Ik heb net toegegeven dat ik als tiener een kortstondige maar hevige crush had op Ruud van Nistelrooij. Tijdens het EK van 2004 maakte hij vier doelpunten en toen wist ik het zeker: zó’n man moest het zijn. ‘Die Ruud heeft geen idee dat hij voor een dertienjarige even het oermodel husband is geweest,’ zeg ik. ‘Eigenlijk heel raar.’
‘Absoluut héél raar leukie,’ zegt mijn geliefde en hij trekt een gek gezicht. ‘Ik zal het je nog raarder vertellen. Zonder Harry Potter was ik heel iemand anders geworden. Echt compleet iemand anders. Heeft die Rowling ook geen idee van.’ Dan buigt hij zich over me heen om me de mond te snoeren. Een mooi moment om over het veenlijk te beginnen.

‘Ze lag op zeven kilometer van ons huis in het Drents Museum in Assen,’ vertel ik. ‘Misschien ken je haar wel. Ze noemen haar het meisje van Yde. Ergens rond het begin van de jaartelling werd ze vermoord, en eind negentiende eeuw werd ze goed geconserveerd in het veen bij Yde gevonden. Er is een wassen replica gemaakt van haar hoofd, met rode krullen en blauwe ogen. Er zat een wollen koord om haar nek, archeologen denken dat ze geofferd is. Ik heb haar een aantal brieven geschreven.’
Het blijft even stil.
‘Eigenlijk best wel een boel brieven,’ zeg ik, ietsje harder nu.
‘Brieven? Aan wie?’ Mijn geliefde haalt zijn neus uit mijn hals.
‘Voor een schoolopdracht moesten we een brief schrijven aan iemand die we niet kenden,’ leg ik uit. ‘De klas vond het erg dom dat ik het meisje van Yde schreef, want zij was al lang dood. Zij zou dus sowieso niet terugschrijven. En welk adres schreef ik op de envelop? Maar ik vond het juist fijn dat ze niet meer leefde, dan zou ze ook niets doorvertellen. Ze was de eerste die wist dat ik verliefd was op Ruud van Nistelrooij.’

Laatst las ik dat wordt onderschat hoeveel adolescenten een imaginary companion hebben. Veel van die companions lijken erg op de adolescent zelf, ze dienen als kameraden die ondersteunen en aanmoedigen. Onderzocht was in hoeverre de ingebeelde vriend bij adolescenten het resultaat was van egocentrisme, en of de vriend een substituut was voor een betrouwbare vriend of familielid in real life. Dat bleek niet het geval. Integendeel: juist adolescenten die sociaal en creatief competent waren bleken imaginary companions te creëren.
‘Ik mis haar,’ zeg ik.
Wederom geen reactie.
‘Ze zat altijd geduldig op mijn overdenkingen te wachten,’ ga ik verder, ‘ze gaf me nooit het gevoel dat ik maar wat dom zat te bazelen. Ze luisterde altijd, echt altijd.’
‘Wat?’ zegt mijn geliefde. Hij schuift zijn arm onder mijn nek weg.
‘Ik denk dat ik haar weer eens een brief ga schrijven.’
‘Moet je doen.’ Hij zucht, kijkt me aan, zucht nog eens. Dan geeft hij me een kus, slaat de dekens van zich af en zegt terwijl hij opstaat: ‘Vraag je haar in die brief dan ook gelijk even of ze zin heeft om een ochtend met mij te komen knuffelen?’

Lees verder Lees verder Lees verder

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. // iduna@hardhoofd.com
Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons