nieuwsbrief
menu Asset 14

Ga discospinnen

Literair Emma Stomp
Mail

Ik ben een angstig aangelegd persoon. Zo ben ik altijd bang voor muizen onder mijn bed, voor mensen die hun zinnen beginnen met: 'Ik wil niet lullig doen, maar…’, voor fietsen door de sneeuw en vooral voor sportscholen. Toch deed ik laatst mee aan een les discospinnen vol angstaanjagende fitgirls.

Dat ik in deze merkwaardige situatie verzeild was geraakt had alles te maken met een Wes Anderson-verkleedfeestje waar ik die week ervoor was. Misschien lag het aan de alcohol die rijkelijk vloeide of misschien had ik me gewoon te goed ingeleefd in Suzy uit Moonrise Kingdom die ondanks haar brave roze jurkjes erg avontuurlijk is ingesteld – alles leek opeens een fantastisch idee. Toen een vriendin (verkleed als Margot Tenenbaum) over discospinnen begon en vroeg of ik niet een keer mee wilde zei ik dan ook volmondig 'ja'. Iemand had me net zo goed kunnen vragen of het me niet leuk leek om een keer te overnachten in het regenwoud zonder tent.

Voor wie niet weet wat discospinnen is – ik had zelf eigenlijk ook niet echt een idee – het is precies wat je vreest dat het is: spinnen in een donkere ruimte vol zwetende lichamen op de deuntjes van Rihanna en Ariana Grande. Tel daar nog kaarslicht en een instructrice met ADHD bij op en je kunt je er waarschijnlijk wel iets bij voorstellen.

Ik ben nog nooit naar mezelf op zoek geweest in een boeddhistische tempel en heb dus niet veel vergelijkingsmateriaal, maar ik denk dat deze ervaring het beste kan worden omschreven als ‘spiritueel’. Het begon er al mee dat er voor me werd geapplaudisseerd omdat ik nieuw was, waardoor ik me gelijk met iedereen verbonden voelde. Natuurlijk was ik ook bang. We begonnen de les namelijk met push-ups op onze fiets. Hoezo push-up op je fiets? Dacht ik. Ik heb al moeite met normale push-ups. Zou ik hier ooit levend vandaan komen?

Toen luisterde ik naar de wijze woorden van Drake die uit de speakers klonken:
Just hold on, we’re going home.

Zojuist had ik antwoord gekregen uit het universum.

Terwijl ik de longen uit mijn lijf fietste zag ik mijn geboorte aan me voorbij trekken, mijn vorige levens en diepgewortelde angsten. Ik ging door een heel scala aan emoties heen.

Ik kwam pas weer terug op de planeet aarde toen ik de zaal uit liep en een high five kreeg van de instructrice.
You made it!’, schreeuwde ze.
Het had niet veel gescheeld of ik was haar huilend van blijdschap in de armen gevlogen. Nu al mijn angsten waren verdwenen zag ik alleen nog maar mogelijkheden. Misschien kon ik nu ook wel gaan liften door Nieuw-Zeeland, of paardrijden door het Andesgebergte.

Als je net als ik een angsthaas bent, hou je dan niet langer bezig met cognitieve gedragstherapie. Trek je strakste legging uit de kast voor een lesje discospinnen. Voor je het weet ben je moediger dan Suzy uit Moonrise Kingdom en Margot Tenenbaum bij elkaar.

Beeld: Tech. Sgt. Miguel Lara III

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je stukje op naar tommy@hardhoofd.com!


Emma Stomp (1994) is Hard//hoofd redactielid en schrijft over alles wat ze niet begrijpt: van vreemde Mexicaanse gezegdes tot aan het wakker worden naast een onbekend lichaam. Op doordeweekse dagen studeert ze sociologie, waar ze vooral veel moet lezen over gentrification.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons