nieuwsbrief
menu Asset 14

Op een muur stuiten

Geen categorie Trudy Kunz
Beeld Rosanne van Leusden
Mail

Op een winterdag in 1964, toen The Beatles alle records braken met She loves you, zat er een nieuwe jongen in de klas. Hij kwam uit een andere stad, was twee jaar ouder dan wij, reed op een scooter (zelf verdiend!) en spoedig werd duidelijk dat hij, in plaats van huiswerk te maken, liever in cafés en jazzkelders rondhing.

Waar ik het aan te danken had weet ik niet, maar al snel mocht ik met hem mee naar zijn favoriete terras, waar hij met zijn vrienden gesprekken voerde over de zin van het leven. Die was er niet - reden om nog maar een biertje te bestellen en een sjekkie te rollen. Ik was zestien en vond het allemaal erg opwindend. Op een zonnige middag reden we na schooltijd op zijn scooter naar een bos. Daar drentelden we wat heen en weer, allebei een appeltje etend. Hij pakte mijn hand, maar liet hem even later weer los. Ik kon het ook al niet geloven.

‘Wat is hij zenuwachtig,’ vond mijn moeder toen hij voor het eerst een boterhammetje bij ons at. Ik vertelde haar maar niet wat ik van hem wist: dat ze in de klas dachten dat hij homo was en dat zijn vader in een ‘instelling’ zat. Met mij had hij het daar niet over. Onze vriendschap groeide zonder veel woorden, of liever: zonder veel woorden van mijn kant. Hij praatte honderduit. Niet over zichzelf, maar over historische figuren, kunstenaars en andere mensen die ik niet kende. Over iedereen wist hij wel een smeuïge anekdote, die hij in fraaie zinnen en met veel humor opdiste. Het leek niet de bedoeling dat ik zelf ook iets inbracht. Als ik dat wel eens probeerde, nam hij het na twee zinnen alweer over. Logisch. Wat hij zei klonk altijd leuker. Interessanter.

Ruim vijftig jaar bleven we vrienden. Scheidingen, de dood van onze ouders, ontslag, ziekte, promotie – alles maakten we met elkaar mee.

Totdat er, na een depressie die volgens hem geen depressie was, iets in hem geknapt leek. Hij reageerde niet meer op mijn voicemails, bleef weg bij de crematie van een gemeenschappelijke vriend en toen ik iets moois te vieren had, liet hij niets van zich horen. Wat was er gebeurd?

Een echt antwoord kreeg ik niet.
Het werd steeds moeilijker een afspraak met hem te maken.
Via een kennis hoor ik nu af en toe hoe het met hem gaat.

Eerst was ik teleurgesteld. Toen boos en verdrietig. Maar vriendschap is net liefde: je ziet pas wat je zelf anders had moeten doen als het voorbij is.

Ik had hem vaker de mond moeten snoeren. Zeggen dat ik ook aandacht wilde; dat ik soms doodmoe werd van zijn verhalen en ook eens samen wilde zwijgen. Dan was er misschien ruimte gekomen voor echt contact. Dan had ik voorzichtig zijn pantser kunnen breken en gezien wat er werkelijk schuilging achter al die praatlust.

Luisteren is mooi, zeggen ze. En dat is het ook. Maar als je niet zegt wat je op je hart hebt, stuit je vroeg of laat op een muur.


Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.
Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons