nieuwsbrief
menu Asset 14

Lees Brian Lee O'Malley

Literair Tycho Hofstra
Mail

De beste moralistische boeken zijn tijdloos, denk maar aan Jane Austen en Annie M.G. Schmidt. Maar hoewel de problematiek universeel is, blijkt de aankleding soms storend oubollig naar mijn smaak. Bot gezegd: soms heb ik geen zin in advies uit de tijd van voor razendsnel internet en soms wil ik een verhaal zonder korsetten en ‘mijnheren’, maar mét rockmuziek en smartphones. Gelukkig hoef ik hiervoor niet zelf epilogen te schrijven waarin Pluk van de Petteflet worstelt met het opgroeien in een stuurloze generatie die volwassen worden wanhopig uitstelt. Nee, daarvoor lees ik het werk van de Canadese striptekenaar Bryan Lee O’Malley.

O’Malley verkent in zijn werk eenentwintigste-eeuwse problemen door deze te combineren met één compleet geflipt element. In zijn debuut Lost at Sea uit 2003 zweert het hoofdpersonage bijvoorbeeld het contact met anderen kwijt te zijn omdat een kat haar ziel heeft gestolen. In Seconds uit 2014 verkent O’Malley de verstikking van ‘wat als’-gedachten door Katy, een ambitieuze chefkok, de mogelijkheid te geven de ‘fouten’ in haar leven te corrigeren. Een cliché waar wij allemaal wel eens over hebben gedroomd, maar de auteur weet dit verrassend vers te serveren.
O’Malleys beste werk is echter de zesdelige serie Scott Pilgrim. Hierin moet de titulaire twintiger Scott de zeven kwade exen van zijn nieuwe liefde Ramona verslaan voor de relatie officieel kan zijn.

Lijkt dit jou wel lollig vermaak, dan ben je in O'Malleys val getrapt

Dit bedoelt zij letterlijk, gezien het Toronto van Scott Pilgrim de regels volgt van klassieke beat-‘em-up videospellen uit de jaren negentig. Verslagen exen spatten in munten uiteen, Scott gaat soms een level omhoog en niemand kijkt raar op wanneer de personages tijdens huisfeestjes elkaar met honkbalknuppels te lijf gaan. Lijkt dit jou wel lollig vermaak, dan ben je O’Malleys val getrapt. Tussen de gevechten door blijken de personages en relaties in Scott Pilgrim namelijk pijnlijk herkenbaar voor de doorsnee twintiger. Het ‘versla de slechteriken en win het meisje’-plot verandert hierdoor in een verhaal over de moeizame omgang tussen de ‘technisch’ volwassenen personages. Zo weigert Ramona verantwoordelijkheid te nemen voor haar verleden, is Scott koppig tot op het narcistische toe en kunnen de exen maar moeilijk verkroppen dat zij gedumpt zijn. Het ware verhaal is dan ook de vraag of Scott, zo overtuigd dat hij de held van het verhaal is, niet eigenlijk de achtste bittere ex in de maak is. Zo trakteert O’Malley de lezer op een grijs gebied wat vooral voor lezers met zwart-witte, goed-tegen-kwaad-fantasieën ongemakkelijk dicht bij huis kan komen. Waar de lezer in het eerste boek nog juicht bij mokerslagen van stripgeweld, blijken de momenten van introspectie uiteindelijk de ware overwinningen te zijn.

Is het oeuvre van O’Malley dan zware kost? Welnee, de verhalen staan vol droge oneliners en visuele grappen die vaak inspelen op de frustraties en onbegrip van de lezer tegenover de stuurloze hoofdpersonages. Zo verklaart een bandlid van Scott na zijn zoveelste misstap: ‘Scott, if your life had a face, I’d punch it in the balls.’ Dus ben of ken jij iemand met keuzestress of een verloren ziel? Of, nog erger, beschouw je jezelf per definitie als een goed en degelijk mens? Kijk dan eens naar het dynamische werk van deze niet tijdloze Canadese striptekenaar. Rock ’n roll waar het korset van Elisabeth Bennet open van zou springen, maar tegelijkertijd pijnlijk herkenbaar als een zekere rode brandweerauto.

Lees verder Lees verder Lees verder

Tycho Hofstra werkt in een archief en schrijft af en toe over wat hij beleeft. Hij woont in Amsterdam-Oost, maar weet zeker dat hij zijn sociale huurflat snel uit moet omdat er een brouwerij in de straat is geopend.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons