nieuwsbrief
menu Asset 14

Kaalgeplukt de arbeidsmarkt op

Actueel Michiel Bron
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Nu de overheid overweegt om de rente op studieleningen te verhogen, luidt Michiel Bron de noodklok: een nog hogere rente maakt de maatschappij op termijn elitair en fragiel.

Afgelopen week stond een internetconsultatie open voor een nieuw wetsvoorstel waarmee de rente op de studielening wordt verhoogd. Een destructieve maatregel wanneer het wetsvoorstel in het licht van een breder maatschappelijk systeem wordt gezet. Met een hogere rente op de studielening creëert de overheid immers een systeem waarin jongeren eerst gedwongen worden een schuld aan te gaan, om vervolgens aan hen te verdienen.

Normaal gesproken kan rente drie doelen dienen. Ten eerste om mensen te motiveren sneller terug te betalen, maar dit is in het geval van de studielening al ondervangen door een afbetaaltermijn en een koppeling aan het inkomen. Ten tweede om inflatie tegen te gaan waardoor je als uitlener geen verlies maakt op een lening. De rente op studieleningen wordt echter meer verhoogd dan de inflatie, waardoor de overheid ongeveer 250 miljoen euro aan deze wetswijziging verdient. Dit is het laatste doel van rente en kennelijk de keuze vanuit de overheid: het verdienen aan verstrekte leningen.

Met deze keuze maakt het huidige kabinet een goed werkend maatschappelijk systeem fragiel en enorm elitair. In het huidige systeem is het nog zo dat een jongere generatie door te studeren in zichzelf investeert, om op termijn de dragende generatie te worden. Met het geld dat de dragende generatie afdraagt kan een oudere generatie rustig oud worden en heeft een jongere generatie de kans zich te ontwikkelen. Dit is een solidair systeem waarin iedereen de kans krijgt onderwijs te genieten, vervolgens zonder schulden kan afdragen naar vermogen en tot slot zonder geldproblemen kan genieten van een oude dag.

Sinds het afschaffen van de basisbeurs is de gemiddelde schuld opgelopen tot vierentwintigduizend euro.

Wanneer de jonge generatie zelf moet betalen voor het eigen onderwijs en dus de eigen ontwikkeling moet dragen, wordt onderwijs minder toegankelijk voor jongeren die er het geld niet voor hebben. Met een minder toegankelijk onderwijs wordt de potentiële draagkracht van deze generatie kleiner. Immers, minder mensen worden opgeleid voor de best betaalde banen. Dit wordt opgelost door jongeren te dwingen zich in de schulden te steken. Dankzij een leenstelsel kunnen jongeren alsnog studeren en betalen ze hun studie met geld dat ze later gaan verdienen. Sinds het afschaffen van de basisbeurs binnen het hoger onderwijs is de gemiddelde schuld dan ook opgelopen tot vierentwintigduizend euro.

Dit zorgt voor een elitaire en fragiele maatschappij. Bij een daling van werkgelegenheid, bijvoorbeeld door een economische crisis, robotisering of een grootschalige werkverplaatsing naar het buitenland, kunnen mensen hun schuld niet meer goed afdragen. Ze zitten zonder werk, maar wel met een grote schuld. Deze schuld en de af te dragen compensatie voor het werkloze deel van de bevolking kan dan niet zo makkelijk gecompenseerd worden door de mensen die wel een baan hebben. Zij hebben immers ook een schuld die moet worden afbetaald. Dit is wat het systeem fragiel maakt. Het elitaire deel zit in de kleine groep die van huis uit genoeg geld heeft om niet te hoeven lenen. Zij bouwen geen schuld op en hoeven vervolgens ook niet af te dragen voor een volgende generatie.

Door te gaan verdienen aan de studieleningen met het verhogen van de rente komt deze ontwikkeling in een stroomversnelling. Door de verhoogde rente wordt het bedrag dat moet worden terugbetaald absoluut veel groter voor de mensen die van huis uit minder geld meekrijgen dan voor mensen die minder of helemaal niet hoeven te lenen. Aan ons allemaal de vraag of we deze ontwikkeling willen laten gebeuren.

Lees verder Lees verder Lees verder

Beeld: LX factory area, Lissabon.


Michiel Bron (1995) studeert Geschiedenis en Wijsbegeerte aan de Universiteit Utrecht en is actief bij de jongerenvakbond CNVjongeren en studentenvereniging S.S.R.-N.U..

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons