nieuwsbrief
menu Asset 14

Solo: A Star Wars Story

Alsof er nog niet genoeg prequels bestaan in het Star Wars-universum, wordt in Solo: A Star Wars Story het verhaal van de jonge Han Solo verteld, die al vechtend en smokkelend piloot Chewbacca en gokker Lando Calrissian ontmoet. Een kolfje naar de hand van Star Wars-ingewijden, of leuk voor nieuwkomers? Eindredacteuren Lotte Akkerman en Eva van den Boogaard keken met redacteur Julius Koetsier en waren het niet altijd met elkaar eens.

Mail

Eva: Ik heb het gevoel dat ik niet zo veel recht van spreken heb als Star Wars-leek.

Lotte: Ik ben juist daarom benieuwd naar jouw kijkervaring.

Eva: Ik vond het vermakelijk maar had ook het gevoel te kijken naar iets wat ik in een traditie moest plaatsen die ik niet ken. Het leek mij bijna een parodie op hedendaagse actiefilms.

Julius: Hoezo dat?

Eva: Omdat er snel over essentiële problemen heen werd gestapt. Ik dacht steeds: wanneer raken ze in paniek? Wanneer krijgen ze een keer goed ruzie en is het allemaal niet leuk meer? Zelfs tijdens crisismomenten was er nog een gekunsteld heldendom te zien.

Lotte: Daar speelt de kwestie van de prequel. Het kán niet helemaal verkeerd lopen, want Han Solo heeft al in zeven andere films gespeeld die na deze komen.

Julius: Bij een goede actiefilm zijn beslissingsprocessen belangrijk, en is ook van belang dat er ergens een grens zit aan de mogelijkheden.

Eva: Die grens ontbrak hier.

'Ik vind Star Wars überhaupt geen actiefilms. Ik vind het altijd meer romantische komedies'

Lotte: Actiefilms zijn in z’n algemeenheid synoniem voor onbegrensde mogelijkheden, denk ik. Geen enkel mensenlichaam overleeft de actie die het moet doorstaan in zo’n film.

Julius: Ik denk het niet. In de beste actiefilms is het juist heel duidelijk waar de grens ligt. Die ligt natuurlijk meestal verder dan in de werkelijkheid, maar als hij er niet is wordt het niet spannend.

Lotte: Het gaat nu wel over actie, maar ik vind Star Wars (als we Solo daaronder willen rekenen) überhaupt geen actiefilms. Ik vind het altijd meer romantische komedies.

Eva: Vonden jullie Solo iets toevoegen aan de rest van de Star Wars-films?

Julius: Nee, eerder wegnemen.

Eva: Vond jij de film niet spannend?

Julius: Neuh, maar dat had niet met de actie te maken. Meer met het feit dat Han nooit een doel heeft waar hij om geeft.

Lotte: Maar dat is de essentie van Han!

Julius: Ja precies, daarom is hij een heel geschikt bij-personage. Maar een hele film over die cynische kerel toen-ie nóg cynischer was, dat wordt moeilijk.

Lotte: In die zin is deze film echt een bij-film; niet een die zich gemakkelijk apart laat kijken.

Julius: Als ik hem zag zonder voorkennis zou ik hem niet minder leuk vinden dan nu denk ik. Misschien zelfs leuker. Want al die verwijzingen naar wat nog moet komen werkten mij enorm op de zenuwen.

Lotte: Ik moest daar wel aan denken Eva, dat jij alle voorkennis niet hebt. Daardoor werd ik me heel bewust van de momenten waarop je die nodig had als kijker.

Eva: Ja, daar had ik soms wel last van. Hoewel ik Chewbakka meteen al heel leuk vond. Dat was een lichtpuntje.

Julius: Die hoort ook leuk te zijn.

Lotte: Ja dat hoort! Je bent geslaagd voor je Star Wars-examen!

Julius: Hoewel je Chewbacca fout spelt. Maar dat maakt niet uit!

Lotte: Leuk om te zien dat Chewie ook een slechte kant had, daar in het begin in die modderpoel.

Eva: Ja dat was leuk, dat-ie eigenlijk een goedaardig monster is.

Julius: Ik vond dat zo'n irritante scène. Ik doe het er niet om Lotte, het met je oneens zijn.

Lotte: Ik ook niet. Ik denk dat wij gewoon heel andere verwachtingen hebben.

Julius: Je weet al dat Han in die put Chewbacca gaat ontmoeten (als je de eerdere films gezien hebt). Dan hebben ze nog een hele vechtscène, terwijl je weet dat ze vrienden worden.

Eva: Dan is de verrassing ver te zoeken kan ik me voorstellen. Ik vond het wel een leuke wending.

Julius: Als je het niet weet is het leuk, ja. Dan is de frisse blik aan te raden.

Eva: Had jij ook romantische komedie-gevoelens Julius?

Julius: Niet echt bij deze. Tussen Lando en Han had misschien iets kunnen bloeien. Maar je weet dat dat niet gaat gebeuren natuurlijk.

Lotte: Nou, maar Lando en L3!?

Eva: Ja dat was wat zeg! Ik vond het charmant dat L3 zo politiek geëngageerd was.

Julius: Ik vond dat heel vervelend.

Lotte: Dat lag er wel heel dik bovenop ja, deze geef ik Julius.

Eva: Vond je ook iets wél leuk aan de film Julius?

Lotte: Ja, daar ben ik ook benieuwd naar.

'Het Star Wars-fanschap is iets heel fragiels'

Julius: Donald Glover (Lando) vond ik oké, en Alden Ehrenreich (Han) ook wel. Zou jij jezelf een Star Wars-fan noemen, Lotte?

Lotte: Enge vraag. Maar ik denk het wel ja. Jij mij?

Julius: Als jij jezelf zo noemt, noem ik je ook zo. Ik mezelf niet echt, hoor.

Eva: Dus we hebben een fan, een niet-fan en een leek. Gevarieerder kan niet.

Lotte: Het Star Wars-fanschap is iets heel fragiels. Omdat er nooit fans blij zijn met de nieuwe films.

Julius: Veel mensen waren blij met The Last Jedi. Toch? Ook veel mensen helemaal niet, maar die mensen moet ik niet.

Lotte: Ik was blij hoor!

Julius: Star Wars-fans die The Last Jedi waardeloos vinden, vinden dat vaak omdat de cast te divers is en de film te weinig nostalgisch. Hoewel ze dat eerste altijd verhuld zeggen.

Lotte: Maar iedere Star Wars-film is als een boekverfilming: veel mensen hadden er een ander idee bij. Ik kan daar niet moeilijk over doen, dat maakt mijn fanschap denk ik anders dan dat van de ontevreden fans.

Julius: Ja. Daarom is het fijn om niet met harde eisen een Star Wars-film in te gaan.

Lotte: Inderdaad gaan harde eisen en Star Wars niet samen.

Julius: The Last Jedi was een aangename verrassing, prachtige shots, sterke actiescènes. Dan is Solo een pure nostalgie-trip zonder iets toe te voegen. En lelijk bovendien.

Lotte: Haha. Wat vond je lelijk?

Julius: De kleuren! Alsof er modder op de lens zat. En nul contrast. Scènes zijn helemaal blauw of bruin of gelig. Alles grauw. Donker.

Eva: Ja ik kan me vinden in dat modder-op-de-lensgevoel.

Lotte: Er waren geen mooie, vrolijke planeten nee. Eva, ik vraag me af, maakt dit je nieuwsgierig naar de rest van Star Wars?

Eva: Ehm, niet heel erg. Ik vond Chewbacca leuk maar verder was het ook wel veel gestress en gedoe. Ik ga daar vast fans mee voor het hoofd stoten.

Julius: Haha. Ja, gedoe is het.

Lotte: Dat hoort wel een beetje bij de films - er is altijd iets mis.

Eva: Wanneer iets helemaal verkeerd gaat of dreigt te gaan, doet iedereen daar heel oké over. Misschien zoek ik te veel drama, maar daardoor vond ik het een soort parodie. De meeste emoties zaten nog in dat kaartspel vond ik. Dat vond ik de leukste scènes (op Chewie na).

Julius: Oh, dat vond ik ook zo'n stomme scène!

Lotte: Echt niemand zit hier op één lijn.

Julius: De hoofdpersoon wint alleen omdat-ie een goede hand heeft. Dat is toch geen drama. Han wint puur door geluk, niet door vaardigheid. Dat stoort me.

Lotte: Maar dit is toch een definitie van het personage Han Solo? Puur door geluk, niet door vaardigheid.

Julius: Vind ik niet. Solo is best vaardig.

Lotte: Als piloot wel. In de liefde niet. Nog even over die liefde hè. Lando en L3; ik las ergens dat we dat kunnen zien als een omarming van panseksualisme. Zagen jullie dat erin?

Julius: Er wordt naar gehint dat ze het met elkaar gedaan hebben. Maar dat de scenaristen nu zeggen dat Lando panseksueel is vind ik opportunistische onzin.

Lotte: Maar prequels zijn überhaupt opportuun.

Julius: Nou, de scenaristen hebben achteraf gezegd dat Lando panseksueel is. Terwijl dat in de film niet duidelijk wordt. Ik vind: jouw beurt is voorbij, schrijver.

Lotte: Haha, je hebt gelijk. Da’s zeer opportuun. Ik hoop dat een cultuurhistoricus over honderd jaar deze films en hun context gaat onderzoeken. En dan uit die films en hun ontvangst allemaal informatie over het verleden haalt.

Julius: Daar zou ik wel op rekenen. Wat dat betreft is dit een interessante. Dat politieke activisme van L3, ook een sign of the times.

Eva: Ja vond ik ook. Terwijl de rest van de film een vrij gedateerd karakter heeft.

Lotte: De samenkomst van geschiedenis en toekomst in deze films vond ik heel bijzonder. Die scène waar ze willen ontsnappen van die nare eerste planeet, dat was echt een Amerikaans plaatje van een Sovjetvliegveld. Met een beetje 1984. En die oorlog was precies WOI.

Julius: Ja. Ook geschoten als een WOI-film.

'Wat anders: dat Chewie zo oud is hè? 190!'

Lotte: Politiek correct was het ook eigenlijk hè? Met die robotliefde en robotrechten?

Eva: Het was een heel politiek correcte film. In veel opzichten.

Julius: Het soort politieke correctheid waar The Last Jedi wat mij betreft onterecht van beschuldigd werd. De diversiteit van de cast werd door sommigen gezien als 'politiek door de strot duwen'.

Eva: Oeh dat is een riskante beschuldiging.

Julius: Terwijl niemand in die film er verder een punt van maakt. Ik weet niet eens of racisme wel bestaat in het Star Wars-universum.

Eva: Die mensen op dat arme eiland waren wel allemaal zwart geloof ik, wat ik een gekke hint naar het arme platteland van Afrika vond.

Lotte: Ja, daar was een bedoeïenen-stereotype gaande.

Julius: Irritant dat het Star Wars-beeld van een ontwikkelingsland moet voldoen aan het aardse beeld ervan.

Eva: Ja heel vreemd!

Julius: Alsof we ons geen witte hongerige arme mensen kunnen voorstellen.

Lotte: Helemaal mee eens. Dat is ook zo gek aan de Star Wars-films, die punten waarop ze aan ons aardse leven vastzitten. Wat anders: dat Chewie zo oud is hè? 190!

Julius: Ja!

Eva: Dat vond ik ook een giller.

Julius: Erg was wel dat Han hoorde hoe Chewbacca heet en dan zegt: 'Dat is te lang, je krijgt een bijnaam van me.' Alsof wij dan denken: 'oooh, dus dáárom heet-ie Chewie!'

Eva: Dat was erg overbodig. Zelfs voor mij was dat te obvious.

Lotte: Han is gewoon een heel monosyllabe man. Maar nee, het was liever geweest als Han langzaam was overgegaan tot de koosnaam.

Julius: De film stikt van de verklaringen voor dingen in de eerdere films die geen verklaring behoeven. Dat is wat er meestal misgaat in een prequel.

Lotte: Kunnen we op basis van de dingen die we vinden missen, Eva een andere Star Wars-film aanraden?

Julius: Nou, ik zou gewoon beginnen bij Star Wars, de eerste.

Lotte: (Julius bedoelt deel IV). (Dat is verwarrend).

Eva: Ben jij het daarmee eens Lotte?

Lotte: Nee ik ga voor de nieuwe trilogie (betere prequels dan Solo), deel "I": The Phantom Menace. Voor de romkom-levels.

Julius: Oh echt? Dat vind ik de enige in de reeks nóg saaier dan Solo.

Lotte: En voor Padmé Queen of Naboo. Ik denk dat het aansluit bij wat Eva miste in deze.

Eva: Ik ben wel geneigd voor de romkom-vibes te gaan.

Julius: Maar die zitten toch ook in Star Wars en The Empire Strikes Back? Met Han en Leia en Luke?

Lotte: Zeker, mooie driehoeksverhouding. Maar niet hetzelfde als Anakin en Padmé. Ik vind Luke namelijk eiig en Han vervelend - dat helpt het liefdesverhaal niet. En ik geniet heel erg van hoe zij wordt opgetuigd met kapsels en gewaden - echt kunstwerken.

Eva: Daar word ik enthousiast van.

Lotte: Goed, een aantal conclusies: Eva is niet per se geprikkeld om meer Star Wars te kijken, Julius en ik moeten nooit samen een Star Wars-film kijken, Solo is geen heel goede film, maar wel interessant materiaal voor de historicus van de toekomst. En poets die lens, Ron!

Julius: En maak geen prequel over een bij-personage dat nooit ergens om gaf in de eerste films. Want dan heb je geen verhaal.

Lotte: Nog één ding dat ik echt héél flauw vond: hoe die 1984-douanebeambte de naam 'Solo' bedacht. Terwijl hij wazig in de verte staarde.

Julius: Ja! Toen dacht ik al, oei, dit wordt niks.

Eva: Dat vond ik ook flauw.

Lotte: Hè, gelukkig, zijn we het daarover eens.

Solo: A Star Wars Story is nu te zien met:

Lees verder Lees verder Lees verder
Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5