nieuwsbrief
menu Asset 14

Zo'n middag

Columns & Commentaar Trudy Kunz
Beeld Jesse Strikwerda
Mail

Het was zo’n middag als God hem ooit bedoeld moet hebben, toen Hij nog maar net aan het scheppen was. Een beetje zoals Lou Reed bezong in Perfect day, maar dan anders.

Het begon ermee dat mijn afspraak afbelde. Zo’n kans moet je pakken. Het gooit je hele planning door de war, maar ik heb geleerd me daar niet meer over op te winden. Je kunt bezig blijven.

Ik keek naar buiten en zag dat de zon scheen - niet zo opgefokt als tijdens het hoogseizoen, maar kalm en uitnodigend, zoals het een voorjaarszonnetje betaamt. Ik rolde een badlaken onder mijn arm, pakte mijn OV-kaart en toog naar het strand.

De tram was nieuw en schoon. Er zaten maar weinig mensen in. Het was dinsdag, de meesten waren aan het werk. Tegenover mij zat, stil en sereen, een jonge moeder met blauwzwart haar en royaal bewimperde ogen. In haar oranjeroze, met lovertjes bezaaide sari en gouden sandaaltjes, leek zij rechtstreeks weggelopen uit een Bollywoodfilm. Naast haar zat haar kind, een fluweelbruine peuter die met zijn mollige armpjes een speelgoedbeer omklemde. De beer zat er net zo bij als het jongetje zelf: muisstil, beentjes naar voren, glanzende bruine ogen. De moeder, de zoon en de beer vertelden mij dat het leven goed was.

Via een houten trap daalde ik af naar het vrijwel verlaten strand. Onderaan de trap was een strook van betonnen platen aangelegd die richting zee voerde. Even leek het of een hedendaagse kunstenaar aan het eind van de strook een hyperrealistisch beeld had opgesteld. Nieuwsgierig kwam ik dichterbij en zag dat het een echte, stokoude vrouw was die in haar rolstoel tevreden naar de golven zat te kijken. Aan haar voeten, opgekruld in het zand, lag haar hoogbejaarde man te slapen. Met zijn blote, melkwitte lijf en ouderwetse zwembroek zag hij er aandoenlijk uit. Misschien vond zij dat ook. In het voorbijgaan knikte ik de vrouw vriendelijk toe. Zij groette terug met een lachje, want zo’n middag was het inmiddels geworden: iedereen leek op zijn eigen manier gelukkig en iedereen had het beste met elkaar voor.

Ik trok mijn schoenen uit en genoot van het warme zand onder mijn voeten. Onderaan het duin spreidde ik mijn handdoek uit, plofte neer en sloot mijn ogen. De branding ruiste zoals hij dat al eeuwen deed, maar voor mij klonk het nieuw. Zoals ieder voorjaar.

Uren later stapte ik weer uit waar ik was ingestapt. Op de hoek aan de overkant stak een man met een aktetas over. Halverwege ging hij lachend door de knieën en riep: ‘ha, kleine man!’ Toen ik de hoek om sloeg zag ik dat hij niet zijn kind begroette, maar zijn hondje, dat door een andere man werd kort gehouden. Beide heren drukten een zoen op elkaars lippen: papa was thuis, drie mannetjes kwispelden van blijdschap.

Mij wachtte thuis geen hondje, maar de avondkrant. ‘Dag krant!’ zei ik opgewekt, en gooide hem ongelezen op de stapel. Ook andere nieuwsgaring ging die avond aan mij voorbij. En al die tijd was het leven goed.

Heel goed.

Lees verder Lees verder Lees verder

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.
Jesse Strikwerda is illustrator en één van de drie winnnaars van de Fiep Westendorp stimuleringsprijs 2015.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons