nieuwsbrief
menu Asset 14

Deal with me


Vorige week gebeurde er iets geks: ik maakte kennis met een grasmaaier. Hij was me met zijn zelfsturende, kunstmatig intelligente souplesse al een paar keer voorbijgereden, en stootte daarbij een zeurderig en luid knarsend geluid uit. Het toeval wilde dat ik net met mijn moeder op een yoga-meditatie-stilteweek in Italië was, op een erg grassig terrein dat blijkbaar veel onderhoud vereiste, dus ik mompelde op de eerste dag al direct iets als: ‘Ik kom hier voor mijn rust ja, tjonge poeh wat een opgefokt kloteding.’

Mail

Op de tweede dag werd het me te bont. We hadden net anderhalf uur yin-yoga gedaan onder leiding van Vera Schneider, onze ingevlogen yogi uit Frankfurt am Main, en het was me zowaar gelukt om de oefeningen zonder al te veel stress en prestatiedruk te voltooien. Toen ik naar buiten kwam en opgetogen naar de dining room liep voor een goede kop gember-citroen-kurkumathee, kwam de maaier snerpend en loeiend langs. Mijn zo zorgvuldig gereguleerde ademhaling schoot direct in een oncontroleerbaar hijgen en ik gromde: ‘Er worden tegenwoordig hele touringcars gemaakt die volledig stil rijden, is een geluidloze grasmaaier ZO moeilijk?’

‘Make space for the present,’ zei de maaier ineens. Ik bleef staan. Zijn gladde achterblad glom in de zon, zijn omvang had iets weg van een kleine hond. Hij draaide zich soepel naar me toe, zette zijn motor even uit en zei het nog eens: ‘Girl, make some space for the present.’ Zijn stem leek aan de voorkant uit een soort roostertje te komen, hij had een licht Italiaans accent maar ik kon hem goed verstaan. Voordat ik kon zeggen dat ik wel space wilde maken voor de present maar dat telkens als ik daarmee bezig was hij erdoorheen kwam zoemen, had hij zijn motor alweer ingeschakeld en trok hij verder over zijn maaistrook.

Later die dag, na de zogenaamde schemermeditatie, kwam hij weer langs. De lucht was paars en krekels sloegen meerstemmige golven door de avond. ‘Zzzzggggggggrrrrrr,’ deed de maaier, en er kwam iets wanhopigs in me naar boven. De krekels, het paars, zo mooi, zo puur, en dan die maaier, kon het verwoestender? ‘Feel your feet,’ zei hij toen hij voor mijn voeten stond. ‘Hey, girl, feel your feet. Feel your bones. You have bones – do you ever féél them?’

Ik wilde mijn moeder op de hoogte brengen van de zelfhulpteksten van de grasmaaier, maar ze was met Vera Schneider uit Frankfurt am Main in gesprek over chakra’s. Ik ging dus maar in bed liggen en voelde mijn voeten. Vlak voordat ik in slaap viel voelde ik ook mijn botten, ik voelde ze ineens echt, alsof ik niet meer alleen een pappige zee was van gevoelens en stress, maar ook een stevig raamwerk, een weerbaar bouwsel van beenderen en pezen en werkende gewrichten.

De volgende dag, na het ontbijt, kwam de maaier weer langs. ‘Hey,’ zei hij, ‘I won’t stop.’ Ik was op weg naar de tempel waar de ochtendyoga werd gegeven, mijn moeder liep met Vera Schneider voor me uit. Ik vroeg me af of ze sinds de avond ervoor eigenlijk wel waren opgehouden met praten. Ik wilde doorlopen maar de maaier reed voor mijn voeten, voerde zijn motor even extra op, het geluid leek op een optrekkende scooter en schalde over het retraite-terrein. ‘I won’t stop,’ zei hij nog eens.
‘That’s too bad,’ zei ik.
‘No really,’ zei hij, ‘girl I won’t stop. I’m never gonna stop. Ever.’

Iets later zat ik, omringd door zeventien vrouwen en één man, in kleermakerszit in de tempel. Vera Schneider sprak ons met gesloten ogen toe: ‘Be here, be with us.’ Ze ademde diep in, wij volgden. Buiten maakte de maaier rondjes, er zat iets treurigs in de manier waarop hij langs het raam van de tempel over het gras ragde. Ik luisterde goed. Hij was aan het zingen. ‘Deal with me,’ zong hij op de melodie van Lie la lie uit het refrein van Simon en Garfunkels The Boxer. ‘Deal with me girl, deal with me.’

Lees verder Lees verder Lees verder
Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. // iduna@hardhoofd.com
Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5