nieuwsbrief
menu Asset 14

Koester ‘Tot morgen!’

Ik ben sinds kort werkloos, heb geen relatie en woon alleen in een studio. Over het algemeen zie ik niemand op een doordeweekse dag. Met een ex-vriend discussieerde ik ooit over de vraag in hoeverre de dingen waar niemand getuige van is, echt gebeuren. Hebben die evenveel betekenis als de gebeurtenissen die je met elkaar kunt delen? Een tijd lang zond hij me uit angst voor de betekenisloosheid van het bestaan dagelijks een verslag van zijn eenzame activiteiten, tot ik aangaf genoeg te hebben van onze verhouding die even triviaal was als zijn opsommingen.

Mail

Op doordeweekse avonden reis ik regelmatig naar vrienden in andere steden om hen te bezoeken voor een eetafspraak. Zo kom ik toch een beetje onder de mensen. Gelukkig ontdekte ik een aantal jaren geleden de OV-fiets waardoor ik niet meer veroordeeld ben tot de onpraktische reisadviezen van 9292. De treinstations waar ik beland zijn vreemde, dynamische plekken waar veel gebeurt. Ik houd daar niet zo van. Mijn Happn-timeline explodeert van de voorbijgangers en ik voel me bezwaard als ik ingehaald word door een gehaaste medereiziger die nu (nú!) dat perron af moet rennen om de trein nog te halen. Loop ik daar een beetje dromerig te drentelen in de stationshal voor de voeten van iemand die belangrijker zaken te verrichten heeft dan een studievriend opzoeken voor een gezamenlijke maaltijd en wat menselijk contact.

De sfeer in de fietsenstallingen is heel anders dan in de treinstations waar ze bij horen. Terwijl ik mijn OV-fiets uitkies, bestudeer ik de vertrekkers die soms alsnog haast hebben, maar ook de thuiskomers die rustig zoeken naar de juiste roestige bagagedrager met de drie kapotte rode Hema-lampjes aan elastiekjes. Ze bellen nog even hun lief om te vragen of het eten al klaarstaat, of kletsen nog wat met hun reisgenoot die ook zijn fiets aan het zoeken is. Bijna altijd als ik mijn fiets door de betonnen geul omhoog de stalling uit duw, hoor ik die lieve fietsers tegen elkaar roepen: ‘Tot morgen!’ – alsof het niks is. ‘Tot morgen’ impliceert: ik zie je iedere dag, er is niets bijzonders aan ons afscheid en het duurt in ieder geval niet langer dan 24 uur voor we weer met elkaar in de trein/op kantoor/bij de koffieautomaat zitten, wij delen een dagelijks ritme waarover we tegen elkaar kunnen klagen en moeten ook op onze mindere dagen met elkaar door één deur. Daarom: tot dan.

Tegenwoordig hoor ik de tot morgens extra luid. Losjes als ze gezegd worden, impliceren ze vrij achteloos een dagelijks wederzien. Een wederzien dat ik sinds kort mis. Wie had dat gedacht? Dat er een tijd zou komen waarin ik weemoedig zou worden van de woorden die ik praktisch mijn hele leven nonchalant in het rond strooide. Heimwee naar de tijd dat je geen verslag uit hoefde te brengen, de tijd dat bijna alles wat je deed op een dag betekenis had omdat je sámen was. Die getuigen waren er toch wel. Je zag ze gewoon morgen weer. Dus bij dezen mijn tip voor jullie: koester je ‘Tot morgen!’. Roep deze twee woorden vrolijk en vol overtuiging naar elkaar, en bedenk hoe fijn dat eigenlijk is.

Beeld: Lotte Akkerman

Het bovenstaande gelezen en getroffen door inspiratie? Altijd al op Hard//hoofd willen publiceren? Stuur je stukje op naar tommy@hardhoofd.com!

Lees verder Lees verder Lees verder
Eva van den Boogaard (1990) is literatuurwetenschapper, docent Nederlands en eindredacteur bij Hard//hoofd. Ze rent graag door het Sonsbeekpark, zingt met karaoke het liefst George Michael en vergeet altijd vroegtijdig de klitten uit de vacht van haar witte Maine Coon te kammen.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5