nieuwsbrief
menu Asset 14

Jij, collega

Cadavre Fenna Riethof
Beeld Eline Schipperen
Mail

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Fenna Riethof verder met de famous last words van Eline van Wieren.

's Avonds slapen we in hetzelfde bed zonder elkaar aan te raken. Dat gaat nauwelijks; het bed is niet bedoeld voor twee mensen die elkaar niet aan mogen raken. We liggen roerloos op onze zij, geforceerd gestrekt als houten tekenpoppen, gezichten naar elkaar toe gedraaid. Je ruikt naar kolen.
’s Ochtends zit je schuin tegenover me aan het ontbijt op de veranda en vraag ik me af of alle anderen je minuscule glimlachje ook zien of dat ik de enige ben omdat ik je gezicht zo goed ken, en of je aan vannacht denkt als je me aankijkt en zo ja, waaraan dan precies (mijn gezicht, ogen, imperfecties, misschien iets wat ik in mijn slaap heb gedaan?) en dan schaam ik me ineens een beetje.
‘s Middags maken we met de redactie een wandeling door de glooiende velden – twee aan twee als een basisschoolklas onderweg naar gym, zit ik tot mijn spijt vast aan Steffie van sales, tel ik elf gekruisigde Jezussen en drie campings tussen de velden met bruin-witte runderen, loer ik steeds naar jouw jongensnek en vibreert uiteindelijk mijn smartwatch: ik heb een persoonlijk recordaantal trappen beklommen.
Later heb ik corvee en snijd ik de cherrytomaten per ongeluk in plakjes in plaats van partjes zoals Maike had bedacht, word ik bestraffend toegesproken terwijl ik door het raam toekijk hoe jij staat te pingpongen, moet ik janken op de plee, app ik Kas dat ik hem mis. Hij mist mij ook. Bij het kampvuur zitten jij en ik dij aan dij (onschuldig want iedereen doet het), zeg jij plompverloren dat je samenwoont, antwoord ik dat ik ook aan mijn geliefde vastzit maar dan anders, voel me schuldig, loop weg, app Kas of-ie mijn baby daddy wil worden.
’s Avonds slapen we weer in één bed zonder elkaar aan te raken, maar deze keer lig ik er eerst in en kom jij erbij en zijn we niet in jouw maar mijn krakende slaapkamertje, opnieuw kijken we elkaar aan zonder dingen te overwegen.
‘s Nachts als ik wakker schrik weet ik even niet waar ik ben en wie jij bent, staar ik naar je marmeren gezicht, negeer kramp, bedenk wat Kas zou zeggen als hij me hier zo zag en sta op het punt om naar mijn eigen bed gaan tot er gegiechel op de gang klinkt.
’s Ochtends hink je in je broek, houd je het shirt aan dat je gister droeg en vannacht aanhield – misschien om het mij het makkelijker te maken – en zie ik je aan de ontbijttafel weer.
‘s Avonds vlei ik me tegen Kas aan die me gemist heeft en absoluut mijn baby daddy wil worden en zie ik voor me hoe jij met jouw geliefde in een bed ligt dat van jullie samen is en ruik ik dat Kas naar Kas ruikt. En dan dringt het door: dat het wel goedkomt met me.

Over drie weken borduurt Job Kramer verder op Fenna's laatste zin.

Lees verder Lees verder


Fenna Riethof (1992) is freelance journalist en boekverkoper in de Literaire Boekhandel Lijnmarkt, waar soms nog een exemplaar van 111 plekken in Utrecht die je gezien moet hebben (2016) over de toonbank gaat: de stadsgids die ze met Henny van der Eng schreef. In 2015 ging Fenna mee op Das Mag Zomerkamp en sindsdien zijn haar verhalen op diverse literaire platforms verschenen. In 2017 stond Fenna in de finale van WriteNow!. Ze maakt deel uit van de Lebowski Talent Pool.
Eline Schipperen is in het dagelijks leven enorm gefascineerd door de mens. Waarom doen we wat we doen? En wat heeft dit voor invloed op de samenleving? Als illustrator verwerkt ze deze fascinaties in haar werk.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons