nieuwsbrief
menu Asset 14

Gifgroene wenkbrauwen

Afgelopen week ging een theatertekst die ik heb geschreven in première. Ik vind dat een magisch, maar ook uiterst zenuwslopend gebeuren. Ik hoor ieder lachje en kuchje en wil iedere keer als iemand even verward voor zich uit staart mijn excuses aanbieden. Het slaat nergens op, dat weet ik. Ik sta met hart en ziel achter de dingen die ik maak. Maar waarschijnlijk word ik daar ook zo kwetsbaar van.

Mail

Gelukkig heb ik genoeg slechte tijdschriften gelezen om te weten dat kleding en make-up bij dit soort gelegenheden een harnas kunnen zijn. Ik zag er mooi uit toen ik richting het theater, het slagveld, trok: gestifte lippen, oranje semi-harige rok en met net genoeg ladder in mijn panty om me nog steeds mijn rommelige zelf te voelen.

Toen ik aankwam bij de zaal zag ik dat de vormgeefster gifgroene wenkbrauwen had. Ik maakte daar een compliment over, het stond haar namelijk echt goed, en toen zei ze: ‘Wil je ook?’ Natuurlijk wilde ik ook. Ze haalde een oogpotlood uit de kleedkamer en tekende nauwkeurig mijn wenkbrauwen in. Ik was vergeten hoe intiem het is om door iemand opgemaakt te worden, de laatste keer was op de middelbare school.

Ik bekeek mezelf in de spiegel en was erg in mijn nopjes met mijn nieuwe look. De gifgroene wenkbrauwen gaven me iets buitenaards, iets onaanraakbaars. Precies wat ik nodig had. Niet alleen voor tijdens de voorstelling, maar vooral voor achteraf in de foyer. Voor de gesprekken met mijn ouders (de standaardvraag: ‘Maken jullie je zorgen over mijn psychische gezondheid?’) en met theaterbonzen (de standaardhoop: ‘Vinden jullie me goed?’).

Mijn wenkbrauwen gaven me de superkracht van het relativeren. Iedere keer als ik mezelf even verloor in onzekerheid of het gevoel dat mijn volledige bestaansrecht afhangt van de mening van anderen, dacht ik: wat zal het ook, mijn wenkbrauwen zijn gifgroen. Het was bevrijdend om te weten dat ik dat soort dingen gewoon kan doen, en het allerfijnste was: ondanks dat ik er uitzag als een alien-clown werd ik nog steeds serieus genomen. Mensen vonden mijn gedachtes boeiender dan mijn wenkbrauwen, mijn ouders vonden me psychisch gezond en mijn vriendje wilde nog steeds met me zoenen.

Ik kan het iedereen aanraden om dit ook een keer te doen. Het liefst bij een spannende aangelegenheid, bijvoorbeeld een eerste date, een pianoconcert of een doktersbezoek. Niet om jezelf te harnassen voor de buitenwereld, maar eerder om te ontdekken dat je geen harnas nodig hebt. De meeste mensen willen niet met je vechten, willen je niet veroordelen. Ze willen gewoon je gedachten horen.

Beeld: via Flickr

Lees verder Lees verder Lees verder
Lisanne van Aert is schrijfster van ode, pamflet en bouqetreeksroman. lisanne@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5