nieuwsbrief
menu Asset 14

Leer heftruck rijden

Literair Tycho Hofstra
Mail

Archiefwerk kan soms ironisch zijn. Zo hadden wij laatst zoveel Verheffing in papieren vorm dat de verheffing in ruimtelijke vorm onmogelijk werd. De pallets vol Bildungsideal bleken niet in staat zichzelf naar boven te werken, waardoor zij hulpeloos op de magazijnvloer bleven staan. Nu hadden wij wel een heftruck, maar was iedereen die deze kon besturen met pensioen gegaan. Mijn collega en ik moesten dan maar een dag op heftruckcursus. In de veronderstelling dat een rijbewijs voldoende moest zijn voor een ambitieuze botsauto sputterden wij nog tegen, maar de baas was onverbiddelijk. Twee weken later stonden wij om zeven uur ’s ochtends, bammetjes gepakt, op een bedrijventerrein in Amsterdam-West.

Heftruckrijden zelf is snel geleerd. Bij het besturen van een heftruck geldt dezelfde veiligheidsregel als bij dansen met Shakira: het achtereinde zwenkt uit. Dat is alles. Na twee achtjes achteruit te hebben gedraaid zonder iemand te raken ben je in feite al geslaagd. Het leeuwendeel van de cursusdag bestaat hierdoor uit aan de zijlijn staan terwijl de anderen hun achtje draaien met niets anders doen dan koffieleuten met de mannen.

Mannen waren het. Onze medeheffers waren middeljarige truckers die dichter bij huis wilden werken, magazijnpersoneel dat al jaren zonder certificaat reed tot de Arbo-inspectie daar achter was gekomen (‘het was niet mijn schuld dat die kast instortte, maar dan sta je toch zonder papiertje’) en één hoopvolle jongen die salarisverhoging was beloofd als hij ook op de vloer kon meedraaien. En dan wij, aangewezen om het magazijn op te schonen.

Zwijgend roerden wij in de koffie terwijl de hoopvolle jongen zijn achtjes draaiden. De heftruck trok een paar keer schokkend op en reed meedogenloos de eerste pion omver. Met de tweede omgereden pion brak de stilte (‘ooeeh’). Bij het hardhandig verplaatsen van de derde pion kon de rest niet meer toekijken. Als een supportersvak in de negentigste minuut begonnen de mannen instructies te roepen vanaf de zijlijn, en met een collectieve zucht van verlichting onder de deelnemers legde de hoopvolle jongen het parcours verder perfect af.

Starend naar de achtjes begonnen de gesprekken. Verhalen over exotische plaatsen en ladingen, waarin de kinderen uiteindelijk niet meer twee weken lang gemist konden worden. Toekomstplannen vol loonsverhoging en bijbehorende luxes. Volgende stappen, carrièreperspectieven. In die veredelde steekwagen werd een nieuw hoofdstuk gezien, een langverwachte traptree naar een beter leven. En ik voelde het ook. Want te midden van de tevreden brommende heren werd ook ik bevangen door dit pragmatische optimisme. Vergeet uitgestippelde loopbanen en zenuwslopende levenskeuzes, vandaag halen wij de netto winst van een nieuwe vaardigheid.

Na zeven uur hangen stapten mijn collega en ik als koningen naar buiten. Vanaf vandaag waren wij twee hefs in een wereld van hef-nots. De weg naar een betere toekomst hoeft niet altijd te bestaan uit lange uren en verbrande bruggen. Soms bestaat verheffing uit twee achtjes rijden onder luidkeelse aanmoediging en gejuich. Dus ga voor het heftruckcertificaat! Na afloop lijkt niets meer zo heel zwaar te tillen. En zo wel, dan heb je nu de papieren om daar wat aan te doen.

Lees verder Lees verder Lees verder

Tycho Hofstra werkt in een archief en schrijft af en toe over wat hij beleeft. Hij woont in Amsterdam-Oost, maar weet zeker dat hij zijn sociale huurflat snel uit moet omdat er een brouwerij in de straat is geopend.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons