nieuwsbrief
menu Asset 14

Conversatie​houdgreep

Literair Yentl van Stokkum
Mail

‘Wanneer ga jij nou aan de kinderen,’ wordt mij gevraagd op een feestje, terwijl ik met de scherpe kant van mijn vorkje een stuk vlaai in tweeën splijt. De toon verraadt dat er maar één goed antwoord is. Ik kijk naar een bosbes die tussen de twee stukken in op het bordje glijdt en zo nergens meer bij hoort. Ik overweeg mijn opties. Schuif ik hem terug op een van de twee stukken? Prik hem op en eet ik hem als eerste? Bewaar ik hem? Er is veel mogelijk met een losse bosbes en zolang ik bedenkelijk naar mijn bord kijk, hoef ik niet te antwoorden.

De kindervraag wordt mij, sinds ik aan de verkeerde kant van de 25 ben beland, ben afgestudeerd, werk en een vaste relatie heb, regelmatig gesteld. Vaak door mensen die ouder zijn dan ik. Over het algemeen door mensen die zelf kinderen hebben. Meestal door vrouwen. Altijd door mensen die mij niet per se goed kennen. Alsof ook deze vraag een vorm van smalltalk is, vergelijkbaar met vragen omtrent de liefde of je werk.

Wanneer ik geluk heb geformuleerd als ‘zijn jullie al met kinderen bezig?’, of ‘denk jij al aan een kleintje?’ Wanneer ik pech heb: ‘beginnen je eierstokken al te klapperen/ratelen?’ (Waarom klinken eierstokken eigenlijk altijd irritant?)

Soms zegt iemand dat ik een leuke moeder zou zijn.

De kindervraag is een conversatiehoudgreep; eenmaal erin beland weet ik nooit wat de juiste beweging is om te ontsnappen. Antwoorden als:

‘Ik weet niet zeker of ik wel kinderen wil.’

‘Voorlopig nog niet.’

‘Na mijn bestseller.’

En:

‘Nooit.’

Kunnen rekenen op ‘wacht maar,’ en ‘als je eenmaal in de dertig bent,’ en ‘voor je het weet is het te laat,’ én nog iets over eierstokken en het geluid dat deze produceren. Dit soort reacties bezorgen me het verontrustende gevoel dat kinderen krijgen mijn voornaamste doel in het leven is. Alsof de ander eigenlijk zegt: ‘dit is de potentie van je lichaam, ga maar waarmaken.’

Zelf denk ik dat het krijgen van kinderen wel wat bedachtzaamheid verdient. Niet alleen met betrekking tot je carrière of individualiteit, maar ook op het gebied van milieu en overbevolking lijkt het me normaal om het voortplanten te bevragen. Daarbij zijn er genoeg vrouwen die geen kinderen willen of kunnen krijgen. Zou op basis daarvan de kindervraag niet al lang van het smalltalk-lijstje moeten zijn geschrapt?

Ik schuif de bosbes heen en weer op mijn bord. Prik hem op en adem in om te zeggen dat een vage bekende niets met mijn voortplanting te maken heeft. Ook tijdens ongemakkelijke feestjes ben ik baas in eigen buik. Ik adem in om te zeggen dat eierstokken geen geluid maken en dat het idee dat het enige ‘lang en gelukkig’ van een vrouw samenhangt met moederschap verouderd is. Zelfs Disney heeft dit inmiddels begrepen.

Maar het is niet de schuld van de vraagsteller dat ze mij vraagt wat haar waarschijnlijk ook vaak genoeg gevraagd is. Het is niet haar schuld dat de kindervraag nog altijd onder smalltalk valt. Laten we hem schrappen en het over de liefde hebben.

Beeld via Flickr


Yentl van Stokkum (1991) was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s. In 2017 studeert ze af aan de HKU-opleiding Writing for Performance.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons