nieuwsbrief
menu Asset 14

Een hele Piet

Literair Iduna Paalman
Beeld Tsjisse Talsma
Mail

Binnenkort is mijn vader jarig en dat is een probleem. Hij wordt namelijk ‘een hele Piet’ – zo heten in onze familie mensen die vijfenzestig worden, vernoemd naar een of andere oud-oud-oudoom Piet die precies op zijn vijfenzestigste verjaardag stierf – en een goed cadeau bedenken voor mijn vader is al sinds ik de cadeauschenk-gerechtigde leeftijd heb het allermoeilijkste ever.

‘Ik kan een wandkleed voor hem vilten?’ zegt mijn moeder aan de telefoon. Mijn moeder, die al achttien jaar van hem gescheiden is, heeft soms zó’n aandrang tot wandvilten dat het eigenlijk niet uitmaakt waarom of voor wie.
‘Leuk,’ zeg ik, ‘maar daar ben ik niet echt mee geholpen, hè?’
‘Jij kan OOK een wandkleed voor hem vilten?!’ Ze zegt een paar verontwaardigde seconden niets. Ik denk dat nog vóór mijn moeder zelf een hele Piet is geworden, de logica haar definitief zal hebben verlaten.

Mijn broers helpen ook niet echt mee. ‘Ik denk dat ik een abc-tje voor hem schrijf,’ zegt mijn oudste broer. ‘A is van altijd te laat, dat is hij vaak, B is van brompot, zo lang ik mijn studie niet afmaak. Zoiets?’
‘Ik kan misschien een skateboard voor hem kopen,’ oppert mijn jongste broertje, ‘dan kan hij me eindelijk gaan leren begrijpen.’

Ik denk aan een van de leukste vakanties die ik in mijn leven ondernam: een kanovakantie over Zweedse meren en rivieren, met mijn vader, zijn vriendin (die hij toen net kende) en mijn broertje. In het gidsje stond dat als we tot laat in de avond door zouden varen, de kans bestond dat we tekenen van bevers zouden vernemen.
We peddelden muisstil langs een bosrand door het water. Bij elke in een punt geknaagde omgevallen boom werden de ogen van mijn vader groter. ‘Hun werkgebied,’ legde hij aan ons uit, ‘dit is hun werkgebied.’
Plots hoorden we een oorverdovend klappen. Het werd ’s nachts nooit helemaal donker, maar het schemerde en we zagen niet waar het vandaan kwam. Al snel klonk weer dat geluid, een soort petsen, nu ook dichterbij. Het waren de bevers die met hun platte staarten op het water sloegen. We zagen ze voor onze kano langs schieten.
‘Ze voelen dreiging,’ verklaarde mijn vader. ‘Ze waarschuwen de rest. Prachtig, prachtig.’

We kanoden verder, ik was een beetje teleurgesteld. Een paar klappen op het water, een paar nauwelijks zichtbare dierenhoofdjes uit de rivier, was dat het?
‘Saai saai saai,’ zei mijn broertje.
‘Sssssssssjt!’ siste mijn vader en hij wees. Op de oever stond een eland met een jong. Roerloos en met gigantische zwarte ogen keken ze ons aan. Wij durfden niet meer te bewegen. Alles was stil en vol ontzag. Toen liepen ze weg, eerst de moeder, toen het kleintje. Het blad kraakte niet eens onder hun poten.
Mijn vader, absoluut geen emotionele man, had tranen in zijn ogen. ‘Wat een cadeau,’ fluisterde hij trillerig, ‘wat een cadeau.’

‘Mam,’ zeg ik, ‘hij wordt maar één keer een hele Piet. Ik heb het idee dat we iets met hem moeten dóen. Hij vindt het leuk om dingen te ondernemen, spullen interesseren hem geloof ik niets.’ Als ik dat zeg besef ik hoe moeilijk het is om iemand op zo’n manier te feliciteren, dat het eens niet over jezelf gaat.
‘God ja, een hele Piet,’ zegt mijn moeder met een zucht. ‘Je vader, een hele Piet. Waar is de tijd gebleven. Nee, je hebt gelijk. Hij moet iets ervaren, iets beleven.’ Ze zwijgt even. ‘Hij zou ZELF een wandkleed kunnen gaan vilten?!’

Lees verder Lees verder Lees verder

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. // iduna@hardhoofd.com
Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons