nieuwsbrief
menu Asset 14

Gezocht: een oppasman

Columns & Commentaar Trudy Kunz
Beeld Reinout Dijkstra
Mail

Ik zat een blauwe maandag op een datingsite. Tijdens een etentje ten huize van mijn oppaskinderen deed ik verslag van mijn avonturen. Uiteraard dikte ik alles een beetje aan, want de naakte waarheid was zo treurig dat ik mezelf er niet aan wilde herinneren. Bovendien moet je kinderen niet bevestigen in hun toch al levensgrote vooroordeel dat het leven van oude mensen een poel van ellende is.

De ouders vroegen hun kroost wat ze daar nou van vonden, tante-Trudy-aan-het-daten. De middelste keek me aan met een mengeling van verlegenheid en onbegrip. ‘Jij bent dóód!’ zei hij, met neergeslagen ogen en het woord uitspuwend alsof het giftg was. Zijn moeder deed geschrokken, maar ik keek er niet van op. Het kind noemt zijn ouders al jaren ‘dood’. Dood is voor hem het nieuwe ‘fossiel’ – niks aan de hand. Het oordeel van zijn broer was duidelijk ouder en wijzer: ‘Leuk dat je een vriend wilt, maar ik snap het niet echt. Dat je al die dingen met elkaar doet als je oud bent.’ De jongste tenslotte vond het best, mits de aanstaande vreemdeling maar ophoepelde als zij bij me kwam logeren, want dat zou ze ‘ieuw’ vinden.

Ik moest denken aan mijn juf in de eerste klas lagere school. Zij heette juffrouw Kanaar, wat een passende naam was voor iemand die over de hele linie iets vogelachtigs had. Haar hoofd was langgerekt en vol plooien en aan haar kin hing een los vel dat bij de geringste beweging heen en weer zwiepte. Ik schatte haar een jaar of negentig, honderd. Groot was dan ook mijn ontzetting toen juffrouw Kanaar halverwege het schooljaar ging trouwen! Pas jaren later drong het tot mij door dat zij hooguit vijfenvijftig, zestig moet zijn geweest – in ieder geval niet zo halfdood als ik haar als kind inschatte.

Oude mensen en een nieuwe liefde – het blijft een ongemakkelijke combinatie. Niet in de laatste plaats voor mezelf. Het leven alleen bevalt me prima. Het is overzichtelijk, comfortabel en geheel in evenwicht. Nooit eerder was ik zo blij met de dingen zoals ze zijn, hier en nu. Waarom zou ik me dan de rompslomp, het gedoe van een man op de hals halen? Wéér zo’n persoon met wie je rekening moet houden en die overal iets van vindt. Laat me met rust!

En toch. De vertrouwdheid. De geborgenheid. Het samen delen. De nieuwe ervaringen!

Ik: ‘Maar dat geldt voor alles waar je eerder ‘nee’ tegen zei.’
Mijn andere ik: ‘Klopt, en daar heb je een goede oplossing voor gevonden. Je wilde geen kinderen, maar met je ‘oppaskinderen’ ben je dolgelukkig. Je wilt geen huisdier meer, maar waar zou je zijn zonder je oppashond? Je oppaskatten?’
Ik: ‘Ja ja, ik begrijp waar je naartoe wilt.’
Mijn andere ik: ‘Precies. En als hij niet bestaat moet je hem zelf maar uitvinden.’
In koor: ‘Het wordt tijd voor een oppasman’.

Lees verder Lees verder Lees verder

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.
Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons