nieuwsbrief
menu Asset 14

De kleur van onweer op duivenvleugels

Literair Iduna Paalman
Beeld Tsjisse Talsma
Mail

Het balkon is niet meer van mij. Vijandige troepen zijn neergedaald, hun blik is ijskoud. Ik heb eens ergens gelezen dat ze in deze tijd van het jaar aan broedoverleg doen: ze informeren elkaar over goede, beschutte plekken voor toekomstige eierleggerij. Mijn balkon is de vergaderzaal en beoogde broedplek ineen. Overal de wit-zwarte waas van hun ontlasting. De loveseat die het halve balkon in beslag neemt lijkt met een soort gips overgoten. Het bleke licht van het nieuwe jaar maakt de boel nog kleurlozer. Ik kan wel huilen.

Het is nieuwjaarsdag, regenachtig, ik ben brak. Met een kopje Yogi-thee (spreuk: The purpose in life is to enjoy every moment) kijk ik door de met glas ingezette deur naar het balkon.
‘Je net helpt niet,’ zeg ik.
‘Goh meen je dat, was me nog niet opgevallen,’ zegt mijn huisgenoot grommend. Hij bonkt op het raam. Twee duiven fladderen op, vliegen een rondje, keren weer terug. Ik zeg ‘huisgenoot’, hoewel ik al een tijdje verkering met hem heb, ook al voordat hij mijn huisgenoot werd. Maar ik vind samenwonen nog steeds wat te real klinken. Ik moet ook leren dat ik ‘ons’ balkon zeg, niet ‘mijn’ balkon.
‘We hebben meer tiewraps nodig,’ zeg ik.
‘Ze komen door de spijlen.’
‘Dan moeten we daar gaas.’
‘Ga jij het doen?’

Mijn moeder appt. ‘Gelukkig nieuwjaar lieverdje,’ schrijft ze. ‘Je zult wel een kater hebben.’ Geklapwiek van vleugels, dat eeuwige koeren. ‘Goed koeren scheelt veel vechten’, schreef Erik Menkveld in een gedicht over duiven. Ik ben het niet met hem eens. Goed koeren veroorzaakt veel vechten. Ik word hoe langer hoe agressiever.
‘Geen kater, wel die kloteduiven nog steeds,’ schrijf ik terug. Mijn moeder stuurt vier emoticons; twee van een duivenhoofdje, één van een flesje vergif en één van een gezichtje dat tranen lacht.
‘Bedank,’ zeg ik, ‘hier kan ik wat mee.’
‘Ik kan oom Paul wel even vragen wat je moet doen?’ vraagt ze. Oom Paul is een zwijgzame Drent en ongediertebestrijder. Hij werkt in de gemeente Aa en Hunze en heeft meer te maken met bunzingen in kippenhokken en marters onder rieten daken dan met stadsduiven op balkons, maar ik zeg mijn moeder dat het geen kwaad kan. Ze stuurt zeven duimen omhoog, een hartje en nog een duivenhoofd.

Ik schenk een kopje thee in voor mijn vriendhuisgenoot en scheur een nieuw Yogi-zakje open. Life starts when we start growing a garden. Langzaam krijgt de dag meer kleur. Er is een duif in een hangende bloempot gaan zitten, hij kijkt blij. Dan krijg ik een sms van oom Paul. ‘Ik hoorde van je moeder over de overlast. Vervelend zeg. Ik stuur je zo iets dat kan helpen.’ Vier minuten later volgt dit:

‘Duif

Het had geonweerd en de straat was nat,
het asfalt lag als water aan de oever
van het trottoir, waar plechtig trad
een duif en koerde als een kind, maar droever.

De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.

Ik liep te kijken in de korte stille straat
en zag de duif, de kleur van onweer op zijn vleugels
en poten roze als de dageraad.

Gedichie van Vasalis. Helpt mij altijd. Overige tips: neem een buizerd, zeearend of torenvalk. Span netten (gebruik genoeg tiewraps). Bevestig gaas tussen spijlen. Jaag ze vooral niet kortstondig weg. Duiven houden van terugkeren naar bekende plekken. Hoe vaker ze kúnnen terugkeren, hoe vaker ze zúllen terugkeren. Happy new year!’

Lees verder   Lees verder   Lees verder

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. // iduna@hardhoofd.com
Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons