nieuwsbrief
menu Asset 14

Daggoe

Literair Wiard van der Kooij
Beeld Anne Staal
Mail

Het zwerfhondje Daggoe zoekt naar zijn baasje, terwijl Jezus zijn verjaardagsfeest viert in de hemel. Is Daggoe echt van God en mensen verlaten?



Een uitgemergeld zwerfhondje sjokt door een statige laan. Zo duur als de huizen zijn, zo guur is de wind.
Daggoe – dat is de naam van het hondje – probeert nog eenmaal de pijnlijke ijstroep weg te bijten, die zich tussen de nagels van zijn poot heeft samengeklonterd. Verloren moeite, weet het hondje als het ineenzakt.

Daggoe steekt zijn neus in de lucht. Hij ruikt fazanten, hazen, herten, puddinkjes, taartjes, honden die wel een warm mandje hebben, prijzige sigaren, dennentakken en het angstzweet van Timo, die voor het eerst bij zijn schoonfamilie op bezoek is en wiens vriendin van hem eiste dat hij normaal zou doen.

Dan sluit Daggoe zijn bruine kraalogen en droomt hij van een overnachting in de armen van zijn baas. Weldra dekken sneeuwvlokken zijn kwispelstaart toe. Dat beest heeft de ganse stad uitgekamd. Zijn baasje was niet op het station en niet in het park. Ook de hoeren en dealers hadden geen flauw idee waar de baas was en toen Daggoe bij het Leger des Heils kwam, kreeg hij een schop tegen zijn kop.

Is Daggoe daadwerkelijk van God en mensen verlaten?

Nee. In de hemel is het verjaarsfeest van Jezus bezig.

Vanaf onze planeet bezien zijn Zijn teennagels de helderste sterren aan het firmament, maar zelf ziet Jezus het op dit moment niet zo.

De hemelbewoners waren op Kerstavond begonnen, en het is nu Tweede Kerstdag, dus de sfeer begint erin te komen. Zelfs de Vredevorst zelf is voor zijn doen aardig aangeschoten.

Al Jarreau zingt prachtig ‘We’re in this love together’ en Hugh Hefner schuifelt met alle hemelho's.
God ziet het aan, met lede ogen, en schudt zijn hoofd. Hij wil lekker op Zijn gouden troon naar Al Jarreau gaan zitten luisteren, maar krijgt Eberhard van der Laan er met geen mogelijkheid van af. Als Roger Moore en Albert Moses het vuur openen op de ongenodigde Slobodan Praljak, die natuurlijk in de hel woont en stiekem kaliumcyanide in de drankjes der genodigden stopt, verlost Jezus zich even van het feestgedruis.

De Verlosser ploft op een wolk en tovert sigaret en aansteker tevoorschijn.
‘Jeetje,’ mompelt Jezus, ‘wel jammer dat ze dit jaar weer vergaten een cadeautje voor me te kopen.’
Hij kijkt naar beneden, naar Zijn voeten die maar een beetje in de lucht bungelen. Vanaf onze planeet
bezien zijn Zijn teennagels de helderste sterren aan het firmament, maar zelf ziet Jezus het op dit moment niet zo.

De linkersandaal van Jezus glijdt van Zijn voet en valt honderden meters naar beneden.
Na een minuut landt de sandaal in een hoopje sneeuw op aarde, precies onder Jezus' wolk.
‘Woef!’ zegt het hoopje sneeuw, en dan is het weer stil. 
De Heer herkent de blaf van Daggoe.
Hij laat een traan en fluistert: ‘jou laat ik heus niet doodvriezen, domme Daggoe.’

En zie, Timo verlaat het huis van zijn suffe schoonouders om een luchtje te scheppen.
Hij probeert te bedenken waarom hij zijn vriendin zo leuk vindt, en komt tot de conclusie dat hij nu eenmaal valt op vervelende vrouwen.

‘Allemachtig,’ denkt Timo, ‘een sneeuwhoop met twee oortjes?’
Hij hurkt bij Daggoe neer en klopt voorzichtig de sneeuw van het hondje af.
Daggoe ontwaakt en drukt zijn neus tegen die van Timo.
‘Ben jij misschien een lief kersthondje?’ zegt Timo tegen Daggoe.
‘Waf!’ zegt Daggoe tegen Timo.
De jongeman neemt het hondje in zijn armen, loopt naar zijn auto en rijdt zonder zijn vriendin gedag te zeggen de straat uit, precies zoals Jezus het voor ogen had.

Lees verder Lees verder Lees verder

Wiard van der Kooij dankt je voor het lezen. // wiard@hardhoofd.com
Anne Staal noemt zichzelf Anne Stalinski en is illustrator, stripmaker en cartoonist. Haar werk gaat vaak over kleine dagelijkse beslommeringen, of over supermarkten. Ze kijkt ook veel naar de dr.phil show.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons