nieuwsbrief
menu Asset 14

Kopstuk 4: Ariel Levy

Hard//hoofd en Vrij Nederland presenteren met trots Kopstuk. In deze maandelijkse podcast gaan Mea Dols de Jong (filmmaker) en Rutger Lemm (schrijver) op losse, open wijze in gesprek met mensen die ze bewonderen (onder bezielde begeleiding van redacteur Juul Op Den Kamp en in de thuisstudio van Rob Veugelaers). In deze 'mentorgesprekken', voorafgegaan door een tune van Herman in een bakje Geitenkwark, leggen de hosts om beurten hun kwetsbaarheid en onzekerheid als jonge makers op tafel en hopen ze dat de gast hen iets kan leren, hen kan inspireren of zelfs kan troosten in deze verwarrende tijden.

Mail

In deze vierde aflevering gaat Rutger in gesprek met journaliste Ariel Levy.

Het is soms verleidelijk te denken dat er in deze social media-tijd geen taboes meer bestaan. We doen immers niets anders dan delen, de hele dag. “Waar denk je aan?” vraagt Facebook. En Instagram wil toegang tot je foto’s. Toestaan?

Maar natuurlijk is die openheid slechts schijn. Je zou zelfs kunnen beweren dat er tegenwoordig meer taboes bestaan, omdat we voortdurend gedwongen worden om onszelf te laten zien – en bij voorkeur onze leukste kant.

In The Rules Do Not Apply (vertaald bij Atlas/Contact als De Regels Gelden Niet) beschrijft Ariel Levy, journalist van The New Yorker, hoe haar leven in duigen valt. Deels door verkeerde keuzes, maar grotendeels door pech. Ze gaat vreemd met haar ex die een sociopaat blijkt te zijn, haar echtgenote blijkt een alcoholist, en haar zwangerschap eindigt na vijf maanden in een hotelkamer in Mongolië.

Laatstgenoemde tragedie is de kern van het boek, en roept de belangrijkste vraag op: had dit voorkomen kunnen worden? Wie gaat er in godsnaam in het tweede trimester naar Mongolië om een verhaal over de opkomende economie te schrijven? Voor iemand als Levy, gewend om controle over het verhaal van haar leven te hebben, zijn dat dodelijke vragen.

Ik las Levy’s boek in het vliegtuig, op de terugweg van een zakenreis die ik niet kon afzeggen, terwijl mijn zoon net twee weken oud was – ik bekeek voortdurend de foto van zijn slapende gezichtje die als achtergrond van mijn telefoonscherm diende. Op een of andere manier vond ik het een goed idee om tegelijkertijd op mijn koptelefoon naar Skeleton Tree te luisteren, het album dat Nick Cave opnam na de dood van zijn zoon. Ik had Thanksgiving in Mongolia, het artikel waarop het boek gebaseerd is, al eens gelezen, maar toen ik op het punt belandde dat Levy op die hotelkamer haar vroeggeboren zoon in haar hand houdt en een foto maakt, brak ik toch weer.

Tijdens mijn interview met haar werd me duidelijk dat ons grootste taboe controleverlies is. Of beter gezegd: dierlijkheid. Onze maatschappij is zo ingericht dat je die kant van jezelf heel lang kunt ontkennen, zeker als je jong bent (en zeker onder Rutte-III). Maar dan maak je een bevalling mee, of een miskraam, of een sterfgeval, of word je zelf ziek, en dan weet je: ik had geen enkel houvast, het was allemaal maar een illusie. Vrouwen komen daar eerder mee in aanraking dan mannen. Maar ja, zet dat maar eens op Facebook.

Het grote voordeel van het overleven van dit soort momenten van controleverlies, en eerlijkheid over dit soort zaken, is dat het je een minder bang mens kan maken. Want dat krampachtige vasthouden aan onze regels en plannen, dat is natuurlijk eigenlijk angsthazerij. Zoals comedian Louis CK een show begon met de vrolijke opmerking: “There’s lot of people here. Chances are, at least two of you will be dead before Christmas.” Mijn Kopstuk-interview met Ariel Levy is dan ook absoluut niet zwaarmoedig. Sterker nog, hoe heftiger het onderwerp, hoe meer we een beetje moeten grinniken.

Surrender, zo noemde ze dat. Je overgeven aan de natuur en je sterfelijkheid, je lot accepteren. Het wordt dan niet minder triest, maar je waardeert de rest van je leven meer. Kalm, realistisch, met gevoel voor humor. En dat hoef je dan ook niet meer te delen.

Meer luisteren? Abonneer je dan op Kopstuk in iTunes of Stitcher (Android).

Lees verder Lees verder Lees verder
Mea Dols de Jong en Rutger Lemm gaan in de podcast Kopstuk in gesprek met iemand die ze bewonderen, en van wie ze iets hopen te leren. Losse, troostende mentorgesprekken waarin de hosts hun eigen kwetsbaarheid op tafel leggen.
Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5