nieuwsbrief
menu Asset 14

Prettig plassen

Actueel Loes de Fauwe
Beeld Daphne Prochowski
Mail

In een restaurant aan het IJ in Amsterdam ging ik even plassen. Ik roetsjte de trap af naar het souterrain waar ik in de schemer op de twee wc-deuren hetzelfde bordje zag. Ik trok de linkerdeur open en keek recht in het verschrikte gezicht van een veertiger die zijn handen stond te wassen en die zonder een tel nadenken zei: ‘Dit is van de mannen.’
Oh pardon, toch niet genderneutraal plassen hier.

Gelukkig maar, want ik heb het niet zo op genderneutrale wc’s. Ik vind het ongemakkelijk. Zoals laatst in het Amsterdam Museum; stond ik net met mijn neus tegen de spiegel te kijken of ik geen spinazie tussen mijn tanden had, kwam er opeens een vreemde vent uit een hok. Tijdens het handen wassen keek hij nieuwsgierig hoe ik mijn lippen stiftte. Zo direct dat ik dacht: zie je dit soms voor het eerst? Nooit een vriendin gehad en ga je nu de hele tijd genderneutraal plassen om de vrouw als soort te bestuderen?
Ongemakkelijk is het bovendien dat je op wc’s elkaar soms hoort klateren, en dat is met de dames onderling toch anders dan met onbekende mannen.

Ik snap toch al niet waarom gezamenlijk plassen voor de transgender in het algemeen zo bevorderlijk zou zijn, zoals de voorstanders van genderneutrale wc’s ons voorhouden: ‘Een genderneutraal toilet zou transgenders een plek bieden waar ze geen veroordelende blikken of opmerkingen krijgen. Bovendien vormt het een signaal van acceptatie’, zo lees ik op de site van de LHTB-belangengroep Erasmus.

Men wil af van hokjesdenken, een loffelijk streven. Maar te denken dat door gezamenlijk plassen en handen wassen een eind komt aan scheve blikken in de wc-spiegels?
Trouwens, er zijn ook transvrouwen die helemaal niet op een genderneutrale wc zitten te wachten. Die juist een wc willen bezoeken die past bij hun (nieuwe) positie. ‘Bovendien,’ zo onderbouwt een van hen dit standpunt op een forum, ‘heb ik geen zin om op een wc-bril te zitten die onder de urine zit.’
En zo is het maar net.
Want eigenlijk bestaat de genderneutrale wc al heel lang, namelijk in veel oude bruine kroegen. En we weten allemaal hoe goor het daar aan het einde van de avond kan zijn, nadat al die mannen daar op onvaste benen hebben staan spetteren.

Feit is dat de LHBT-gemeenschap ijzersterke lobby’s voert. Als we naar de cijfers kijken helemaal. In 2015, zo lees ik, ondergingen nog geen duizend mensen een geslachtsverandering. Daarbij voelen, naar het schijnt, honderdduizenden Nederlanders zich ambivalent over hun sekse, nog geen tien procent van de bevolking. Toch weten overheden, musea en universiteiten niet hoe hard ze moeten rennen om de deuren van wc’s van nieuwe stickers te voorzien. Wat ik zeg, dat is effectieve lobby. Dat doet de LHBT-community goed.
Daar kan de feministische lobby dus nog veel van leren. Die voert al veertig jaar actie voor zoiets simpels als meer openbare wc’s voor vrouwen. Vooralsnog vergeefs, terwijl toch de helft van de bevolking daar baat bij zou hebben.
Schoon en rustig plassen willen we immers allemaal, ook als we onderweg zijn, genderneutraal of niet.
Lees verder

Lees verder Lees verder

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.
Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons