nieuwsbrief
menu Asset 14

De kwakzalvers zijn terug

Actueel Loes de Fauwe
Beeld Daphne Prochowski
Mail

In de middeleeuwen stierven mensen als ratten en kwamen kwakzalvers aan de deur met wondermiddelen tegen ziektes en geheimzinnige flesjes met levenselixer.
Tegenwoordig worden we zo oud dat we niet meer willen leven en komt de kwakzalver aan de deur met wondermiddelen om er tussenuit te piepen. Dat gebeurt, zoals onlangs getoond in een reportage van Nieuwsuur, in de persoon van Gert R. van de Coöperatie Laatste Wil.
We zagen Gert R.; een wat gezette oudere man, witte manen rond de kalende top van zijn schedel, ketting om de nek en gekleed in een ongestreken beige overhemd. Hij zat licht voorovergebogen en hield een doorzichtig kokertje met een witte substantie wervend omhoog voor zijn toehoorder, een oude mevrouw.
Deze man had iets in de aanbieding.

In de middeleeuwen zou hij een marskramer geweest zijn, maar dan met een grote hoed, een bruine cape met daaronder een smoezelig boezeroen. Hij zou zeggen dat hij het eeuwige leven verkocht.
De man van de Coöperatie Laatste Wil deed het omgekeerde, hij verkocht de dood. Een eenvoudig, legaal conserveringsmiddel; neem het in met wat water en u geraakt vanzelf in een dodelijke coma, enige bijwerking wellicht wat hoofdpijn.
Het was een even grandioos als dodelijk pr-moment. Grandioos omdat ongetwijfeld velen, net als ik met open mond voor de tv zaten: volle aandacht. Dodelijk omdat de indruk was: enge man, net even te enthousiast.
Van welk merk het middel was wilde de coöperatie op tv overigens niet onthullen, dat detail is voorbehouden aan de enkele duizenden coöperatieleden. Evengoed kwam er via internet een run op conserveringsmiddelen, maar op de verkeerde, zo legde een arts uit in een latere uitzending van Nieuwsuur: men kocht middelen die tot een pijnlijke en spastische doodstrijd zouden voeren.
Of en hoeveel mensen met de verkeerde conserveringsmiddelen na het optreden van Ger R. een nare dood zijn gestorven weten we niet. Hoe dan ook: hij heeft zijn minute of fame gehad.

Voor de duidelijkheid meld ik even dat ik vind dat mensen zelf mogen beslissen over hun eigen dood. Ik ben dus voor euthanasie en voor het verschaffen van goede middelen aan oude mensen die zonder terminale ziekte eruit willen stappen.
Maar om de middelen nu zo voor het grijpen te leggen - de Coöperatie Laatste Wil streeft naar een dood zonder bemoeienis of begeleiding van derden - ging mij opeens wat ver. Misschien ben ik momenteel wat al te gespitst op oude mensen en dood; een goede vriendin tobt met een dementerende moeder die dood wil, maar ook weer niet.

Zelf denk ik dat een beetje meekijken geen kwaad kan. Al is het maar om een al te eenzaam vertrek te voorkomen, of verkeerd gebruik van medicatie en complicaties tegen te gaan.
Ik kan mij voorstellen dat als het zover is, je een vertrouwd persoon bij je wilt hebben en vooral een betrouwbaar middel tot je beschikking.
Bij Gert R. met zijn doorzichtige kokertje - voor een zogenoemd vlot en proper einde - zou ik argwanend zijn. En ik zou bovendien eerst het tafelzilver opbergen.


Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.
Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons