nieuwsbrief
menu Asset 14

Wat lach je nou?

Literair Iduna Paalman
Beeld Senne Trip
Mail

Mijn broertje belt weer eens op. ‘De Duitse verkiezingen zijn aan de gang’, vertel ik hem, ‘ik vind het toch spannend.’ Ik loop door de herfstzon, het is een prachtige dag. De eenden snateren in het water, de kinderen giechelen in hun bakfietsen.
‘Ah ja, leuk ja’, zegt hij. ‘Ja ik ben met skateboarden weer eens op m’n muil gepleurd en nu is zeg maar een flink stuk van mijn voortand niet meer helemaal onderdeel van mijn gebit.’

Het is alweer weken geleden dat mijn broertje mij uit zichzelf opbelde, en omdat ik geen meldingen had gekregen van afgebroken studies, stopgezette stages, zwangere vriendinnetjes of leeggestroomde bankrekeningen ging ik ervan uit dat alles deze keer volgens plan verliep. Zelfs mijn vader hoorde ik laatst zeggen: ‘Die jongen komt er wel’, nou, als mijn vader zulke dingen zegt, dan maken er werkelijk vijftien engelen piekfijne pirouettes aan het firmament.
‘En Dileroy zegt dat mijn neus ook een beetje raar staat. Er komt bloed uit. Idoen wat moet ik nu?’
‘Lieve schat’, zeg ik terwijl ik een oude man passeer die bladeren aan het harken is, ‘wat denk je zelf. Je tand ligt eruit, je neus staat scheef en bloedt. Je laat je door Dileroy NU naar de huisarts brengen.’
‘Ja maar Idoen ehhhh kijk. Ik weet dus niet welke huisarts ik heb.’

Achttien jaar geleden gingen mijn ouders uit elkaar. Dat was natuurlijk een verdrietige aangelegenheid, maar omdat zo’n scheiding ook nogal wat logistieke organisatie met zich meebrengt, mijn broertje het principe ‘twee huizen’ nog niet helemaal in de vingers had en hij elke dag als de school uit was naar me toe kwam gehobbeld om te informeren of we vandaag naar papa of naar mama gingen, lag er voor mij een gouden uitdaging. Ik maakte roosters met wanneer we bij wie waren, pakte zijn tassen in, stelde hem gerust, herinnerde hem aan verjaardagen, gymspullen, drumlessen, kinderfeestjes en vergeten handschoenen aan de schoolkapstok. ‘Die jongen verleert zelf na te denken’, zei mijn vader tegen mij, ‘hou hier eens mee op.’ Ik kon niet stoppen. Het was verslavend.

Na drie keer diep zuchten en vier weggetrapte herfstbladeren vertel ik mijn broertje de naam van zijn huisarts. Het blijft even stil. Dan begint hij zachtjes te giechelen. Het lijkt of de kinderen in de bakfietsen dat kunnen horen en nog harder mee gaan giechelen. Ook de oude man kijkt even op van zijn hark en knijpt zijn ogen grijnzend samen.

‘Bedankt Idoen’, hoor ik in mijn telefoon.
‘Wat lach je nou’, zeg ik, ‘ik vind dit allemaal helemaal niet zo grappig.’
‘Je bent de beste Idoen’, zegt mijn broertje.
‘Ja eigenlijk moet je dit natuurlijk gewoon zelf regelen hè. Je bent verdorie vierentwin-…’
Weer gegiechel.
‘Ik weet wel hoe mijn huisarts heet’, zegt hij.
‘Hè?’
‘En mijn neus staat niet scheef.’
‘Hè?’
‘En er is geen bloed, echt, nul bloed. Er is wel een stukje van mijn tand af, maar daar ga ik morgen voor naar de tandarts.’
‘Hè? Maar waarom bel je me dan?’
‘Ja wat denk je. Ik moet jou af en toe in nood blijven opbellen en om hulp blijven vragen, anders krijg jij het gevoel dat ik jou niet meer nodig heb. En daar kun jij helemaal niet tegen. Zeg, over die peilingen hè, een coalitie van CDU/CSU, FDP en de Groenen, wat denk jij daarvan?’

Lees verder Lees verder Lees verder

Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. // iduna@hardhoofd.com
Senne Trip vertelt het liefst de hele dag verhalen door middel van illustraties en animaties.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons