nieuwsbrief
menu Asset 14

Het varkentje dat niet van vis hield

Columns & Commentaar Trudy Kunz
Beeld Reinout Dijkstra
Mail

Veel mensen die alles al hebben maken tegenwoordig een speciaal Sinterklaaslijstje waarop hun ultieme wensen staan: de zogenaamde bucket-list. Ik kan het b-woord niet meer horen. Voor mij staat het, uitzonderingen daargelaten, voor alle stress, wedijver, onvrede en hebzucht die de rijke westerling teisteren. Kinderen van tien hebben al een b-lijst. Tien! Gek word ik ervan.

Dat wil niet zeggen dat ik zelf geen emmerlijst heb. Een kleintje maar, want ik ben al oud en de toverfee schiet mij niet meer te hulp. Dat zou ze ook niet kunnen, want mijn lijstje gaat over wie, wat en hoe ik wil zijn in het beetje tijd dat mij nog rest.
Zo wil ik bijvoorbeeld iemand zijn die haar beperkingen kent en niet meer zo snel oordeelt. Iemand die twijfelend weet, glimlachend vreest, aarzelend berust. Oordelen hoort bij jong zijn en jezelf nog niet kennen. Dan mag het. Zoals die keer dat we voor het eerst in Italië waren.

Halverwege de twintig waren we, mijn reisvriendinnen en ik. Ter hoogte van Florence begon onze auto te haperen - gauw een hotelletje gezocht voor de nacht. De hotelbaas wilde wel een garage bellen. Maar na drie belletjes verschenen er even zoveel jonge mannen die zich, terwijl wij in de hoteltuin aan de wijn zaten, met verhitte hoofden onder onze motorkap bogen en luid vloekend een spoedoperatie uitvoerden. Kosten? Geen, behalve dat wij min of meer werden gedwongen in hun bolide te stappen om hen tot diep in de nacht te vermaken.

Daarna beweerde ik nog jarenlang: ‘Italianen? Een stelletje ritselaars zijn het. Ze doen alles voor je, maar het is puur eigenbelang.’ Je bent jong en je roept wat. Wat maakt het uit.

Kort voor mijn zestigste was ik er voor mijn werk weer eens terug. In een kleurrijk restaurant aan de haven bestelde ik de lokale visspecialiteit die, zodra hij was geserveerd, een misselijkmakende geur verspreidde. Met enige schroom waagde ik het de dienstdoende ober erop te wijzen. Hij haalde zijn schouders op, keerde zich om en stuurde iemand anders op mij af – iemand die even later briesend naast mijn tafeltje stond, in één hand een grote schaal torsend met daarop een vrijwel complete vis, met de andere hand tegen zijn voorhoofd slaand.

'Fresco, fresco!' bulderde hij over het terras, waarbij hij de schaal vervaarlijk dicht onder mijn neus hield. Iedereen keek toe en hield de adem in. Hoe zou dit varkentje zich laten wassen? Dit varkentje hield zich groot, haalde diep adem en vroeg om de rekening.

Terug naar mijn emmertje. Dat ik nu dus niet schrijf: het zijn gewoon hufters, die Italianen. En dat ik het liever ook niet denk. Misschien heb ik geen verstand van vis. Ik eet het vrijwel nooit, ik hou er niet van. Ook niet van verse.

Lees verder Lees verder Lees verder


Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.
Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons