nieuwsbrief
menu Asset 14

Claudia de Breij in Zomergasten

Claudia de Breij gaat graag het cynisme voorbij. Dat was de kijker van Zomergasten afgelopen zondag ook aan te raden. Het lukte Jozien Wijkhuijs, en ze zag een kabbelende aflevering met een hoopvolle boodschap.

Mail

Claudia de Breij is een gutmensch, zegt ze tijdens de laatste aflevering van Zomergasten 2017. ‘En dat is dan maar zo’, voegt ze eraan toe. Misschien dat het daarom voor sommige kijkers gisteren een lange zit is. De Breij laat fragmenten zien die haar raken, soms zonder meer argumenten aan te dragen dan de emotionele. Als die argumenten voortkomen uit boosheid of frustratie, slaat interviewer Janine Abbring aan en wordt het gesprek spannender. Andere stukken kabbelen, met minder vuurwerk. Abbring breekt daar niet altijd even goed doorheen. De aflevering is als een nazomeravond aan een, ik zeg maar wat, daadwerkelijk vijvertje van 15 centimeter diep rondom een camperdak.

Een van de momenten waarop het wél knettert is als het gesprek komt op Freek de Jonge. Abbring poneert diens stelling dat geëngageerd cabaret en satire tegenwoordig niet meer bestaan en De Breij zegt ‘dat is het moment waarop ik om Freek de Jonge moet lachen’. Daarna herpakt ze zich snel en is ze weer de bruggenbouwer die ze in deze aflevering wil zijn: ‘Nee, ik moet wel vaker om Freek de Jonge lachen hoor, dat is een beetje flauw.’

‘Het hele idee dat je niet meer politiek correct mag zijn, is het nieuwe politiek correct.’

Ze probeert zich van oordelen te onthouden. Niet consequent, want waar ze in het begin nog zegt ‘in principe verdient alles een podium. Wat jij vindt dat gezien moet worden, moet je maken en laten zien’, claimt ze verderop in de aflevering dat Barbra Streisand haar stembanden na 1994 beter aan de wilgen had kunnen hangen. Het laat zien dat haar zoektocht naar de overeenkomsten tussen mensen en het positieve een bewust proces is, iets wat ze doet om chocola te maken van de wereld om haar heen. Die zoektocht is zichtbaar, ze hapert soms licht en deinst terug als het pijnlijk of persoonlijk wordt. De term ‘politiek correct’ valt, en De Breij vlamt weer op: ‘het hele idee dat je niet meer politiek correct mag zijn, is het nieuwe politiek correct.’

Haar voorstellingen zijn een middel voor die zoektocht naar de wereld, zegt ze. ‘Ik word eerst mismoedig en dan strijdlustig.’ Eerst wil ze zich opsluiten in haar huis met boeken en films en niet meer meedoen, maar uiteindelijk maakt ze een voorstelling omdat ze zichzelf ‘geen raad weet’ met wat ze om haar heen ziet. Dit is door te trekken naar haar fragmentkeuzes: Annie M.G. Schmidt, Jim Henson, Wim Kan, Barbra Streisand, de film Pride: mensen die er iets van proberen te maken, die de wereld via hun werk vertalen naar iets waar mensen hoop uit kunnen putten.

Het is een moment waarop de mantel der liefde die De Breij graag omhangt te dun blijkt

Haar aanpak wringt hier en daar. Een van de meest memorabele momenten uit de aflevering ontstaat als De Breij een reportage van Powned toont, over Fabian, ook wel ‘de piemelschreeuwer’. Abbring kan niet geloven dat De Breij zich verrast toont over dat deze extreem boze man toch een goede vader is, en dat ze daarom een zo mild mogelijk oordeel over hem wil vellen. Hier komt niet echt een oplossing voor. Het is een moment waarop de mantel der liefde die De Breij graag omhangt te dun blijkt.

Toch verrast De Breij vaak alsnog in stap twee. Ze zegt een aantal keer ‘ik ga graag het cynisme voorbij’. En dat is wat veel Zomergasten-kijkers zondagavond ook moesten doen. Het is toe te passen op haar verhaal. Het eerste cynisme dat je voelt bij haar lieflijke, soms wat zijige kijk op de wereld waarin we leven moet je voorbij. Dan kun je zien wat De Breij wil zeggen: er is hoop en die moet je blijven zien, ook als je moe wordt van al het donker om je heen. Voor mij werkte het. Het stuurt ons hoopvol de donkere winter in die ons scheidt van het volgende seizoen.

Still uit Zomergasten

  

Lees verder Lees verder Lees verder
Jozien Wijkhuijs ('89) is in willekeurige volgorde: geen liefhebber van kaas, freelance journalist, Zeeuws, inwoner van Nijmegen, schrijver en permanent in de war.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5