nieuwsbrief
menu Asset 14

Plaatjes kijken

Het meisje in mij dat mensen al snel zielig vond, bleef zich lange tijd roeren. Als schoolkind smeekte ik mijn ouders tevergeefs onze zeer zielige wiskundeleraar – houten been, weduwnaar - in huis te nemen. Als volwassene bleef ik een zwak houden voor lieden die men tegenwoordig losers noemt. Zo verloste ik jarenlang allerlei randfiguren van hun koopwaar, of het nu een zakje lavendel van een tientje betrof of een wierookbrander voor het driedubbele. Een scharensliep die met zijn kar langs de huizen trok, was bij mij aan het juiste adres. À raison van twintig klinkende guldens liet ik hem grif mijn nieuwe keukenschaar slijpen. Beetje dwaas was het wel, maar ik voelde me er goed bij en ik kon het missen.

Mail

Echt vreemd werd het pas, toen ik me ook het lot van vermeend eenzame ouderen begon aan te trekken. Daarmee begaf ik mij op het hellende vlak van de interpretatie. Ik zag een plaatje, koppelde er een oordeel aan (zielig!) en benaderde de persoon in kwestie ongevraagd met een barmhartig gebaar zonder vooraf uit te zoeken of die hierom verlegen zat. Het was vragen om moeilijkheden.

Na een verhuizing kreeg ik vanuit mijn werkkamer uitzicht op een appartementencomplex waar zich, pal in mijn blikveld, een bejaarde dame bewoog. Al snel herkende ik een vast patroon in haar bezigheden. Nadat zij overdag wat heen en weer had gedrenteld tussen woonkamer en keuken, doofde zij ’s avonds tegen elf uur de lampen om zich in een voor mij onzichtbaar deel van de woning naar bed te begeven. Nadat ik haar zo maandenlang had gadegeslagen, werd het me op een koude novemberdag ineens te machtig. Wat een eenzaam bestaan had die vrouw! Ik ging haar een bloemetje brengen.

Het was even zoeken, maar uiteindelijk stond ik bij haar op de stoep. Met heldere stem vroeg zij via de intercom naar het wie, wat en waarom van mijn bezoek. Plotseling was mijn rol van heilbrenger niet meer zo vanzelfsprekend.
‘Ik dacht…’, stamelde ik, ‘… ik ben uw overbuurvrouw en ik zie u vaak door uw huis lopen. U krijgt weinig bezoek, dus ik...’

‘Och’, zei ze even later, toen ze mijn plantje op de overloop in ontvangst nam, ‘dat is erg aardig van u. Ik zal er alleen weinig plezier aan beleven, want ik vertrek volgende week voor een half jaar naar mijn vriend in Australië.’

Sindsdien probeer ik me erin te trainen: het plaatje is niet wat het lijkt, want wat het lijkt verzin je zelf.

En nóg ben ik er niet, want soms klopt het plaatje wel, maar zie ik alleen wat ik wil zien. Laatst lag ik met mijn logeerhond aan een zwemplas. Twee meisjes tussen de acht en twaalf, duidelijk zusjes, verdeelden hun aandacht tussen hun hond en hun jongere broertje, dat bewegingloos tussen hen in op een luchtbed dreef. Hun ouders keken, schuin beneden mij, vanaf een picknicktafel toe. Af en toe werd er over en weer iets geroepen, zonder stemverheffing. Een idyllisch familietafereel, om jaloers op te worden.

‘Letten jullie wel op Stijn!’ riep de moeder na een tijdje. Het luchtbed met de jongen dobberde wat verloren rond, de meisjes vermaakten zich beter met het hondje. ‘Als hij eraf valt, krijg je hem er niet meer op!’

Pas toen viel mijn oog op een detail dat alles deed kantelen: een kleine rolstoel, pal naast de picknicktafel met pakjes frisdrank, speelgoed en ander geluk.

Lees verder Lees verder Lees verder
Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.
Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5