nieuwsbrief
menu Asset 14

Beroepskeuze​test

Afgelopen zaterdag – Uw favoriete rockster uit de crème de la crème van de middenmoot van de underground (that's me) staat in een tochtig kraakhol te bedelen om nog één laatste drankbon. De concertorganisator wappert geïrriteerd met zijn armen vol tattoos en drugswonden. “Wie drinkt er dan ook de hele avond wodka-martini's? Vind je het gek dat je drankbonnen dan snel op gaan?” Goa-trance dreunt uit de speakers, er likt een schurftige hond aan mijn been. Mijn geest dwaalt af. Waarom wilde ik ook alweer rockster worden?

Mail

Het is omstreeks het jaar 2000 in een klein dorp in Zuidoost-Brabant. Boven het schoolplein hangt een trillende waas van hitte. De hele klas wacht gespannen af tot ze de uitslagen van de beroepskeuzetest zullen ontvangen. Vandaag worden prille, vormeloze kinderidentiteiten voorgoed in een mal gedrukt. Ik pak met zweterige handjes het fotokopietje aan. Er kwamen twee glasheldere opties uit: 'agrariër' en 'popmuzikant'.

Bijna iedereen had 'agrariër' als optie. Dat zegt waarschijnlijk iets over de omgeving waarin ik opgroeide. Daar werd ook bijna iedereen agrariër. Maar de test was ook aan vernieuwing toe. De typemachineletters op een gelig geplastificeerd vel deden vermoeden dat het al in gebruik was sinds het tijdperk waarin cd's nog als futuristische ruimteschepen over de toonbank vlogen en landbouwsubsidies over de velden vloeiden. Inmiddels zijn zowel agrariër als popmuzikant alleen geschikt als levensvoorziening mits je niet te beroerd bent om jezelf te vernederen op nationale televisie. Niet dat ik daar een probleem mee zou hebben, maar het leek me beter om toch maar geen agrariër te worden.

Ten eerste houd ik niet van vroeg opstaan en word ik doodongelukkig van dingen als modder, mest en golfplaten. Maar de prikkelarme omgeving van het platteland zou echt het grote gevaar zijn: de eindeloze avonden op twee uur rijden van de dichtstbijzijnde kroeg of disco; de zwijgzame stugge buren; de dieren waar alleen maar domme, en betekenisloze geluiden uitkomen. De eerste maand zou ik nog wel doorkomen met wat kruiswoordpuzzels en het verzameld werk van Tolstoj. Daarna zou de cabin fever onherroepelijk toeslaan. In een wanhoopspoging zou ik me inschrijven voor het bekende KRO-programma, maar dan was het al te laat. Yvon Jaspers (die overigens uit hetzelfde dorp komt als ik, en ergens tussen 'agrariër' en 'presentatrice' is geëindigd) zou met haar omhelzingen en lieve woordjes (“toe maar, laat de tranen maar komen”) iets in me breken. ‘Boer begaat driedubbele bijlmoord, steekt veestapel in brand en verdrinkt zichzelf in beerput’ zou de kop in de regionale krant zijn.

Nee, dan toch liever popmuzikant. De concertorganisator geeft me een troostende klap op mijn schouder en schenkt een wodka-martini in. “Nog ééntje dan, omdat jij het bent.”

Ik kijk hem dankbaar aan, met vochtige ogen. Al word ik nog niet rondgevlogen in een privéjet, ik hoef in ieder geval niet uit te huilen bij Yvon Jaspers.

 

Lees verder Lees verder Lees verder
Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.
Nanna de Jong is illustrator. Je in een kronkel lachen, een buiging voor de minderheden maken of gewoon een handstand voor de dagelijkse wisseling van perspectief. Ik geniet van bewegingen in alle soorten en maten en vier op deze manier de vormen die het leven aan kan nemen. In een kleurrijk en speels handschrift druk ik op de zere plekken van politieke of culturele thema’s. Ik wil bewust maken maar ook vermaken. Een klein vingertje in de lucht maar gevolgd door een koprol. Enjoy this playground I call work! www.nannabananna.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5