nieuwsbrief
menu Asset 14

Jocelyns wasserette

Vaste Hard//hoofdcolumnist Iduna Paalman trakteert de lezers deze zomer op een broeierig verhaal in drie delen, vol intriges en polderglamour: een ware campingsoap. Met illustraties van Tsjisse Talesma.

Mail

Deze week deel 1.

Bij een campingkraantje op de Veluwe sta ik onder een lauwe straal een pannetje aangekoekte havermoutpap af te wassen, als ik iemand hoor gillen. Het is een lage gil, maar hoger dan brullen en ijselijker dan schreeuwen. Ik kijk naar Ansgar, die een eindje verderop met zichzelf staat te jeu de boulen. Hij heeft een te kort T-shirt aan en de kalende plek op zijn achterhoofd kan ik nu echt niet langer negeren, het lijkt een meertje dat buiten zijn oevers treedt, elke dag vreet de plek meer land weg. Ansgar heeft de gil niet gehoord, want hij kijkt tevreden naar twee tegen elkaar ketsende ballen en zegt: ‘Ik denk dat de was zo klaar is liefje. Jocelyn wacht op me.’

Toen we hier negen dagen geleden aankwamen, liep Jocelyn direct op Ansgar af. ‘Jij ziet eruit als een stevige jongen’, zei ze, ‘jij wil mij vast even helpen.’ Ze had een strakke witte trui aan met studs en daaroverheen een spijkerjack, ook met studs erop genaaid. In haar oren hingen lange oorbellen met veren, ik wist niet dat die nog steeds hip waren, en haar lippen waren het soort roze dat ze in de make-upindustrie ‘koraal’ noemen. Ze was niet onaantrekkelijk, ik schatte haar in de veertig, een stukje ouder dan wij. Ze stelde zich voor als Jocelyn from Idaho, now laundry girl in Hoenderloo. Ze bestierde de wassalon naast het toiletgebouw en had hulp nodig – een van de machines was uitgevallen.
‘Tuurlijk help ik een schoonheid als jij’, zei Ansgar vol zelfvertrouwen, en liep met haar mee naar het hok.

‘Hoorde je die gil? Volgens mij kwam het uit het bos.’ Ik leg mijn schuursponsje in het pannetje, laat er nog wat lauw water op stromen en zet het pannetje naast het afvoerrooster in het gras. Harde resten moet je laten weken, dat weet ik toch.
‘Gil? Nee?’ Ansgar neemt met zijn telefoon overzichtsfoto’s van zijn boules, zodat hij, als er straks bij zijn terugkomst iets verschoven is, weet hoe ze lagen.
‘Er gilde iemand, ik zweer het je.’

Voor vrouwen zoals Jocelyn, die vreemden om hulp vragen, heb ik een aan angst grenzende bewondering. Ik doe het zelf nooit, om hulp vragen, aan niemand niet. Ik laat Ansgar gewoon jeu de boulen en ik doe elke ochtend gewoon zelf dat havermoutpannetje, om maar iets te noemen. Ik heb ook zelf de tent opgezet, want Ansgar repareerde niet alleen Jocelyns defecte wasmachine maar gelijk ook een kapot wasrek en een haperende droogtrommel. Hij is handig met die dingen. De volgende ochtend kwam Jocelyn naar onze tent, of ze koffie kon lenen, oh en of we zin hadden om die in haar hok op te komen drinken. ‘Tuurlijk drink ik een bakkie met een schoonheid als jij’, zei Ansgar met nog meer zelfvertrouwen.

Ansgar scrolt voldaan door de foto’s van zijn boules. ‘Ik ga wel even kijken’, zegt hij, ‘Jocelyn weet vast meer. Een gil kan speels bedoeld zijn, maar het kan ook nood betekenen.’ Ik heb inmiddels geaccepteerd dat hij regelmatig common sense verkondigt alsof het zijn eigen bevindingen zijn.
Zes minuten nadat hij bij de hoek van ons veld het bospaadje is ingeslagen – ik kan tot het laatste moment zijn kale plek zien – stuurt hij een bericht: Jocelyn is niet in haar hok. Neemt telefoon ook niet op. Campingbaas heeft haar vandaag nog niet gezien. Raar. Ik ga zoeken.

Lees verder Lees verder Lees verder
Iduna Paalman (1991) is Hard//hoofdcolumnist. Haar poëzie en korte verhalen verschenen o.a. in De Gids, Het Liegend Konijn en NRC Handelsblad. Ook schrijft ze voor het toneel en werkt ze als docent. // iduna@hardhoofd.com
Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal?

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit.

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke […]

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen.

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare […]

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar?

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde.

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan.

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars […]

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws.

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5