nieuwsbrief
menu Asset 14

Vind een ekster in een veld vol raven

Cadavre Laura Haman
Beeld Merel Cremers
Mail

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Laura Haman verder met de famous last words van Marjolijn van de Gender.

“Jij mag kiezen”, zeg ik.
De Vlaming leunt met zijn schouder tegen de deurpost en kijkt naar de grond. “Goed. Blauw.” Hij wijst naar mijn linkerhand.
Ik geef hem het dubbelgevouwen briefje waar ik ‘BLAUW’ op heb geschreven. Het briefje waar ‘ROOD’ op staat stop ik weer in mijn broekzak.
Zo begint een jaar geleden het spel.

Ik had de Vlaming leren kennen bij het stoplicht, waar we tegelijk op het knopje wilden drukken en mijn vinger heel even onder zijn vinger geklemd zat.
Ik ging met hem mee naar huis. Hij bleek te wonen boven een Thais restaurant waar we allebei een keer een relatie hadden beeindigd. Toen we uitgeneukt waren en bleek dat we op een afkeer van Thais eten na helemaal niets met elkaar gemeen hadden, verzon ik het spel.

De regels zijn eenvoudig: de een schrijft twee opdrachten op, de ander kiest een kleur. Aan niemand vertellen, geen vragen stellen, wie weigert, verliest.

Ik had in hem een zeer fanatieke gevonden. Hij had bij een van mijn eerste opdrachten het glas van zijn bril gebroken en in zijn oog gekregen. De arts moest het er splinter voor splinter uit peuteren. Zijn blinde oog, de littekens onder mijn voeten, de stapels briefjes van honderd die tussen de boeken op de plank lagen en de geur rondom de plek waar de kitten had gelegen: het waren allemaal bewijsstukken van hoeveel je met iemand kan mee maken, zonder van hem te hoeven houden.
Relikwieën van een verbintenis die als een strop steeds strakker wordt.

Ik koos vanochtend rood. Nu parkeer ik mijn auto aan de rand van een korenveld.
Ik loop het veld in, baan me een weg door de hoge, scherpe halmen. Ik moet doorlopen. Ik kan alleen vooruit. Stoppen betekent ten prooi vallen aan de weerhaken van het eenkoorn. Bij eenkoorn is het kaf vergroeid met het koren. Zo wil ik niet worden. Ik moet hem voor blijven.

Op de open plek in het midden van het veld kom ik tot stilstand. Honderden raven draaien hun zwarte koppen naar me toe.
“Ik zoek een ekster,” zeg ik. De raven wenden hun koppen weer van mij af en gaan verder met waar ze mee bezig waren.

Over drie weken borduurt schrijver Edna Azulay verder op Laura's laatste zin.
Lees verder

Lees verder Lees verder


Laura Haman (1987) geeft Nederlandse les en schrijft o.a. voor Shortreads. Ze studeerde Writing for Performance en Theaterwetenschap. Laura woont in Amsterdam en houdt van lezen, koffie en uitslapen.
Merel Cremers tekent al van kinds af aan dieren. Door de jaren heen is vooral de setting veranderd van idyllische bostaferelen naar mens-dier relationele sferen. En sinds Merel keramiek heeft ontdekt liggen die tekeningen nu ook op je bord..

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons