nieuwsbrief
menu Asset 14

Dag postbode

Actueel Loes de Fauwe
Beeld Lisa-Marie van Barneveld
Mail

Het bericht haalde het achtuurjournaal. Nog even en de post komt nog maar twee keer per week, want we corresponderen niet meer. Kaartjes sturen; ook niet meer van deze tijd. De mensen, zo vertelde een verslaggever, appen, sms’en, chatten, instagrammen en anders mailen ze wel. Maar schrijven op papier, een envelop zoeken, postzegel kopen, lopen naar de brievenbus, nou ja zeg, dat is pas old school.

Daar zit ik dan mooi met een schoenendoos vol ansichtkaarten en zeven soorten briefpapier.

Graag mag ik bij verjaardagen, geboortes, trouwen en andere feestelijkheden, maar ook bij ziek en zeer een kaartje doen. Ik heb het idee, natuurlijk omdat ik het zelf altijd zo leuk vind om post te krijgen, dat dat de mensen plezier doet. Soms stuur ik gewoon voor de gezelligheid. Naar een hoogbejaarde vriendin zomaar een mooie balletfoto of een nostalgische foto van Amsterdam, naar de jonge (achter-)neefjes een kaartje van een ridder, een zeerover of een dinosauriër. Voor wijlen mijn vader zocht ik oude schepen uit of goeie grappen; mijn moeder stierf al jong, dus zij heeft van dit soort aandacht weinig meegekregen.

Alleen als ergens de dood langs is geweest schrijf ik een brief. Veel mensen hebben moeite met het opstellen van zulke brieven. Ik heb geleerd om gewoon op te schrijven hoe droef het is, met daarbij wellicht een mooie herinnering. Bij groot verdriet doet het goed te horen dat iemand aan je denkt. Digitaal verkeer is dan toch een beetje kil, en bovendien heb je dan niets tastbaars in je handen.

Bij zulke gelegenheden besteed ik aandacht aan het briefpapier, mooi papier met van die bijpassende smalle enveloppen. Op elke reis in een zuidelijk land, waar in de kantoorboekhandels deftige correspondentiemappen nog tot de standaard collectie horen, koop ik altijd een setje. Dat berg ik dan goed op, zodat ik nooit zonder zit. Tijdens het opruimen afgelopen week kwamen de schrijfmapjes tevoorschijn: roomwit, lichtblauw en vanillegeel, crème met een turquoise randje, een setje met op de achterzijde details uit landkaarten en nog eentje waarop Pinoccio met een enorme neus het blad afrent.

En dan is er dus ook nog die schoenendoos vol ansichtkaarten waarin ik, zomaar tussen die dinosauriërs, Hoppers en middeleeuwse tulpen, opeens een innig omstrengelde paartje zie. Het is een geisha met wapperende kimono in een, even kijken, behoorlijk ingewikkelde en uitnodigende houding, tezamen met een samoerai met een erectie als vuurtoren. Het paartje glimlacht gelukzalig, ze hebben er zin in, dat kun je wel zien. In en onder die kimono’s gebeurt van alles, expliciet en zorgvuldig getekend, met het schaam- en okselhaar als disteltjes. Japanse erotica uit de achttiende eeuw, beeldschoon. Die was ik helemaal vergeten!
Van de twaalf kaarten heb ik er blijkbaar ooit eentje verzonden. Ik hoop maar naar mijn eigen vent. Ik bedoel, je mag dan wel eens van deze of gene collega denken: hmmm, maar zulke kaarten sturen?

Ik ga ze wel bewaren hoor, voor later. Want als je oud bent en dement, mag je net zo gek doen als je wilt. Dus ook pikante kaartjes versturen.

Als er dan nog maar postbodes bestaan.

Lees verder Lees verder Lees verder


Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.
Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons