nieuwsbrief
menu Asset 14

Google als necroloog

Literair Tim Fraanje
Mail

‘Waar is Yves Saint Laurent eigenlijk ook alweer aan doodgegaan?’ Het zijn van die vragen die soms plotseling ter tafel komen, maar nooit lang blijven liggen. Je typt het in op je telefoon en je weet het. Google doet niet eens zijn/haar best om het tactvol te brengen. Kanker.

Alleen dat, met een foto erbij. De rest van die middag ben ik zoet geweest met het zoeken naar doodsoorzaken van beroemdheden. Het is één van de meest relativerende dingen die ik in lange tijd gedaan heb. Geen wilde verhalen, geen speculaties of complottheorieën. Geen woord over Parijse badkuipen, ruige verledens, en dubieuze dokters. Jim Morrison: hartfalen. George Michael: natuurlijke dood. Michael Jackson: hartstilstand. Voor Google is iedereens dood een medisch detail.

'Welke artiesten zijn aan alcohol of drugs overleden?'

Er is wat voor te zeggen, om de dood van helden van alle romantiek te ontdoen. Het haalt de druk van de ketel voor de ploeterende sterveling: het succes van iemand als Morrison is moeilijk te evenaren, maar hartfalen valt wel te regelen. En ook voor de sterren zelf heeft het voordelen.

Want hoe zou jij het eigenlijk vinden als je na je dood zou uitgroeien tot een spectaculair spookverhaal dat mensen op feestjes aan elkaar vertellen? Of erger nog – tot een afschrikwekkend voorbeeld op de site van het Jellinek, van de verslavingszorg. Tijdens diezelfde verloren doorklikmiddag, kwam ik terecht in hun FAQ. In hun kruistocht tegen bedwelmende middelen denken ze dat (potentiële) verslaafden erg graag het antwoord willen weten op de vraag: ‘Welke artiesten zijn aan alcohol of drugs overleden?’ Er staan korte 'biografietjes' bij, die de grote sterren toch wel ietsjes tekort doen. Twee voorbeelden:

Sid Vicious (1957 – 1979), basgitarist en zanger van de punkband The Sex Pistols overlijdt aan een overdosis heroïne. Hij stond bekend om de chaos die hij tijdens optredens veroorzaakte. Was zwaar verslaafd aan heroïne.

En had ik trouwens al gezegd dat hij structureel heel veel heroïne gebruikte? Het ergste van dit stukje vind ik dat er wordt gesuggereerd dat de chaos op het podium een negatief bij-effect van de heroïne was. Sid Vicious gaf met zijn wanhopig chaotische performances een stem aan de gedesillusioneerde jeugd in tijden van atoomdreiging en economische malaise. Anders zou je goed kunnen zeggen dat de Zonnebloemen van Van Gogh een bijproduct van zijn absintverslaving waren.

Ook Keith Moon kwam er slecht vanaf:

“Keith Moon 1946 – 1978). Drummer bij The Who. Keith Moon liet op tournees veel vernielingen na. Was een enorme innemer van drank.”

Er is niks gelogen, maar daar houdt het mee op. Verder is het erg suggestief selectief. Dat de Who-drummer als één van de eersten non-stop drumsolo’s deed tijdens alle liedjes, wordt er voor het gemak even niet bij verteld. Jazeker, Keith Moon blies drumstellen en toiletten op en gooide tv’s uit het hotelraam. Maar die explosiviteit is een gigantische verdienste geweest voor de popmuziek. Juist van een verslavingsinstantie zou je toch wel mogen verwachten dat ze weten dat dit soort problemen vaak heel complex zijn, maar deze Jellinek-stukjesschrijver heeft het inlevingsgevoel van een paperclip. Dan heb ik liever Google als necroloog.

Lees verder Lees verder Lees verder

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons