nieuwsbrief
menu Asset 14

Spijtmoeder

Literair Trudy Kunz
Beeld Reinout Dijkstra
Mail

Had mijn moeder nog geleefd, dan had ze kunnen lezen dat zij niet de enige was. In het pas verschenen boek Regretting Motherhood van de Israëlische socioloog Orna Donath komen moeders aan het woord die spijt hebben van hun moederschap, ook al houden zij oprecht veel van hun kinderen. Zij voelen het moederschap als iets wat zij het liefst ongedaan zouden maken. In Amerika wordt de schrijfster – het zal niemand verbazen – nu al diep gehaat. Maar de moeders die zich in haar boek herkennen, betuigen haar hun dankbaarheid. Zij voelen zich eindelijk niet meer alleen staan.

In de vorige eeuw zat ik met een collega in de kantine. Iedereen was alweer naar boven, maar wij hadden onze lunch nog nauwelijks aangeraakt. Wat was het geval? Zij had me toevertrouwd dat ze zwanger was en raadde mij met klem aan dat ook te worden. Het zwanger zijn zelf was weliswaar een aaneenschakeling van matineuze kotspartijen, maar het hebben van een kind zou alles goedmaken.

Ik was niet overtuigd. Ook niet toen zij bezwoer dat ik zo’n leuke moeder zou zijn. Leuke moeders bestaan niet. Ze doen enorm hun best, maar leuk? Dat zijn alleen moeders die niets van je hopen of verwachten. De moeders van anderen dus.

Enfin, zo bakkeleiden we nog een tijdje door. Het slot van het liedje was dat zij haar baby op de wereld zette - en daarna nog een stuk of drie - en dat ik me steeds minder geroepen voelde hetzelfde te doen. Dat had niets met ‘kiezen voor mijn carrière’ te maken. Bovendien hield ik meer van dieren.

Gelukkig leefde ik in een tijd waarin ik die vrijheid van keuze had. Mijn eigen moeder had die niet. Mijn moeder was een spijtmoeder.

Ik was veertig toen we eens samen langs het strand wandelden. Ze had me nooit gevraagd of ze van mijn kant nog kleinkinderen kon verwachten, dus begon ik er zelf maar over. ‘Kleinkinderen?’ Ze trok een van haar vieste gezichten. ‘Hoe kom je dáár nou bij?’ Niet dus. Hoera. Maar nu we het er toch over hadden: hoe was zij eigenlijk aan óns gekomen? Niet technischerwijs, maar op het idee van ons?

Eerst kwam het antwoord dat ik al kende: er was nog geen pil, je dacht er niet bij na, je kreeg ze gewoon. Maar ik bedoelde natuurlijk: had zij ons, mét pil, bewust willen krijgen? Ze aarzelde. ‘Ik was altijd heel blij met jullie, maar aan het moederschap zelf heb ik weinig plezier beleefd.’ Ze was liever onderwijzeres gebleven - haar vak, haar lust en haar leven. Maar dat deed je niet, toen. Je bleef thuis, bij die vervloekte theepot.

Ik neem het haar niet kwalijk. Daarvoor begrijp ik haar verzuchting, op het terras waar we na onze wandeling nog iets aten, maar al te goed: ‘Het houdt nooit op. Altijd maar die zorg: redden ze het, gaat het wel goed met ze?’

Zeker weten doe je het nooit, maar vaak denk ik: het beste dat ik mijn kinderen heb kunnen geven, is het besluit ze niet te krijgen.

Lees verder   Lees verder   Lees verder

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.
Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons