nieuwsbrief
menu Asset 14

Verzet je tegen de luisterplicht

Actueel Julius Koetsier
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Nog niet zo lang geleden was vrijheid van meningsuiting zaligmakend. Maar dat is niet meer genoeg. Tegenwoordig eist men ter rechterzijde ook dat er geluisterd wordt. Voor Julius Koetsier is dit een stap te ver. 

Op 30 juni plaatste NRC Handelsblad een redactioneel commentaar over de migratiecrisis, waarin opgeroepen werd tot ‘verzet tegen degenen die om partijpolitieke redenen inspelen op angst en praten over “omvolking” en “islamisering”’. Niet bijzonder controversieel, zou je denken. Maar Bert Brussen, hoofdredacteur van The Post Online, greep het woord ‘verzet’ aan om de NRC-redactie te beschuldigen van het aanzetten tot geweld. In een hysterisch stuk op zijn site haalt hij de moord op Pim Fortuyn erbij, en stelt hij: ‘Volgens deze anonieme demoniseerders en oproepers tot haat van NRC zijn het dit keer Arnold Karskens, Annabel Nanninga, Thierry Baudet, Geert Wilders en de vele anderen die het niet eens zijn met het huidige EU-vluchtelingenbeleid die moeten worden omgelegd.’ Geen van de bovenstaande personen wordt in het NRC-commentaar genoemd. Twee van hen vallen sowieso niet in de categorie waar de redactie op doelt: Karskens en Nanninga hebben wel politieke motieven, maar bedrijven geen partijpolitiek.

Jouw recht om te spreken leidt niet tot mijn plicht om te luisteren

Brussen legt niet uit waarom hij denkt dat het NRC al die mensen dood wil hebben, en hoogstwaarschijnlijk denkt hij dat ook niet. De bewering is in elk geval te evident belachelijk om er verder op in te gaan. Maar Brussens stuk is een extreem voorbeeld van een retorische trend die we vaak in mildere vorm tegenkomen op de rechterflank: de bewering dat achter kritiek het verlangen schuilt politieke tegenstanders monddood te maken. Tekenend voorbeeld is theologiestudent Sonja Dahlmans. Zij komt op TPO iets redelijker over dan Brussen:

Niet de woorden, de columns, de speeches, de meningen van mensen als Nanninga, Brussen, Baudet, Wilders of Karskens zijn het probleem, maar het stigmatiseren van iedereen die een andere mening heeft. Karaktermoord, lastercampagnes, meten met twee maten, vingerwijzen in plaats van het debat aangaan met iedereen, ongeacht hun politieke voorkeur.’

Ik kan niet spreken voor de NRC-redactie, maar ik neem aan dat ‘het debat aangaan’ deel uitmaakt van het ‘verzet’ waartoe ze opriepen (zelf raadt Dahlmans aan te ‘strijden met open vizier’, een metafoor die voor haar blijkbaar niet zo'n probleem is als het woord ‘verzet’). Verzet je door je uit te spreken tegen de angstzaaiers. Door te debatteren.

Is er een andere redelijke interpretatie van hun woorden mogelijk? Ja: je kunt je ook verzetten door juist pertinent te weigeren met deze mensen in debat te gaan. En ook dat is prima. ‘Mensen met een voor u “foute” mening hebben ook recht op vrijheid van meningsuiting,’ stelt Dahlmans. Dat klopt. Maar jouw recht om te spreken leidt niet tot mijn plicht om te luisteren.

Voor veel nieuwrechtse mensen is vrijheid van meningsuiting niet genoeg: ze eisen ook dat er naar ze geluisterd wordt, en respectvol gereageerd. Kritiek heet ‘karaktermoord’; benoemen heet ‘vingerwijzen’. Wanneer iemand tot de conclusie komt dat een bepaalde mening volgens zijn of haar standaard verwerpelijk is, is dat ‘stigmatiserend’. Maar ook zij die deze buzzwords het vaakst gebruiken, categoriseren bepaalde ideologieën als onacceptabel. Iedereen trekt ergens de grens. De suggestie dat het trekken van een grens gelijkstaat aan karaktermoord, is het blokkeren van het debat.

Beeld: Chris Riebschlager

Lees verder Lees verder

Julius Koetsier is Hard//hoofd-redactielid. Studeerde Filmwetenschappen aan de UvA en werkt sindsdien als filmcriticus, scenarist en regisseur. // julius@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons