nieuwsbrief
menu Asset 14

Gevaarlijke vrouw

Actueel Loes de Fauwe
Beeld Lisa-Marie van Barneveld
Mail

Tegenwoordig zegt iedereen mevrouw en u tegen mij want ze zien een oudere, grijze vrouw. Oudere grijze vrouwen zijn sociaal onzichtbaar en worden per definitie beschouwd als ongevaarlijk. Dat blijft wennen.

Maar laatst gebeurde het omgekeerde: ik werd ingeschat als een serieus risico en potentieel gevaar. Door een vrachtwagenchauffeur nota bene. Dat zat zo.

Ik zat in een opdracht voor mijn opleiding fictie schrijven. Mijn verhaal voltrok zich grotendeels in een vrachtwagencabine. Dat had ik mooi verzonnen, maar ik moest toch weten hoe zo’n cabine er precies uitziet en hoe — cruciaal moment in het verhaal — de chauffeur het bijrijdersportier opent voor een liftster. Research doen, het is niet anders dan voor de krant.

Ik reed naar het havengebied in IJmuiden. Veel vrachtwagens, nergens chauffeurs. Het was nog zoeken. Maar uiteindelijk, bij een transportbedrijf, stond een wagen op het punt van vertrekken. Ik kon de chauffeur nog net aanspreken: ‘Goedemiddag, mag ik u iets vragen? Kan ik even bij u binnen kijken?’
De man, een blonde veertiger met een scherp getekend gezicht, schoof zijn zonnebril omhoog en keek alsof ik hem een schunnig voorstel deed. ‘Wacht even’, zei hij toen, ‘Ik zet hem even aan de kant.’
Hij stapte uit, keek eerst om zich heen en vroeg met enige argwaan: ‘Wat is precies de bedoeling?
Dat legde ik hem uit. De woorden schrijfles en scène leken hem niet echt te overtuigen.
Hij keek weer de straat rond.
‘We lopen even naar achter’, zei hij en posteerde zich bij achterkant van zijn wagen, waar hij de vergrendeling van de zware deuren controleerde.
Hij bekeek mij van top tot teen. ‘Dus je wilde in mijn cabine kijken?’
Ik zag mezelf staan, wat had hij te vrezen? Hij vervolgde: ‘Het is echt niet veel anders dan bij een personenwagen hoor.'
Ik legde het nog eens uit; dat ik bij voorbeeld wilde weten of hij het andere portier opende met een knop op afstand, of met een grendel. En dat het toch moest kloppen allemaal.

Opeens begon het bij mij te dagen. De vrachtwagenchauffeur vertrouwde het helemaal niet. Hij dacht duidelijk: dit is niet pluis. Hij dacht dat ik hem aan het afleiden was en dat intussen dertien Eritreeërs in zijn wagen zouden kruipen.
En ik dacht: Ja, tut, zonnebril op, zwartleren jack… Ik deed gauw mijn bril af en toonde mijn meest geruststellende glimlach.
‘Nou,’ zei hij, ‘Vooruit dan maar, je mag er niet in, maar je mag wel even van buitenaf kijken.’
Ik klom op de tree omhoog en keek rond. Het was minder spectaculair dan verwacht, maar ik bedankte met groot enthousiasme.
Hij draaide bij. ‘Je moest eens weten wat er hier in de haven allemaal gebeurt, voor je het weet heb je een paar van die gasten tussen je lading. ’s Nachts gaan hier de wagens allemaal achter het hek. Dus ik ben tegenwoordig een beetje voorzichtig.’
Ik gaf hem groot gelijk.

Hij klom achter het stuur, zette zijn zonnebril op, schakelde, beantwoordde mijn opgestoken hand met een zuinig knikje en reed weg.
Ik zag hem in zijn spiegel kijken, helemaal vertrouwen deed hij het nog steeds niet.
Ik liep terug naar mijn auto, bekeek mezelf in het weerspiegelende raam en gaf hem gelijk.
Ik zag eruit als een gevaarlijke vrouw.
Eindelijk weer eens.

Lees verder Lees verder Lees verder

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.
Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons