nieuwsbrief
menu Asset 14

Krakers vinden open deur

Actueel Merel Eimers en Simon van der Weele
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Merel Eimers en Simon van der Weele constateren dat de Amsterdamse kraakbeweging op een slimme manier meer sympathie onder de bevolking probeert te krijgen.

Dat de woningmarkt in veel steden binnen de Randstad uit zijn voegen barst, is geen geheim. Zeker in Amsterdam is wonen tegenwoordig meer een privilege dan een recht. Of je het nu wijt aan het wanbeleid van de wooncorporaties, de komst van dikbetaalde expats, het trage tempo waarin nieuwe woningen worden gebouwd, de verleiding van Airbnb of de toestroom van jonge hoogopgeleiden uit krimpgebieden elders in Nederland – feit blijft dat het vechten is om de donkere etagewoningen, de krappe kamertjes en de slecht geventileerde studio’s. Zo zijn de Amsterdamse woningen voorbehouden aan rijken en toeristen, en worden de bewoners met midden- en lagere inkomens die de stad draaiende houden langzaam verbannen.

Vorige maand werd de berichtgeving omtrent de overspannen woningmarkt opgeluisterd door twee succesvolle kraken van gewilde Amsterdamse hotspots. Op 17 juni kraakte een groep een groot pand aan de Koninginneweg in Amsterdam-Zuid. Drie dagen later berichtte Het Parool over een groep vrienden die een voormalige pizzeria in De Pijp hadden gekraakt.

Sinds 2010 is kraken in Nederland strafbaar. Dat wil niet zeggen dat kraken is verdwenen, maar het verbod en de daaropvolgende anti-kraakregelgeving hebben de beweging behoorlijk in omvang en daadkracht doen afnemen. Met deze marginalisering zijn ook de maatschappelijke steun voor en het begrip van kraken als politieke actie tegen woningnood grotendeels verdwenen. Bij de ontruiming van de befaamde Tabakspanden in de Spuistraat in 2015 bedienden commentatoren zich van clichés als ‘langharig tuig’, ‘vandalen’ en ‘werkschuwe linkse rakkers’. Deze beeldspraak vond vorige maand ook weer aftrek onder Paroollezers, die met ongenoegen reageerden op de kraak in de Pijp: ‘Ja zo lullig ik wilde graag op Park avenue in New York wonen maar dat is ook niet te betalen,’ betoogt er één, met veel gierende emoji’s, en een ander reageert met: ‘Och wee, de linkse gekkies gaan weer kraken. Geen geld om huur te betalen maar wel een advocaat in de arm nemen om illegaal in andermans eigendom te verblijven.’

Waarom die vijandigheid, terwijl iedereen kan zien dat het huilen met de pet op is voor woningzoekers? Gelooft men dat de huidige woningnood een onvermijdelijkheid is, waar de overheid geen verantwoordelijkheid voor draagt? Een straf van God voor mensen met een jaarsalaris van minder dan zestigduizend euro?

Kraken is nu minstens zo belangrijk en relevant als tijdens de jaren ’70 en ’80, maar krakers zullen hun vocabulaire wellicht moeten aanpassen om opnieuw een bredere waardering voor hun boodschap te vinden. In dit opzicht hebben de ‘junikrakers’ hun spel slim gespeeld. Zij gebruikten als argument voor hun acties de gentrificatie van De Pijp en de opkomst van Pretpark Amsterdam: onderwerpen die veel Amsterdammers aan het hart gaan en veel media-aandacht genereren, en bovendien belangrijke oorzaken van de woningnood vormen. De krakers in Zuid gijzelden nota bene een pand van Booking.com CEO Gillian Tans, die het pand naar verluidt wil verhuren via Airbnb. De berichtgeving van deze actie in Het Parool was – ondanks de gebruikelijke reaguurders – positief. Zo kweken de krakers sympathie onder de bevolking, zonder de kern van hun activisme uit het oog te verliezen: als toevoeging op de felle argumenten tegen toerisme en verrijking prijkte aan de gevel van het pand aan de Koninginneweg gewoon een spandoek met een leus over de woningnood.

Beeld via Foter.com

Lees verder Lees verder Lees verder

Merel Eimers en Simon van der Weele zijn Hard//hoofd-redactielid. Ze doen onderzoek naar nieuwe mogelijkheden van verzet tegen politieke verrechtsing, toenemende xenofobie en fascistische tendensen in Europa. Tegen het neoliberale beeld van de auteur als BV Ik publiceren Merel en Simon principieel met zijn tweeën. Deze samenwerking garandeert discussie, collectief denkwerk en flink wat statiegeld.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons