nieuwsbrief
menu Asset 14

De gelijkheidssom

Actueel Ella Kuijpers
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Ella Kuijpers vindt dat we discriminatie op de arbeidsmarkt moeten bestrijden, maar niet door meer regelgeving.

Volgens Femke Halsema is identiteitspolitiek een negatieve trend. Wat ze in haar essay voor De Groene Amsterdammer terecht opmerkt is dat het benadrukken van verschillen niet per se leidt tot meer gelijkheid. Ter illustratie citeert ze Amerikaanse schrijver Ta-Nehisi Coates: ‘we should seek not a world where the black race and the white race live in harmony, but a world in which the terms black and white have no real political meaning’.

Maar als de identiteitspolitiek voortkomt uit een gevoel van ongelijkheid, hoe kan dat gevoel dan weggenomen worden? Hoe zorgen we voor meer gelijkheid? Een oplossing voor ongelijkheid die vaker gebruikt lijkt te worden is door het simpelweg te berekenen. We zijn blij als een verdeling tussen vrouwen en mannen, zwart en wit, jong en oud (en ga zo maar door) 50/50 is. We noemen het ‘positieve discriminatie’ als we met vacatures zoeken naar werknemers met een bepaald geslacht om de verdeling netjes te houden of we maken simpelweg een rekensommetje om te kijken hoe we er voor staan. Zo calculeerde Cécile Narinx, hoofdredacteur van Harper’s Bazaar, voor een item bij Pauw over gelijkheid in de modellenwereld dat 4 van haar 12 covermodellen in 2016 ‘niet-blank’ waren, dus dat er een stap in de juiste richting werd gezet: in de toekomst blijft ze streven naar meer diversiteit in het blad. Toch vind ik het berekenen van gelijkheid een te simpele manier van probleemoplossing.

Net zo vreemd vind ik soms het institutionaliseren van gelijkheid, waarbij we een gelijke samenleving met regels en wetten waarborgen. Dit werd me duidelijk toen ik in april de Stemwijzer invulde. Bij stelling 3 ‘Anoniem solliciteren’ werd me gevraagd of ik het eens was met de invoering van de wet die anoniem solliciteren bij de overheid en openbare instellingen verplicht, om daarmee discriminatie op basis van naam te voorkomen. Ik klikte op ‘oneens’ en bij de uitslag verschilde mijn antwoord van dat van mijn favoriete partijen. Ik had een discussie met mijn zus toen ik vertelde waarom deze stelling me zo verbaasde. Ze begreep niet waarom ik tegen een oplossing was die het probleem zou verminderen. De groep die zich benadeeld voelde had nota bene zelf om deze wet gevraagd!

Hoe kon het dat ik over zo’n belangrijk punt zo anders dacht? Ik denk dat deze aanpak het probleem van ongelijkheid en ongewenste discriminatie niet oplost. Door anoniem solliciteren te verplichten, maken we werkgevers onbevoegd om discriminatie op basis van naam te praktiseren. Dat voorkomt echter niet dat dit buiten die regel om nog wel kan gebeuren. Als iemand discrimineert stop je die intrinsieke neiging daartoe niet door hem of haar één regel op te leggen. Het voelde voor mij de omgekeerde wereld, waarin goed gedrag wordt afgedwongen door restricties op te leggen. zodat we niet anders kúnnen handelen. Een regel of een rekensom uitvoeren kunnen we allemaal, maar hoe behoeden we ons écht van discriminatie?

Misschien is mijn manier van denken idealistisch, maar laten we discriminatie niet bestrijden met regeltjes maar met meer empathie. Het opleggen van quota en regels om een samenleving zo gelijk mogelijk te maken haalt de kern van het discriminatieprobleem niet weg. In de ideale wereld, waar ik mijn hoop toch op blijf vestigen, hebben we deze regels en sommen niet nodig. Aan die wereld moeten we werken en niet aan een samenleving waarin we elk ongewenst gedrag uitbannen door alles dicht te timmeren met regels.

Beeld: Wikipedia Commons

Lees verder

Lees verder

Ella Kuijpers (1994) is Hard//hoofd-redactielid en studeert Cultural Economics and Entrepreneurship. Ze draait elke dag Michael Jackson. // ella@hardhoofd.com

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons