nieuwsbrief
menu Asset 14

Samenwonen met papa

Literair Anouk Evertse
Mail

Het ging uit met mijn vriendje en de winkel waar ik werkte was failliet. Zonder geld en met een gebroken hart keerde ik terug naar het huis van mijn ouders, iets dat ik tegen mijn zin deed, maar tot het bedenken van een andere oplossing was ik in mijn bedroefde toestand niet in staat.

Aanvankelijk leek het me niet eens een heel slecht idee. Terwijl ik bij mijn mama op de bank mijn hart zou laten helen, kon ik mijn leven rustig overzien - en dat alles zonder huur te hoeven betalen. Toch voelde het ergens als falen en op feestjes bleef ik dan ook nadrukkelijk zeggen dat ik niet bij mijn ouders woonde maar slechts verbleef.

Ik mocht er zo lang blijven als ik wilde en hoefde in ruil alleen maar de zaak schoon te houden.

Geen geld uitgeven aan een huis en je toch schamen voor je situatie - natuurlijk werd mijn ondankbaarheid direct afgestraft. De kleine stad waar mijn ouders wonen bood mijn gebroken hart weinig afleiding. Maar ook aan mijn moeder kon ik niet wennen. Hoewel ik het altijd goed met haar had kunnen vinden, maakten we nu alleen nog maar ruzie - over de kleren die op de grond van mijn kamer lagen en over mijn muziek die te hard stond. Als ik ’s avonds weg ging, wilde ze precies weten hoe laat ik thuis zou zijn. Ik voelde me weer zestien, maar dan zonder de beloftes van het leven die bij die leeftijd horen.

Mijn vader kwam met een oplossing: boven zijn kapperszaak was een zolder die al jaren leegstond. Ik mocht er zo lang blijven als ik wilde en hoefde in ruil alleen maar de zaak schoon te houden. Het bleek de ideale uitkomst. Mijn vader en ik zijn nu deeltijds huisgenoten. Tijdens zijn werkuren is hij op de zaak, maar aan het einde van de dag vertrekt hij naar zijn eigen huis. We zien elkaar vaak genoeg om over onze dag te vertellen maar niet zo vaak dat we ons aan elkaar beginnen te ergeren. Als ik een nacht niet thuiskom krijg ik geen boze berichtjes meer, maar als ik iemand zoek om wijn mee te drinken staat hij altijd paraat - perfect.

Mijn wekker hoef ik niet meer te zetten, want iedere morgen om zeven uur stipt stapt mijn vader fluitend zijn zaak binnen. Een slecht humeur kent hij niet en over kleren die op de grond liggen, klaagt hij nooit. Terwijl hij beneden in de zaak zijn klanten knipt, luister ik muziek op mijn zolder. Maar voor hij weer naar huis vertrekt, bespreken we altijd nog even de dag. Op vrijdagen blijft hij langer en haalt hij pizza’s bij het Italiaanse restaurant of drinken we samen bier in de stad. Mijn vader blijkt een ideale huisgenoot te zijn.

En net nu ik gewend ben aan het wonen met mijn vader, heb ik een baan gevonden in een grote stad. Volgende week helpt mijn papa me verhuizen en zal zijn zolder weer onbewoond zijn. Op feestjes zal ik zonder gêne kunnen vertellen dat ik in een eigen huis in de stad woon. Het verblijven is verleden tijd. Voortaan is mijn vader weer gewoon mijn papa in plaats van mijn huisgenoot en zullen onze dagelijkse ontmoetingen veranderen in maandelijkse bezoekjes. Papa, ik zal je missen.

Afbeelding: Flickr

Lees verder Lees verder Lees verder

Anouk Evertse (1991) studeerde journalistiek in Antwerpen en is nu dus journalist.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons