nieuwsbrief
menu Asset 14

Het Dépardieu-gevoel

Actueel Tim Fraanje
Mail

Dat vliegtuigen en alcohol een gouden combinatie zijn, wist ik al langer. De vlucht lijkt korter te duren, de scherpe randjes gaan van het opstijgen en dalen af. En je voelt je een Franse filmster. Dat gevoel heb ik tenminste altijd, waarschijnlijk aangewakkerd door een verhaal dat een tijdje geleden over het internet circuleerde. Gerard Dépardieu was zwaar beschonken in een vliegtuig gestapt en moest meteen plassen. Een protocolfetisjistische stewardess wees hem erop dat dit toch echt niet de bedoeling is tijdens het opstijgen, waarop Dépardieu opstond en pontificaal in het gangpad begon te wateren. Theatraal, wijnglas in de ene hand en penis in de andere, met veel Frans gevloek en veel geklater. Je kunt zeggen dat het asociaal is, maar dan heb je weinig fantasie. Ik zou als medepassagier met veel genoegen twintig euro extra voor mijn ticket hebben betaald om dit spektakel te zien.

Het verhaal was helaas in mijn herinnering veel sensationeler geworden, misschien ook gevoed door de roddelpers. Volgens zijn eigen versie had Dépardieu broodnuchter wat druppeltjes op de vloerbedekking gemorst omdat hij zo nodig moest dat hij discreet zijn toevlucht nam tot een flesje. De beste man was op dat moment tweeënzestig jaar oud, dus je kunt van zijn prostaat ook geen wonderen verwachten. Dat het vliegtuig twee uur aan de grond bleef staan om zijn filmsterrenpis op te ruimen wordt overigens nergens ontkend. En dat ik nu de zielige, afgezwakte versie van het verhaal ken, doet niks af aan het glamoureuze Dépardieu-gevoel dat ik krijg als ik drink in het vliegtuig.Maar ik ben er nu achtergekomen dat je helemaal geen vliegtuig nodig hebt om je drankgelagen te voorzien van een jetsetgehalte. Een tijdje geleden had een vriend van mij, die een PhD doet ergens in Scandinavië, zijn vlucht vanaf een Canadese Nietzsche-conferentie omgeboekt via Schiphol, zodat we daar konden bijpraten. Het werd een enorm bacchanaal met grote bellen witte wijn en veel te dure avocadosalades. De rekening werd betaald met een pasje van de universiteit waar mijn verre vriend werkte. We zaten uren in dezelfde bar, met uitzicht op de aankomsthal. Als een langzame carnavalsoptocht trok de wereld aan ons voorbij. Passagiers uit alle windstreken hannesten met koffers, vlogen elkaar in de armen en sleepten laaghangende slappe heliumballonnen achter zich aan door de lucht.

Toen de vriend wegging om zijn vliegtuig naar Scandinavië te halen, kwam ik erachter dat Schiphol één groot speelparadijs is. Je kunt gratis Jägermeister tappen, jezelf gratis van een laag make-up laten voorzien door mooie meisjes en er zijn uit elkaar gesloopte vliegtuigen waarin je gratis foto's van jezelf kunt laten maken (zie boven). Dan heb ik het nog niet eens over de loopbanden en de bagagekarretjes. En als je uitgespeeld bent kun je lekker met de trein naar huis, zonder de ellende van rijen, metaaldetectors, douaniers en bemoeizuchtige stewardessen.

Lees verder Lees verder Lees verder

Tim Fraanje (M.A.) draait aan knopjes in synthpop-duo Big Hare en organiseert een experimenteel festival dat Sneeuw en Ruis heet. Hij houdt van knutselen, mooischrijverij, zoete cocktails en dansen in misplaatste outfits.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons