nieuwsbrief
menu Asset 14

Culinair barbarisme en literaire souplesse

Actueel Redactie
Mail

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Port met ijs: Een lekkere getuige van weinig smaak
✩✩✩✩✩
Tim Fraanje

'Koningsdag was erg leuk gisteren. Ik heb heel lang uitgeslapen en me daarna laten trakteren op een driegangendiner (twee toetjes!) door mijn geliefde en twee van haar vriendinnen. Na het eten kwam één van deze twee vriendinnen uit de keuken gelopen met port en ijsklontjes. Niets bijzonders, zou je zeggen. Port. IJsklontjes. Maar ze wilde die ijsklontjes ook daadwerkelijk in de port gooien, dat had ze van een stel Fransen geleerd. Ze vond het wel ludiek en het was erg lekker, schijnbaar.

"Port met ijs, dat dóe je niet", zei mijn geliefde, oprecht geschokt. "...dat is ordinair". Ik vind het woest aantrekkelijk als ze haar verfijnde smaak etaleert. Dit soort principes zijn de enige principes die ik kan waarderen. Toch durfde ik het wel aan, mijn vriendin zat met een afkeurend gezicht aan de andere kant van de tafel en dronk haar port zonder ijs. De grote verrassing: het was inderdaad goed te zuipen. Chique zal het nooit worden, maar soms moet je jezelf een guilty pleasure gunnen. Even lekker gek doen. Zeker op vreemde dagen als Koningsdag. Vergeleken met een oranje plastic hoed en bijpassende zonnebril is port met ijs een kleine zonde.'

Chrome Sparks en John Maus: Muziek als een troostend dekentje
✩✩✩✩✩
Tommy de Bruijn

'Mother fuck, the fear is back: ik fietste naar huis en John Maus kweelde in m’n oor. Ik had net een wanhopige ruzie gevoerd op straat en wist zeker dat het nu echt klaar was, met haar, en wilde even wentelen in zelfmedelijden. Maus is een cynische troubadour met gevoel voor humor en een ijzige synthesizer in plaats van de voorspelbare akoestische gitaar. Zijn muziek was de perfecte keus voor het moment. ‘No place to hide my shamefulness/no place to hide my discontent…

Een paar dagen later was de fear pas echt back, toen de adrenaline van dat moment had plaatsgemaakt voor doffe bedroefdheid. Gelukkig was er toen de (zelfs in 2011 vast al ongelukkig genaamde) EP My <3 van Chrome Sparks. Deze staat vol elektronische muziek die fonkelt en glimt, die ondanks (of misschien vanwege) de nostalgische gevoelens die het oproept als een troostend dekentje werkt. Op electronica mag je fijn je eigen mores projecteren, en Chrome Sparks biedt een perfect doek daarvoor. Dansmuziek is het niet, maar wel staar-in-de-verte-en-vergeet-ook-de-mooie-momenten-niet-muziek. De ideale tegenhanger van John Maus z’n alles-is-kut anthems. Allebei boden een welkome soundtrack om het moment compleet te maken.'

Zadie Smith: Zwieren van decor naar decor
✩✩✩✩✩
Lisanne van Aert

'De afgelopen week was ik met mijn vriendje op vakantie. Hij had Vader van Knausgard meegenomen, ik Swing Time van Zadie Smith. Beide boeken hebben precies 445 bladzijdes. Er ontstond een strijd: wie heeft zijn boek als eerst uit? Het werd al snel duidelijk dat ik ging winnen. Mijn vriendje werd steeds nukkiger ("Hier, een hele passage over het verschil tussen koffie drinken uit een wegwerpbeker of een kopje! Dan denk ik: drink gewoon!"), terwijl ik met steeds groter wordend enthousiasme doorlas.

Swing Time start als een verhaal over twee vriendinnen uit een arme wijk in Noord-Londen, die samen op dansles zitten: eentje heeft duidelijk talent, de andere platvoeten. In de rest van het verhaal volg je de laatste. Na een universitaire studie wordt ze de persoonlijke assistente van een wereldberoemde popster, die de noodzaak voelt iets terug te doen. Dit klinkt bijna als een nieuw deel in de Shopaholic-reeks (die ik als klein meisje verslond), maar het is veel meer dan dat. Zadie Smith kaart met de bijna argeloze souplesse van een geoefende danseres, grote thema’s aan als afkomst en identiteit. Ze schrijft scherp, maar nooit cynisch. Ze zwiert van decor naar decor; van een grauw wooncomplex Noord-Londen, naar een meisjesschool in West-Afrika, naar het huis van de popster.

Aan het einde van de vakantie had ik de wedstrijd jammergenoeg gewonnen. Jaloers keek ik naar de pagina waar mijn vriendje in zijn boek op was blijven steken, 144. "Had ik maar langzamer gelezen', dacht ik, 'dan had het hele boek nog voor me gelegen".'

Lees verder Lees verder Lees verder

Beeld: still uit de video Heart and Soul van Chrome Sparks


Redactie

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons