nieuwsbrief
menu Asset 14

Parkverhaaltjes

Van snuisterende egels en afgedankte huiskonijnen tot oesterduikers en incestueuze geliefden: het leven in het park gaat – anders dan je misschien zou verwachten – niet altijd over rozen. Wiard van der Kooij geeft drie korte impressies.

Mail

I

Zigzaggend door drassig gras speurde Albino Egel naar duizendpoten en pissebedden, als een op hol geslagen cursor, gevangen in een zwart bureaublad.
’s Nachts snuisterde hij, bij dageraad viel het egeltje doodop in slaap en droomde van een vrouwtje. Geen wacke bitch, maar een lieve vrouwtjesegel, die hem accepteerde zoals hij was. Rep in het bijzijn van een melanine-arm egeltje van white privilege en het diertje lacht je vierkant uit. Wormen, krekels en zelfs hun larven zagen de paria van het park meestal van meters ver aankomen.
Albino Egel voelde ondergrondse beweging en volgde zijn potentiële prooi zo stil als hij kon, maar zijn concentratie werd verstoord door een schrille hulpkreet uit een hoop gesnoeide takken. Een huiskonijn, afgedankt en rillend van de kou, kroop tevoorschijn. Albino Egel beet op zijn lip en keek het konijn even aan. Een traan, weldra door de parkbodem opgeslurpt, druppelde uit zijn felrode egeloogje. En Albino Egel nam de benen. Overmorgen ben je dood, konijn, wist de egel uit ervaring. Vroeger was zo’n verstoten konijn zijn enige vriend en vandaag had hij nog niets gegeten.

II

Valerie verscheen, vederlicht, fladderend als een vlinder. Haar witte jurk en haar gitzwarte haren bounceten begeerlijk. De mand die ze droeg zat tjokvol druiven, broden, kazen en een Château de Tumeur. Toen ze het gras bereikte, schopte ze haar schoeisel sierlijk weg. Ze danste langs de rivier op me toe. ‘Kus me,’ zei ze en ze keek me indringend aan. Ik verroerde geen vin. ‘Kus me dan toch, lief,’ herhaalde ze smachtend terwijl ze ijverig haar picknickkleed spreidde. Ik wendde me af, zwijgend, zuchtend. Een minuut verstreek, haar donkere ogen priemden in mijn rug. Toen reikte ze voorzichtig naar mijn gezicht. Teder omvouwde haar hand mijn kin en draaide hem richting de hare. Haar bordeauxrode lippen waren amper een kurk van mijn mond verwijderd – ik rukte me bruusk los. ‘Hé, kaolo-trut, je bent godverdomme mijn tweelingzuster!’ schreeuwde ik en ik verborg mijn gezicht in haar kleed. Valerie giechelde. ‘Jij bent echt een mongooltje, schat,’ zei ze terwijl ze inschonk. Ik durfde het niet uit te spreken, maar beloofde haar in mijzelf eeuwige trouw. Misschien is prille liefde als een jonge wijn, dacht ik. Misschien moet je eerst karafferen.

III

Zondagavond was het vredig in het park. Het was volkomen windstil, niemand had zin om te bootcampen en ook de moslimextremisten, die gewoonlijk konijnen onthoofden – en dat nog wel op de dag van de Heer – lieten hun training schieten omdat ze de dag ervoor eindelijk eens in hechtenis waren genomen. Er klonk rond elf uur alleen ‘flip flop flip flap’, want Nigel liep, gehuld in duikuitrusting, in een rechte lijn op de vijver af. Toen hij deze tot een meter genaderd was, zette hij zijn duiklamp aan en sprong hij met een plons in het water. Nigel bleef twee uur onder, hees zichzelf weer op de kant en holde, zo goed en kwaad als dat in zo’n duikpak gaat, het park uit. Even later drukte Nigel op de bel van zijn ex-vriendin Sofie. Zij schoof haar gordijn een stukje opzij en zag Nigel in zijn duikpak. Sofie herinnerde zich hoe ze haar voormalige vriend, een halfjaar geleden, in het park had gedumpt. ‘Als je een oester uit deze vijver vist, dan wil ik je wel terug!’ had ze de wenende Nigel spottend toegebeten. Sofie keek in de spiegel, trok haar wenkbrauw op, besloot dat ze de boel wel vermakelijk vond en opende haar raam.
‘Ha Nigel, wat moet jij nou?’
‘Sofie, Sofie’ antwoordde Nigel blij, ‘ik heb een oester opgedoken!’
‘Kom maar boven Nigel, dan mag je me nog eenmaal neuken,’ zuchtte Sofie.
‘Maar terug neem ik je nooit.’

Lees verder Lees verder Lees verder
Wiard van der Kooij dankt je voor het lezen. // wiard@hardhoofd.com
Eline Schipperen is in het dagelijks leven enorm gefascineerd door de mens. Waarom doen we wat we doen? En wat heeft dit voor invloed op de samenleving? Als illustrator verwerkt ze deze fascinaties in haar werk.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5