nieuwsbrief
menu Asset 14

Wat de NRC het publiceren niet waard vindt

Actueel Yoren Lausberg
Mail

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. NRC Handelsblad opende onlangs terecht de discussie over de wijze waarop het nieuws gemaakt en gebracht wordt. Maar: practice what you preach, stelt Yoren Lausberg aan de hand van een twijfelachtig artikel over IS-bruiden.

Na de meerderheidsstemming voor een Brexit en de verkiezing van Trump ‘zitten veel media in een fase van openlijke zelfreflectie’. Dat stelt de NRC in een artikel over constructieve journalistiek, waarin de krant zich onder andere lovend uitlaat over de eigen bijdragen die zij in 2016 aan dit type journalistiek hebben geleverd. Hiermee opent de NRC een belangrijke discussie: we moeten eens goed nadenken over de wijze waarop nieuws gemaakt en gebracht wordt.

Maar terwijl de NRC zich hier positief uitlaat over constructieve journalistiek, laten ze elders een goede mogelijkheid ervoor lopen. Onder de sensatiekop “Zuster Aicha: cyberjihadist en wetenschapper” bespreekt de NRC een onderzoek over IS-bruiden. In het onderzoek gebruiken de onderzoekers WhatsApp om te praten met vrouwen die naar Syrië zijn gegaan, om te achterhalen wat hen daartoe dreef. Het artikel behandelt heersende theorieën over het onderwerp, waar dit soort vrouwen ofwel als slachtoffer worden afgeschilderd, ofwel als actieve Jihad-strijder. Ze laten zien dat in de app-gesprekjes naar voren komt dat de vrouwen zichzelf als geen van beide zien. Ze willen enkel een leven onder de Sharia – of ze dit vrijpleit van medeplichtigheid aan gewelddadige strijd is natuurlijk iets waar we nog over kunnen discussiëren.

De onderzoeksassistente van dit onderzoek zou echter op een online forum gesympathiseerd hebben met IS-strijders en de Jihad. Om deze reden, en omdat de data verzameld werden via WhatsApp, werd het onderzoek gediskwalificeerd. Om dit nog even te onderbouwen werden andere academici gevraagd om hun mening, academici waarvan de NRC eerder stelde dat ze in alles diametraal tegenover de UvA-onderzoekers staan. Of ze eventjes hun academische tegenstanders publiekelijk zwart wilden maken? – Tuurlijk.

Deze discussie wordt echter met gemak gepasseerd, en het onderzoek wordt bij het vuil gezet.

Er wordt niet verder gekeken dan het feit dat de onderzoekster een mening heeft over haar onderzoeksgroep – iets waar binnen deze tak van wetenschap veel interne discussie over is. Deze discussie wordt echter met gemak gepasseerd, en het onderzoek wordt bij het vuil gezet. De inzichten die zo’n onderzoek ons zouden kunnen brengen worden volledig genegeerd en de mogelijkheid tot constructieve journalistiek daarmee opzijgezet. De NRC stelt dat dit onderzoek ‘gebruikt kan worden in de verdediging van deze vrouwen’, terwijl de onderzoekers nergens gesteld hebben dat hun onderzoek generaliseerbaar is en dus gebruikt kan worden voor juridische onderbouwing. Het is enkel een verkennend onderzoek met een publicatie van twee pagina’s. Ook het feit dat vrouwen die naar Syrië gaan nogal een lastige groep is om te onderzoeken, dus dat WhatsApp en internetfora gebruiken daar misschien wel pragmatische oplossing voor zijn, wordt voor het gemak even vergeten.

Hier laat de NRC een grote kans om ‘constructieve’ journalistiek te bedrijven liggen. Ze konden er voor kiezen om de drijfveren van deze vrouwen te bespreken, en of passieve deelname aan Jihad je niet net zo medeplichtig maakt aan het geweld. In plaats daarvan greep de krant de kans om flink sensationeel uit te pakken. Een laatste toevoeging: in de reactie aan de NRC van de auteurs (die niet werd gepubliceerd – wel te lezen op de site van de UvA) laten zij weten dat een eerdere versie van het artikel niet door de NRC gepubliceerd was omdat het ‘te positief’ was over het onderzoek. Pas toen men ‘cyberjihadisme’ erbij kon halen werd het nieuwswaardig. Hiermee is het nu wel duidelijk wat de NRC eigenlijk wil met ‘constructieve’ journalistiek; af en toe zichzelf op de borst kloppen, en verder maken ze zich er makkelijk van af.

Lees verder Lees verder Lees verder

Afbeelding: Paint & printscreen NRC.


Yoren Lausberg (1992) is researchmasterstudent Sociologie aan de UvA.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons