nieuwsbrief
menu Asset 14

Zwembad

Literair Rutger Lemm
Beeld Rosanne van Leusden
Mail

Het zwembad is één van de meest ongemakkelijke plekken die er zijn. Dat begint al in de kindertijd: stiekem plassen in het ondiepe, grote jongens die voordringen bij de glijbaan, de zwemleraar met zijn haak, de geur van chloor. Daar dacht ik aan terwijl ik me in mijn eentje omkleedde. Onder de douches staarde iedereen zwijgend voor zich uit. Toen liet ik me in het lauwe water glijden.

Tijdens het eerste rondje kon ik mijn medezwemmers goed observeren. Er was een Arabische vrouw met een badmuts op, die nooit beleefd opzij ging voor tegenliggers. Er was een sneu dik meneertje dat net als ik zijn bril had opgehouden en zich voor zijn hele wezen leek te schamen. Er was een Aziatische man die nauwelijks kon zwemmen en met ontroerende volharding van de ene naar de andere kant spartelde. En er waren twee meisjes, waarvan er eentje knap was.

Dat laatste had ik eigenlijk als eerste moeten vermelden, aangezien ik in elke ruimte meteen na binnenkomst alle vrouwen scan op hun aantrekkelijkheid en binnen enkele milliseconden volautomatisch een rangorde van seksuele begeerlijkheid heb samengesteld.

Tijdens het passeren keek ik haar even nieuwsgierig aan, niet per se om te flirten, maar het was al te laat, door onze jonge leeftijd en de semi-naakte setting ging er meteen een onbedoelde intensiteit van mijn blik uit. Ik zag hoe ze het oogcontact incasseerde en licht verward verder zwom – het gesprek met haar vriendin viel even stil. Ik realiseerde me nu pas dat je beter geen enkel contact met de andere baantjeszwemmers kunt maken, positief of negatief, omdat dit zich vervolgens sowieso tot in den treure zal herhalen.

Bij de tweede confrontatie zag ik dat ze besloten had dat ze me niet leuk vond, dus keek ik ook heel bewust de andere kant op. Bij de vijfde keer probeerde ik haar aan te kijken met een geruststellende oogopslag, die het natuurlijk alleen maar erger maakte. Tijdens het zevende rondje verstopte ik me achter de trage Aziaat.

Toen sloeg de vermoeidheid toe, ik was hier immers gekomen om mijn belabberde winterconditie op te krikken. Al snel passeerde ik de meisjes dus als een slobberende hond, met dito zwemtechniek. Nu werden ze echt bang. Als ze even stonden uit te rusten aan het ondiepe eind, maakten ze zich snel uit de voeten zodra ik wild hijgend en met beslagen bril naderbij kwam. Ik probeerde mijn tempo aan te passen, maar hierdoor kwam ik juist in een positie terecht waarbij ik ze letterlijk achtervolgde.

Ik was dan ook opgelucht toen ik zag dat ze richting het trappetje zwommen. Vervolgens was ik getuige van zwembadmagie: op het droge bleek het mooie meisje niet zo’n mooi lichaam te hebben, terwijl haar minder knappe vriendin over een enorm sexy lijf beschikte. Nauwelijks bekomen van deze omslag voltooide ik mijn eigen parcours.

Onder de douche bedacht ik dat ik mezelf zou belonen met een Snickers uit de automaat die ik bij binnenkomst al had gezien: ik had nog een euro in mijn broekzak. Ik liep met mijn spullen langs de rij kleedhokjes en zag net het mooie meisje een van de eerste hokjes binnengaan, dus besloot ik helemaal naar het uiteinde te lopen, maar daar trof ik tot mijn schrik de fitte vriendin aan, waardoor ik vlug in het hokje naast haar schoot.

Mijn toch al gigantische zelfbewustzijn spreidde zich nu naar alle uithoeken van mijn lichaam: elk kuchje, elke buiging, elk kreuntje dreunde na in mijn interpretatie van haar gehoor. 'Wacht even', dacht ik toen, 'ben je de situatie nu niet bewust aan het dramatiseren zodat je straks een goed verhaal kunt vertellen?' Dat hielp, ik kalmeerde enigszins. Opgelucht pakte ik mijn broek, waarop de door mij zo gekoesterde euro op de grond viel en onder het tussenschot door rolde.

Ik hoorde haar adem stokken. Of gebeurde dat alleen maar in mijn hoofd?

Lees verder Lees verder Lees verder

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.
Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons